บทที่ 19

เซี่ยหว่านเอ๋อออกคำสั่งแบบนี้ ก็มีคนรับใช้สองคนเดินมาข้างหน้าเพื่อลากนางออกไป

เสี่ยวซุนตกใจมากจนใบหน้าซีด แม้แต่คุณหนูก็ยังถูกมัดอยู่ในมือพวกเขา และตัวเธอเองก็คงยากที่จะหลีกเลี่ยง

แม้ว่าจะเตรียมใจไว้แต่แรกแล้ว แต่เธอก็ยังเป็นแค่เด็กเท่านั้น จะไม่กลัวได้อย่างไร? เธอตัวสั่นไปทั้งตัว ตลอดทางที่ถูกลากออกไป และกัดฟันด้วยความหวาดกลัว

จื่ออานมองดูเสี่ยวซุนที่ถูกลากออกไป ศีรษะของเธอก็วิงเวียน และการโจมตีของพิษก็ทำให้เธอแทบจะชาไปครึ่งร่าง

เธอเห็นว่าเสี่ยวซุนมีสีหน้าหวาดกลัว แต่ไม่ได้ร้องไห้ออกมา ทำได้เพียงแค่กัดฟันต่อไป เธอสาบานว่า ตราบเท่าที่เธอยังมีชีวิตอยู่ เธอจะไม่มีวันปฏิบัติต่อเด็กคนนี้อย่างเลวร้าย

ทั้งสองถูกโยนเข้าไปในห้องมืด และชุ่ยยู่ก็หัวเราะเยาะเย้ยขึ้นมา

“คุณหนู เชิญเพลิดเพลินกับรสชาติที่กำลังจะตายเถอะ”

พูดเสร็จก็หันหลังเดินออกไปกับคนอื่น ๆ

เสี่ยวซุนคลานเข้ามาหา “คุณหนู ท่านเป็นอะไรไป?”

จื่ออานรู้ว่าเธอต้องยื้อเวลาไว้ เพราะอีกไม่นานเซี่ยหว่านเอ๋อ และหลิงหลงฟูเหรินจะมาแน่นอน เธอต้องฉีดยาควบคุมการแพร่กระจายของพิษก่อนที่พวกนางจะมาถึง มิฉะนั้น แม้ว่าเธอจะได้รับการสนับสนุนจากคนของฮองเฮา ก็ไม่มีทางที่จะสามารถรักษาองค์จักรพรรดิเหลียงได้

นางไม่กล้าคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากองค์จักรพรรดิเหลียงไม่ป่วยอย่างทุกวันนี้ เพราะอาการป่วยขององค์จักรพรรดิเหลียงเป็นโอกาสสุดท้ายที่นางจะต่อสู้กลับ มิฉะนั้น นางทำได้เพียงปกป้องตัวเองเท่านั้น ด้วยการฆ่าคนในจวนเซียง และหนีไป

ไม่ถึงโอกาสสุดท้าย เธอก็คงไม่เลือกสิ่งนี้ มิฉะนั้น ก็คงไม่จำเป็นต้องทนทุกข์ในทุกวันนี้

เธอ เซี่ยจื่ออาน ไม่ใช่คนประเภทที่จะอยู่ในจุดนั้น ถ้าหากไม่แย่งชิง งั้นก็ต้องต่อสู้จนวินาทีสุดท้าย

“เร็วเข้า ดึงซองเข็มออกจากแขนเสื้อข้า” จื่ออาน พูดกับเสี่ยวซุนด้วยความยากลำบาก

เซียวซุนไม่รู้ว่าทำไม แต่ก็ฟังคำสั่งของเธอทันที และหยิบซองเข็มออกจากแขนเสื้อของเธอ

“เปิดออก!” จื่ออานรู้สึกหายใจลำบากเล็กน้อย เลือดไหลเวียนเร็วขึ้น และหัวใจของเธอเต้นเร็วกว่าปกติ

“ได้ ได้!” เสี่ยวซุนเปิดอย่างเร่งเรีบ “จากนั้น?”

จื่ออานบังคับตัวเองให้ลุกขึ้นนั่ง และฝั่งเข็มอย่างรวดเร็วในจุดฝังเข็มหลักสี่จุดของร่างกาย แล้วบังคับพิษไปทางขาซ้าย

แม้ว่าการเคลื่อนไหวด้วยวิธีนี้จะไม่สะดวก แต่ก็สามารถลดความเสียหายของพิษต่อร่างกายได้

เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ ความรู้สึกวิงเวียนศีรษะยังคงอยู่ นี่คือผลของพิษที่เหลืออยู่ร่างกาย และเธอต้องผ่านมันไปให้ได้

“คุณหนู เป็นอะไรหรือเปล่า?” เสี่ยวซุนถามด้วยความตื่นตระหนก เมื่อเห็นเหงื่อไหลออกจากหน้าผากของเธอด้วยสีหน้าเจ็บปวด

จื่ออานไม่ได้ส่งเสียง บีบวงแหวนแห่งจิตวิญญาณ แล้วปล่อยพลังงานไฟฟ้าที่สะสมไว้ แล้วดูดพิษจากขาซ้ายเข้าไปย่อยสลาย

สิ่งนี้ไม่สามารถสำเร็จได้อย่างง่ายดาย ต้องใช้เวลาอย่างน้อย 7 ถึง 8 วันในการย่อยสลายพิษทั้งหมด และต้องทำร่วมกับซุปล้างพิษ เพื่อล้างพิษในร่างกายออกไปอย่างทั่วถึง

หลังจากทำเสร็จทั้งหมดนี้ ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าจากข้างนอก

ตามที่จื่ออานคาดไว้ หลิงหลงฟูเหริน และเซี่ยหว่านเอ๋อมาถึงแล้ว

พวกนางพาหญิงชราท่าทางแข็งแกร่งมาสองคน หนึ่งในนั้นเคยเป็นผู้ดูแลจื่ออาน ซึ่งคุกเข่าอยู่หน้าตึก ในวันนั้นที่จื่ออานได้ตีนาง นางแค้นเคืองเธอมาตลอด เมื่อกี้ตอนที่หลิงหลงฟูเหรินผ่านไป นางอาสาสมัครที่จะมา

นางอยู่ในจวนมาหลายปีแล้ว และได้รับความใส่ใจจากเหล่าฟูเหริน แต่กลับถูกรังแกโดยหญิงสาวที่กำลังจะไปถนนยมโลก ความแค้นนี้กลืนยังไงก็กลืนไม่ลง