บทที่ 18

แล้วอีกอย่าง ที่อยู่ของภัตตาคารนี้คุณก็เป็นคนให้ฉันมา ถ้าฉันอยากจะนัดเจอใครจริง ๆ ฉันจะทำให้ตระกูลฉู่เสียหน้าทำไม และก็คงจะไม่เลือกช่วงเวลานี้ ในสถาที่นี่หรอกนะ?"

ฉู่หลินเฉินยังคงนิ่งเฉย เขาเพียงแค่หัวเราะเย้ย "นั่นมันคือเรื่องที่เธอฉลาดและกล้าทำไม่ใช่หรือไง?"

ฉินซูเงียบ ใบหน้าหม่นลง "มันคืออคติที่คุณมีต่อฉัน"

เขาไม่ฟังคำพูดนั้น เหลือบมองไปที่เธอ "เรื่องคืนเงิน ก็เป็นเรื่องที่เธอเพิ่งแต่งขึ้นมาสินะ"

"ไม่ใช่! หลินเมิ่งฟานเอาเงินคืนฉันแล้ว เงินก้อนนี้ฉันตั้งใจเอามาคืนคุณ"

"ไหนเงินล่ะ"

"เขาเอาใส่ไว้ในบัตรธนาคารและได้ให้บัตรฉันมาแล้ว"

พูดเสร็จ ฉินซูก็เอามือจับที่กระเป๋า

"บัตรล่ะ?"

สีหน้าของฉินซูเปลี่ยนไปทันที

นัยตาเย็นชาของฉู่หลินเฉินหรี่ลงเล็กน้อย ราวกับเขาเดาอะไรบางอย่างได้จากการกระทำของเธอ

เขาตะโกนเสียงเย็น "หยุดรถ!"

คนขับรถเหยียบเบรกกระทันหัน

ร่างของฉินซูกระแทกเข้ากับเบาะที่นั่ง เธอพยายามจับเอาไว้ ได้ยินเขาพูดขึ้นอย่างเดือดดาล "ไสหัวไป!"

เธอถูกไล่ลงจากรถอย่างไร้ความปราณี

เธอมองดูความไร้น้ำใจพลางเดินไปที่หลังรถ ฉินซูแสยะยิ้มอย่างอดไม่ได้

ผู้ชายคนนั้นอารมณ์แบบไหนกัน ทำไมร้ายขนาดนี้

แต่เรื่องนี้ก็ไม่สามารถอธิบายได้จริง ๆ สถานการณ์ที่เธอตกอยู่นี้ยากที่จะพูดนัก

ถ้าโดนจับเข้าคุกทั้งแบบนี้มันจะเสียเปรียบเกินไปแล้ว

ฉินซูลองค้นทั้งตัวอีกครั้ง แต่หายังไงก็หาบัตรธนาคารนั้นไม่เจอ เงินหนึ่งแสนสองจะหายไปแบบนี้เหรอ?