บทที่ 187

ขุนนางที่ไม่รู้เรื่องถามท่านอัครเสนาบดีเซี่ยด้วยรอยยิ้ม "ท่านมหาเสนาบดี ท่านมีข่าวดีอะไรท่านก็พูดมาเถอะ อย่ามัวแต่ยกแก้วขึ้นรอ พวกเราร้อนใจมาก”

มหาเสนาบดีเซี่ยมองไปรอบ ๆ ฝูงชน รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาลึกซึ้งขึ้น "เป็นเช่นนั้น ฮองเฮาได้มีพระราชโองการให้องค์รัชทายาทอภิเษกกับหว่านเอ๋ออย่างเป็นทางการแล้ว”

เมื่อคําพูดนี้หลุดออกมา ฉากนี้ก็นิ่งงันไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เริ่มมีเสียงแสดงความยินดีดังขึ้นอย่างช้า ๆ

"ขอแสดงความยินดีท่านมหาเสนาบดี ขอแสดงความยินดีกับองค์รัชทายาท ยินดีกับคุณหนูรอง ด้วยพ่ะย่ะค่ะ"

แม้จะเป็นคนที่รู้ภายหลังมากแค่ไหน แต่ก็รู้ว่าการที่ท่านมหาเสนาบดีเซี่ยได้ประกาศเรื่องการแต่งงานระหว่างองค์รัชทายาทกับเซี่ยหว่านเอ๋อในตอนนี้ ก็เท่ากับการประกาศจุดยืนของตนเอง

อย่างไรก็ตามคนส่วนใหญ่กําลังคิดว่าฮองเฮาและจวนอัครเสนาบดีมีความสัมพันธ์กันอย่างต่อเนื่องประการแรกคุณหนูใหญ่ได้กลับใจที่อภิเษกกับอ๋องเหลียง จากนั้นองค์รัชทายาทจะแต่งงานกับคุณหนูรอง ความลึกลับของเรื่องนี้ชัดเจนมาก

ไม่ว่าจะเป็นอย่างไรก็ตาม ความสุขในครั้งนี้มักจำเป็น

ใบหน้าของหวงไท่โฮ่วดูมืดดำคล้ำและไม่สามารถทําอะไรได้ เพียงแค่มองไปที่ฮองเฮาอย่างเย็นชา

ฮองเฮามองนางอย่างกระสับกระส่าย เวลานี้ไม่ใช่เวลาขอขมาอธิบาย นางได้แต่นิ่งเงียบ แต่ในใจกลับรู้สึกเกลียดชังมหาเสนาบดีเซี่ยมากขึ้น

ฮูหยินหลิงหลงมองหยวนซื่ออย่างมีชัย ในเวลานี้พวกนางสองแม่ลูกกลายเป็นในที่สุด และไม่มีใครสนใจนางอีกความรู้สึกนี้ช่างเบิกบานใจจริง ๆ

แต่เมื่อเห็นสีหน้าไม่สะทกสะท้านของหยวนซื่อ ความดีใจในใจของนางก็ลดลงเล็กน้อย หยวนซื่อกลับดูไม่สนใจแม้แต่น้อย ดี รอจนศพของบุตรสาวของเจ้าถูกคนเอากลับมาเสียก่อน ดูว่าเจ้าจะสงบเช่นนี้หรือไม่