บทที่ 754 หว่านเยียน ข้าจะดีต่อเจ้าตลอดไป

หลิงฉือ?!

พลันที่คำพูดนี้ประกาศออกมา ภายในจิตใจทุกคนล้วนเกิดมรสุมคลื่นยักษ์มหาวาตะพายุลูกใหญ่ระลอกหนึ่งขึ้นมาแล้ว

นี่คือการลงทัณฑ์โทษประหารชีวิตที่สุดแสนโหดเหี้ยมทารุณเลยทีเดียว!

ดูเหมือนว่าองค์ฮ่องเต้จะบันดาลโทสะแล้วจริงๆ แต่เมื่อลองคิดใคร่ครวญดูอย่างละเอียดแล้ว ประการแรกหยุนอี่ว์โหรวหลอกลวงเบื้องสูง ประการที่สองจงใจวางแผนสังหารองค์หญิงน้อยศักดิ์ฐานะสูงส่งสองคน ประการที่สามพยายามวางแผนฆ่าคนปิดปาก

ข้อหาโทษฐานความผิดทั้งสามนี้ข้อใดบ้างที่มิใช่คดีอุกฉกรรจ์เป็นความผิดอันใหญ่หลวง? การตัดสินประหารชีวิตก็ยังให้ความสะดวกแก่นางแล้วด้วยซ้ำ!

หนานหว่านเยียนก็ยังรู้สึกแปลกใจอยู่บ้างเล็กน้อย พูดตามตรงแล้ว นางเองก็ไม่แน่ใจในทัศนคติของกู้โม่หานที่มีต่อหยุนอี่ว์โหรวเช่นกัน กล่าวถึงที่สุดแล้วภายในท้องหยุนอี่ว์โหรวกำลังตั้งครรภ์ลูกน้อยของเขาอยู่

กลับคิดมิถึงว่า โทษประหารชีวิตโดยลงทัณฑ์หลิงฉือเขาก็ยังพูดออกมาจากปากแล้ว

จิตใจนางรู้สึกดีขึ้นอยู่บ้างแล้วอย่างอธิบายมิถูก แต่สายตาที่มองไปทางหยุนอี่ว์โหรวนั้นหาได้มีความยินดีใดๆ และก็ไม่มีความเมตตากรุณาเห็นใจใดๆ เช่นกัน

หยุนอี่ว์โหรว มิเพียงแต่ได้ช่วงชิงความรักใคร่โปรดปรานของนางไปเท่านั้น ยังมักรู้สึกเบื่อหน่ายรำคาญต่อการมีชีวิตที่ยืนยาว คอยแสดงความเจ้าเล่ห์เพทุบายต่อหน้านาง ครั้งเดียวไม่เพียงพอก็กระทำซ้ำขึ้นอีกครั้ง

แต่ก่อนนางโง่เขลามิรู้เท่าทัน หยุนอี่ว์โหรวพร้อมด้วยทุกคนต่างชอบรังแกนางให้ได้รับความอัปยศอดสู ภายหลังนางได้ฟื้นฟูความทรงจำสมัยใหม่กลับคืนมาแล้ว หยุนอี่ว์โหรวทราบว่ามิสามารถจัดการนางได้ง่ายดายเหมือนอย่างเมื่อก่อนอีกแล้ว ก็ใช้เล่ห์ลิ้นคารมซุบซิบนินทาให้ร้ายนางต่อกู้โม่หาน

วันเวลาของนางในจวนท่านอ๋อง ไม่เคยมีวันที่ผ่อนคลายสบายใจสักวันเดียวมาก่อน ตรงกันข้ามต้องถลำเข้าไปในหลุมพรางกับดักจำนวนหลายครั้งเลยทีเดียว หากมิใช่มีสติปัญญาไหวพริบละก็ เกรงว่าคงถูกหยุนอี่ว์โหรววางแผนเล่นงานเสียชีวิตอย่างน่าอนาถไปแต่แรกแล้ว

นางหาใช่เทพมารดรผู้เมตตาและเสียสละไม่ สำหรับคนที่มุ่งหน้าหมายเอาชีวิตนางและลูกน้อยของนาง คอยจ้องจะเล่นงานให้ถึงตายมากมายหลายครั้งเช่นนี้ ความตาย คือจุดจบบทสรุปเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น!

หยุนอี่ว์โหรวคุกเข่าลงกับพื้น ถูกความดุร้ายเกรี้ยวกราดและเดชอำนาจบารมีของกู้โม่หาน ทำให้ตกใจกลัวจนมิกล้าขยับเขยื้อนแล้ว นางมองดูกระบี่ยาวตรงหน้ากู้โม่หาน บวกกับคำพูดของกู้โม่หานแล้ว ก็ยิ่งตกใจกลัวจนร่ำไห้หลั่งน้ำมูกน้ำตานองหน้า เอาแต่ส่ายหน้าสะอึกสะอื้นตลอดเวลา ขอร้องกู้โม่หานอย่าได้ทำเช่นนี้

“อย่า ไม่ได้ ฮ่องเต้ ท่านมิอาจทำเช่นนี้กันหม่อมฉัน……”

หยุนอี่ว์โหรวที่สภาพผมเผ้าสยายยุ่งเหยิงกระเซิง สูญเสียภาพลักษณ์สง่างามหนักแน่นมั่นคงที่เคยมียามปกตินั้นไปแต่แรกแล้ว วันนี้นางใช้ลูกน้อยภายในท้องมากรรโชกคุกคามกู้โม่หาน นางกำลังทุ่มเทเสี่ยงอันตรายวางเดิมพันจนหมดหน้าตัก ช่างบ้าคลั่งอย่างยิ่งจนสุดจะเปรียบปานแล้ว

นางคิดมิถึงว่า กู้โม่หานที่อยู่ตรงหน้ากลับบ้าคลั่งยิ่งกว่านางเสียอีก ถึงกับไม่เสียดายแม้ว่าจะต้องแลกด้วยชีวิตของตนเอง ก็ต้องสะสางความเกี่ยวข้องทั้งหมดที่มีกับนางให้หมดสิ้น หลังจากนั้นจึงประทานมอบความตายให้ เพียงเพื่อชดเชยความผิดพลาดให้แก่หนานหว่านเยียน

สิ่งที่เขาทำทั้งหมดนั้นล้วนทำเพื่อหนานหว่านเยียนทั้งสิ้น ถ้าเช่นนั้นแล้วนางล่ะ? นางและลูกน้อยภายในท้องของนาง หรือว่าช่างไร้ค่ามิมีความหมายแม้แต่เพียงน้อยนิดเช่นนี้หรือ?

ท่ามกลางความกลัวหวาดหวั่นพรั่นพรึงอย่างยิ่ง อีกทั้งผสมผสานด้วยความอิจฉาริษยาและความไม่ยินยอม หยุนอี่ว์โหรวมิกล้าและก็มิอาจตัดใจ นางร่ำไห้สะอึกสะอื้นสุดชีวิต “ฮ่องเต้ พระองค์มิอาจทำร้ายตัวเอง!”

“ล้วนเป็นความผิดของหม่อมฉัน เป็นความผิดของหม่อมฉัน มิอาจนำพระวรกายของพระองค์มาเป็นค่าตอบแทน หม่อมฉันก็ผิดไปแล้วจริงๆ เช่นกัน อี่ว์โหรวขอร้องท่านแล้ว โปรดให้โอกาสอี่ว์โหรวสักครั้งเถิด และก็ละเว้นตัวท่านเองด้วยเช่นกันดีหรือไม่……”

เสิ่นอี่ว์ที่อยู่ด้านข้างก็มิอาจทนดูต่อไปได้แล้วเช่นกัน เขาก้าวไปข้างหน้าคิดจะช่วงชิงกระบี่ยาวเล่มนั้นกลับมา “ฮ่องเต้ทรงโปรดอย่าทำเช่นนั้น!”

“พระองค์คือองค์ราชันแห่งแว่นแคว้นหนึ่ง มิอาจมีข้อผิดพลาดใดๆ เกิดขึ้นอย่างเด็ดขาด! เวลานี้ไฉนต้องจ่ายค่าตอบแทนมากมายถึงขนาดนี้เพื่อหยุนอี่ว์โหรวที่เป็นคนลักษณะเช่นนี้?! โทษฐานความผิดของนางหาได้มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับพระองค์ไม่ หากพระองค์ต้องการมอบคืนให้นางจริงๆ ละก็ เช่นนั้นก็ให้ข้าน้อยรับหนึ่งดาบนี้แทนพระองค์ก็แล้วกันพะย่ะค่ะ!”

วันนี้หากองค์ฮ่องเต้เกิดอันตรายอันใดขึ้นมาจริงๆ แล้วละก็ ทุกคนที่อยู่ในสถานที่แห่งนี้ ต่างล้วนมีโทษฐานความผิดถึงขั้นประหารชีวิตเลยทีเดียว!

ยิ่งไปกว่านั้น เริ่มแรกเดิมทีพวกเขาทำทุกสิ่งนี้ก็เพียงเพื่อลงโทษหยุนอี่ว์โหรวนั่นเอง แล้วไฉนองค์ฮ่องเต้จำเป็นจะต้องกระทำถึงจุดนี้ด้วยเล่า?

“ไสหัวไปให้พ้น!” ยังมิทันรอให้เสิ่นอี่ว์เข้าไปใกล้ ดวงตาเรียวยาวทั้งคู่ของกู้โม่หานก็มองเสิ่นอี่ว์อย่างดุดันแล้วคราหนึ่ง “เสิ่นอี่ว์ ข้ายังหาได้ถามความเห็นของเจ้า ผู้ใดให้กำลังขวัญความกล้าแก่เจ้ามาขัดขวางข้า?!”

น้ำเสียงเขาช่างเปี่ยมพลังเดชอำนาจบารมีสะกดข่มแข็งแกร่งอย่างยิ่ง สีหน้าแววตายิ่งไม่สามารถจะปฏิเสธได้

ทำให้เซียงอวี้และเซียงเหลียนซึ่งเดิมยังคิดจะร่วมมือกันเข้าขัดขวางพร้อมกับเสิ่นอี่ว์ ต่างล้วนพากันตระหนกตกใจหวาดหวั่นพรั่นพรึงยืนอยู่กับที่ สงบนิ่งมิกล้าขยับเขยื้อน