บทที่ 178

แม่ที่ไม่ช่วยเหลือลูกชายของตัวเองนั้นหาได้ยากในสังคมที่นางเคยอาศัยอยู่ อย่างไรก็ตามในยุคนี้ หลังจากมีประสบการณ์การต่อสู้กับจวนมหาเสนาบดี นางรู้สึกว่าสถานะพ่อแม่ลูกที่ผิดปกติ ผู้คนต่างยอมรับได้โดยง่าย เป็นเพราะอยู่ใกล้ศูนย์กลางอำนาจหรือไม่? ดังนั้นทุกสิ่งทุกอย่างรวมทั้งความสัมพันธ์ในครอบครัว ล้วนอ่อนแอลงเพราะอำนาจ

ซูชิงคิดเกี่ยวกับคำถามของจื่ออานอย่างจริงจัง จากนั้นก็กล่าวเพียงว่า "กุ้ยไท่เฟยคือมารดาของท่านอ๋อง"

จื่ออานล้างมีดเล็กน้อย "มันคือเรื่องจริง จุดนี้ใคร ๆ ก็รู้"

ซูชิงไม่พูดอะไร ราวกับว่าเขาไม่เจอสิ่งที่สามารถพูดออกมาได้

จื่ออานถามอีกครั้งว่า "ความสัมพันธ์ระหว่างอ๋องหนานหวายกับท่านอ๋องเป็นอย่างไรบ้าง?"

“มันแย่กว่าความสัมพันธ์ของท่านกับเซี่ยหวานเอ๋อเล็กน้อย” ซูชิงกล่าวอย่างเฉยเมย

“มีสาเหตุไหม? ระหว่างพี่น้องคงจะไม่ห่างเหินกันโดยไร้เหตุผล?”

ซูชิงวางปลาลงบนเขียง "อ๋องหนานหวายฉลาดมากตั้งแต่ตอนที่เขายังเป็นเด็ก คนฉลาดย่อมไม่ชอบคนที่ฉลาดกว่าตัวเอง"

คำพูดเหล่านี้ดูเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา แต่สามารถขยายความเรื่องราวได้มากมาย จื่ออานเข้าใจแล้ว

สุดท้ายซูชิงกล่าวเสริมว่า "คนที่ทำให้ความขัดแย้งรุนแรงขึ้น น่าจะเป็นคุณหนูโหรวเอ๋อ อ๋องหนานหวายหลงใหลคุณหนูโหรวเอ๋อมาก แต่คุณหนูกลับชอบเล่นสนุกกับท่านอ๋อง"

ผู้หญิง? จื่ออานถอนหายใจเบา ๆ ผู้กล้ายากฝ่าด่านหญิงงาม คุณหนูโหรวเอ๋อผู้นี้ เกรงว่าสองคนพี่น้องจะชอบผู้หญิงคนเดียวกันสินะ?

จื่ออานไม่รู้ว่าทำไมถึงมีความเศร้าผุดขึ้นมาในหัวใจ

“คุณหนูโหรวเอ๋อคือใครหรือ?” จื่ออานรู้ว่าไม่ควรถามอะไรมากมายที่ไม่เกี่ยวข้องกับตัวนาง แต่ว่าก็ได้ถามออกไปแล้ว

“คุณหนูโหรวเอ๋อ เป็นเจ้าเมืองโหรวเหยา และเป็นลูกพี่ลูกน้องของท่านอ๋อง”