ตอนที่ 428 เต้นรำมายา

หนานหยวนหรัวเห็นว่าทุกคนกำลังมองมาที่นาง จึงเม้มปากทันทีเหมือนจะรู้ตัวว่าตนแสดงอาการกระตือรือร้นมากเกินไป

หลังจากหนานหยวนหรัวสงบนิ่งแล้ว ก็ถอนหายใจ “มันเป็นเช่นนี้ เมื่อครู่เสด็จพี่บอกว่า การเดินทางเที่ยวชมสวนชิวเยว่ยกเลิกแล้ว เสด็จพี่เป็นห่วงเรื่องภัยพิบัติในหนานเจียง จึงตัดสินใจว่าพรุ่งนี้จะกลับตั้งแต่เช้าตรู่ เช่นนั้นงานเลี้ยงคืนนี้ควรจะเป็นงานเลี้ยงเลี้ยงส่งจริงๆ ในเมื่อฆาตกรก็สร้างเรื่องวุ่นวายไปแล้ว ข้าหวังว่างานเลี้ยงนี้จะจัดต่อไป”

หนานหยวนชิงขมวดคิ้ว เขาไม่เคยบอกว่าจะเดินทางพรุ่งนี้

แต่ในเมื่อหนานหยวนหรัวพูดแบบนี้แล้ว เขาก็ไม่สามารถหักหน้าได้ ได้แต่ก้าวไปข้างหน้าแล้วพูดว่า “ไม่ผิด ฆาตกรเหล่านี้พวกเราไม่รู้ว่ามุ่งเป้าไปที่ใคร เพื่อเลี่ยงอุปสรรคที่จะมากขึ้นเพราะเวลายาวนาน ข้าจึงตัดสินใจว่าจะเดินทางกลับในวันพรุ่งนี้”

จวินมู่หลานขมวดคิ้ว ที่นี่เป็นที่ของเขา เมื่อครู่โชคดีที่ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ ถ้ามีคนตาย เสด็จพ่อต้องโกรธเขามากแน่ๆ

การตัดสินใจที่ดีที่สุดในตอนนี้ก็คือให้ทุกคนกลับไปที่ห้องของตน ให้องครักษ์เฝ้าอย่างเข้มงวด ถ้าเกิดจัดงานเลี้ยงต่อไป หากเกิดอะไรขึ้นจะทำอย่างไร?

จวินมู่หลานไม่ยอม

เห็นท่าทางใจแข็งของหนานหยวนหรัว อยากจะจัดงานเลี้ยงต่อให้ได้

หนานหยวนหรัวเดินไปทางจวินมู่เหนียน ทำความเคารพแล้วพูดว่า “ต้องขอบคุณท่านอ๋องที่ทรงช่วยเหลือ เมื่อครู่นี้หากไม่ใช่เพราะท่านอ๋องฉินและอ๋องแปดลงมือรวดเร็ว ข้าและเสด็จพี่คงตายไปแล้ว หยวนหรัวขอเต้นถวายให้พวกท่านชมเป็นการขอบคุณสักบทเพลง”

เต้นรำ? สถานการณ์นี้เนี่ยนะ หนานหยวนหรัวยังอยากจะเต้นอีกหรือ?

หนานหยวนชิงเห็นจวินมู่หลานประหลาดใจ จึงรีบพูดว่า “ท่านอ๋องรอง น้องสาวข้าอยากเต้น ไม่ใช่การเต้นรำสนุกธรรมดา แต่เป็นการเต้นรำที่เงียบสงบซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของพวกเราหนานเจียง ด้วยเสียงทำนองของกระดิ่ง จิตใจสงบ พาทุกคนเข้าสู่โลกแห่งความฝันที่สะดวกสบาย จะสามารถปลอบประโลมความตกใจจากเมื่อครู่ของทุกท่านได้”

โลกแห่งความฝัน?

ทุกคนก็อดรู้สึกสึกสนใจขึ้นมาไม่ได้ แต่ซูจื่ออวี๋ก็พูดอย่างระมัดระวัง นางยังจำได้ “ยิงธนูนัดเดียวได้ยกสามตัว” นั้นได้

ก็ไม่รู้ว่านักเต้นมือสังหารเหล่านี้มีความเกี่ยวข้องกับ “ยิงธนูนัดเดียวได้ยกสามตัว” หรือไม่

ในขณะที่ซูจื่ออวี๋กำลังกังวล อยู่ๆ มือเล็กๆ ของตนก็รู้สึกอบอุ่นขึ้น นางก้มหน้ามองไป ก็เห็นจวินมู่เหนียนจับมือของนาง

จวินมู่เหนียนบีบมือของนางเบาๆ ไม่มากไม่น้อย เมื่อครู่ก็สามครั้งพอดี