บทที่ 1028

จื่ออันรู้สึกว่าคุกหินนี้อาจไม่ได้ใช้สำหรับกักขังผู้คนแต่แรก ดังนั้นอาจมีกลไกอยู่ภายในนี้

เพียงแต่ผนังเรียบมาก ทั้งยังมีเถาวัลย์อยู่ด้านบน พวกมันเติบโตได้อย่างดี การที่พวกมันสามารถขยายพันธุ์ได้ หมายความว่าบริเวณนี้น่าจะมีความชื้นที่เหมาะสม หรือที่นี่จะอยู่ใกล้กับแหล่งน้ำกัน?

กลไกจะอยู่ที่ด้านบนหรือเปล่านะ? แต่เพดานด้านบนสูงตั้งสองสามฟุต นางไม่สามารถกระโดดขึ้นไปได้เลย กำแพงโดยรอบก็เรียบจนปีนขึ้นไปไม่ได้

ต่อให้ประตูหินจะเปิดออก ผู้คนที่อยู่ข้างนอกก็ไม่ใช่คนประเภทที่นางจะรับมือได้

วันเวลาผ่านไปอย่างเงียบ ๆ ในวันนี้ โดยที่กุ้ยไท่เฟยไม่ได้ให้น้ำหรือข้าวแม้แต่หยดเดียวแก่นาง

นางรู้สึกว่านางสามารถอดทนต่อความหิวได้ แต่ความกระหายของนางเป็นสิ่งที่ไม่อาจทนไหว นางรู้สึกกระหายน้ำตั้งแต่วินาทีที่ขึ้นมาบนภูเขา ต่อมานางถูกวางยาพิษ ขั้นตอนการล้างพิษทำให้ร่างกายนางเสียน้ำมากเกินไป

นางเลียริมฝีปากที่แห้งผาก จิตใจยังคงเต้นรัวเร็วไม่ยอมหยุด

นางรู้ว่าขณะนี้ทุกคนต้องวิตกกังวล และมุ่งความสนใจไปที่การค้นหาปูพรมใกล้กับวัดเจิ้งกั๋วอย่างแน่นอน

นางลุกขึ้นนั่ง ใช่ ทุกคนย่อมมุ่งเป้ามาที่วัดเจิ้งกั๋ว สมาชิกหอเซี่ยฮั่นของอ๋องเยี่ย รวมถึงหอซูเยวี่ยค่อนข้างคุ้นเคยกับพื้นที่รอบ ๆ วัดเจิ้งกั๋วดี ดังนั้นกุ้ยไท่เฟยไม่มีทางซ่อนนางไว้ใกล้กับวัดเจิ้งกั๋วอย่างแน่นอน

แม้ว่าสถานที่ที่อันตรายที่สุดคือสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุด แต่ตอนนี้นางไม่สามารถเสี่ยงได้ จื่ออันสรุปได้ว่าที่นี่ไม่ได้อยู่ใกล้วัดเจิ้งกั๋ว แต่อยู่ห่างจากวัดเจิ้งกั๋วอย่างน้อยห้าสิบลี้

หลังจากพวกเขาเริ่มออกค้นหา นางรู้สึกว่าอาจต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์กว่าจะมาถึงจุดนี้

ถึงตอนนั้นนางกลัวว่าตนเองจะอดตายเสียก่อน

เมื่อไม่ได้รับความช่วยเหลือจากภายนอก นางจึงต้องคิดหาวิธีแก้ปัญหาเอาเอง

ยิ่งไปกว่านั้น นางไม่สามารถทนหิวโหยแบบนี้ได้

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง นางก็เคาะประตูหิน “มีใครอยู่ไหม? ข้าอยากพบกุ้ยไท่เฟย”

เสียงทุ้มต่ำดังมาจากนอกประตู “พระชายาโปรดรอสักครู่ ข้าจะไปรายงาน”