ตอนที่ 777 ยาพิษปริมาณมาก

การคาดเดาของฉู่อวิ๋นหยางนั้นถูกต้อง จนกระทั่งเช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้นคนจากค่ายจูเชว่ถึงได้มาถึง จวินมู่ฉงที่ไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยก็ตกอยู่ในอาการน่าเป็นห่วง

สิ่งที่ทำให้ซูจื่ออวี๋ประหลาดใจก็คือจวินมู่เหนียนก็มาพร้อมกับใช้ตัวตนของฉินอ๋อง

เมื่อวานนางจงใจเหลือน้ำและเนื้อหมาป่าย่างไว้ในป่าเพื่อให้จวินมู่เหนียนกิน คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะไม่กินและวิ่งกลับไปที่ค่ายทหาร?

เขาไม่ได้หยุดพักเลยหรือ?

ซูจื่ออวี๋อดไม่ได้ที่จะรู้สึกกังวลเล็กน้อย นางรีบเดินไปหาจวินมู่เหนียนที่ถูกเทียนชิงเข็นไว้

จวินมู่เหนียนคว้ามือของซูจื่ออวี๋แล้วถามอย่างกังวลว่า “เจ้าไม่เป็นไรใช่หรือไม่?”

ซูจื่ออวี๋ส่ายหัวแล้วพูดว่า “ข้าสบายดี ท่านอ๋องแปดก็เช่นกัน ท่านเป็นอย่างไรบ้าง?”

จวินมู่เหนียนมองไปยังจวินมู่เยว่ที่วิ่งเข้ามาด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าและถอนหายใจด้วยความโล่งอก “ข้าสบายดี”

หลังจากที่เขายิงธนูทะลุเมฆไปเมื่อวานนี้ เขาก็เข้าไปในป่าเพื่อลอบสังเกตสถานการณ์ของทุกคน หลังจากยืนยันว่าทุกคนไม่ตกอยู่ในอันตรายแล้ว เขาถึงได้กลับไปที่ค่ายทหาร

มีเรื่องเกิดขึ้นกับคนพวกนี้ และซูจื่ออวี๋ก็อยู่ในหมู่พวกเขา หากเขา ฉินอ๋องผู้นี้ไม่ออกหน้า มันจะยิ่งทำให้คนเกิดความสงสัย ดังนั้นเขาจึงวิ่งกลับไปกลับมาในคืนนั้น

โชคดีที่วิชาตัวเบาของเขาไม่เลวและตามทันในที่สุด

ผางอิงเดินไปหาจวินมู่หลานและกล่าวด้วยความเคารพว่า “ฝ่าบาทรอง โปรดยกโทษให้ข้าด้วยที่ข้ามาสาย”

ในตอนนี้จวินมู่หลานไม่มีอารมณ์ตำหนิใคร เขาพูดอย่างรีบร้อนว่า “หยุดพูดเรื่องไร้สาระ รีบกลับไปและหาหมอ น้องสี่หมดสติแล้ว”

หัวใจของผางอิงกระตุก และเขารีบสั่งให้คนยกทุกคนขึ้นรถม้า

ซูจื่ออวี๋เตรียมที่จะกลับไปเช่นกัน เพียงแค่นางหันกลับไป นางก็พบว่าหันชูจากไปแล้ว

จวินมู่เยว่มองความสงสัยของซูจื่ออวี๋อวี๋ออก เขาจึงพูดว่า “หันชูเพิ่งไปตอนที่พวกเขามา เขาหายไปในพริบตา เขาเป็นสัตว์ประหลาดเฒ่าที่เข้าใจยาก”

ซูจื่ออวี๋พูดด้วยรอยยิ้มขมขื่น “เขาช่วยพวกเรานะ!”