บทที่ 1027

จื่ออันไม่รู้จะพูดอะไรดี ทฤษฎีนี้ฟังดู... ไม่เข้าท่าเลยจริง ๆ ดูเหมือนนางไม่รู้สึกเลยว่าตนเองกำลังทำผิด

จริงอยู่ พวกนางต่างก็เป็นบุตรสาวของตระกูลซุนเหมือนกัน เหตุใดวาสนานางถึงเป็นได้แค่กุ้ยไท่เฟย ส่วนอีกคนหนึ่งเป็นหวงไท่โฮ่ว? นางเก่งกว่าแทบจะทุก ๆ ด้าน แล้วเหตุใดนางถึงต้องยอมตกอยู่ภายใต้คำสั่งของคนอื่น?

พูดถึงแล้วก็สมเหตุสมผล

แต่เมื่อมาคิดอย่างรอบคอบอีกครั้งแล้ว พบว่าไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย

ในโลกนี้มีคนที่โดดเด่นกว่ากุ้ยไท่เฟยอีกมาก คนเหล่านั้นจำเป็นต้องลุกมาแข่งขันกับนางด้วยหรือ? ทุกคนล้วนมีเส้นทางชีวิตและความรับผิดชอบเป็นของตัวเอง

นางอาจจะดีกว่าหวงไท่โฮ่วในทุกด้านเมื่อมองจากภายนอก แต่ในฐานะมนุษย์ นางดีกว่าคนอื่นตรงไหน?

ในฐานะที่เป็นมารดาก็ล้มเหลว บุตรชายทั้งสองคนของนางเป็นเพียงเครื่องมือเพื่อแสวงหาอำนาจของนางเท่านั้น นางมีความเป็นแม่อย่างไรกัน? ในฐานะที่เป็นกุ้ยไท่เฟย เนื่องจากนางต้องการไต่เต้าขึ้นไปบนตำแหน่งที่สูงกว่า นางจึงทำหน้าที่ตามที่นางพอใจ ด้วยแรงจูงใจทั้งหมดที่ซ่อนอยู่ ทำให้นางไม่มีความรู้สึกจริงใจต่อผู้คน ในสมองมีเพียงการวางแผนและการสมรู้ร่วมคิด ใช้ทุกคนเป็นเครื่องมือในการต่อสู้เพื่อแย่งชิงอำนาจ ในสายตานางไม่มีประชาชน ไม่มีจิตสำนึกเรื่องประเทศชาติ มีเพียงความปรารถนาอันเห็นแก่ตัวที่จะได้ครอบครองอำนาจเป็นของตนเองเท่านั้น

คนแบบนี้สมควรแล้วหรือที่จะเป็นหวงไท่โฮ่ว?

ในเรื่องนี้ จักรพรรดิผู้ล่วงลับไปแล้วมีวิสัยทัศน์ที่ดี การจะอยู่ในตำแหน่งนั้น อันดับแรกต้องมีความเมตตากรุณาและชอบธรรม แม้ว่าหวงไท่โฮ่วจะไม่ใช่คนเก่ง แต่ไม่ว่านางจะจัดการเรื่องใด ๆ ก็ตาม นางจะกระทำด้วยความเมตตาและความชอบธรรมในจิตใจเสมอ

ความปรารถนาอันไม่รู้จักพอของกุ้ยไท่เฟยถือเป็นปัญหาร้ายแรงสำหรับราชสำนักมาโดยตลอด

“หากเจ้าไม่อยากเขียนก็ลองคิดดูก่อน ตอนนี้ข้ายังไม่รีบร้อน ถึงอย่างไรก็ไม่มีใครหาภูเขาลูกนี้เจออยู่แล้ว” กุ้ยไท่เฟยเห็นว่านางบดหมึกมานานแล้ว โดยไม่ได้เขียนอะไร จึงรู้ทันทีว่านางกำลังคิดวางแผนบางอย่างอยู่

นางไม่รีบร้อน ก่อนหน้านี้นางวิตกกังวลเกินไป ความกระวนกระวายนำไปสู่ความวุ่นวายเสมอ และความวุ่นวายไม่อาจนำไปสู่การเปลี่ยนแปลง

หลังจากพูดจบแล้ว นางก็หันหลังกลับและออกไป

คราวนี้เหลือเพียงตะเกียงน้ำมัน เปลวไฟอ่อน ๆ เผาไหม้ด้วยออกซิเจนภายในคุกหิน

จื่ออันฟังเสียงฝีเท้าด้านนอก พบว่ามันวุ่นวายเกินไป ไม่อาจรู้ได้ว่ามีคนเฝ้ายามนางอยู่กี่คน

จริง ๆ แล้วนางไม่เคยคาดเดาอำนาจของกุ้ยไท่เฟยได้อย่างชัดเจน หน่วยกล้าตายส่วนใหญ่ควรตายตั้งแต่ตอนที่นางส่งไปลอบสังหารในคืนนั้นแล้ว แต่นางน่าจะมีคนในมือมากกว่านั้น ที่แท้สาเหตุที่นางยากจน ก็เพราะใช้เงินทั้งหมดไปกับการฝึกฝนคนนี่เอง