บทที่ 77

พระสนมเหมยที่เห็นว่ามหาเสนาบดีเซี่ยโกรธจัดต่อหน้าพระพักตร์ฮวงไทเฮา ก็รู้ดีว่าท่าไม่ดีเสียแล้ว รีบกล่าว "หญิงรับใช้ผู้นี้จะรู้อะไร? นางอยู่ข้างกายหยวนซื่อ ก็ย่อมจะพูดว่าหยวนซื่อดี ต้องช่วยพูดให้หยวนซื่ออยู่แล้ว เรื่องการถอนหมั้นตั้งแต่เริ่มต้นจนจบ มันช่างไร้สาระจริง ๆ"

ฮองเฮาถามอย่างแผ่วเบา "ไร้สาระยังไงหรือ?"

จริง ๆ แล้วเดิมทีฮองเฮาไม่คิดจะทนเสียเวลากับคนพวกนี้ที่นี่ โมโหก็เลยมาเพื่อจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยจากนั้นก็คุยกับจื่ออานถึงการดำเนินการในขั้นต่อไป แต่ว่า เมื่อเห็นพระสนมเหมยยังคงแก้ต่างให้มหาเสนาบดีเซี่ยอย่างต่อเนื่องแล้ว นางก็ต้องระแวดระวังไว้

เรื่องนี้ ไม่ได้ง่ายดายเช่นนั้น

ฮองเฮารู้จักสนมเหมยผู้นี้ดี นางเป็นคนที่ไม่ใส่ใจเรื่องของคนอื่น ปกติแล้วใครขอให้นางช่วยพูดอะไร ด้วยพื้นฐานนิสัยของนาง นางจะไม่ช่วยทั้งนั้น

ถ้าเพราะไมตรีจิตที่มีต่อญาติพี่น้อง ก็เข้าใจได้ว่าทำไมวันนี้นางถึงมาช่วยมหาเสนาบดีเซี่ย แต่ด้วยการปฏิบัติตัวของนางแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่จะทุ่มเทอย่างสุดกำลังเหมือนวันนี้ นอกเสียจากว่า นางจะได้รับผลตอบแทนที่คุ้มค่า

ถูกต้องแล้ว พระสนมเหมยเป็นคนโลภมาก

นางใช้เงินจำนวนมากเพื่อซื้อตำแหน่งพระสนม อย่างนั้น วันนี้จึงไม่ใช่แค่ "ร้องขอให้ลงโทษ" แสดงออกว่าตนเองเป็นผู้บริสุทธิ์มันดูง่ายเกินไป

ฮองเฮาทรงวางแผนมาหลายปีแล้ว และทรงวิเคราะห์สถานการณ์ตรงหน้าได้อย่างรวดเร็ว

มู่หรงเจี๋ยเพิ่งจะบอกว่ามีข่าวลือจากด้านนอกว่า เซี่ยจื่ออานถูกโบยแล้วถูกพาไปคุมขังในห้องลงทัณฑ์ เหตุผลเดียวจากการคาดเดาภายนอกก็คือการถอนหมั้น

มหาเสนาบดีเซี่ยมาที่นี่เพราะเรื่องนี้ เอาแต่พูดต่อว่าหยวนซื่อ บอกว่านางเป็นคนร้ายกาจ เพราะเขาต้องการให้หยวนซื่อเป็นแพะรับบาป

แต่ว่าทำไม ต้องหาคนมาเป็นแพะรับบาปด้วย? ไม่มีใครในราชวงศ์กล่าวโทษพวกเขา เหตุใดจึงต้องดิ้นรนเข้ามาขอรับโทษ? เพราะว่าเขารู้ว่าเซี่ยจื่ออานเป็นผู้บริสุทธิ์ ผู้ที่ออกความคิดให้ทำเรื่องนี้ก็คือเขาและภรรยารอง ดังนั้น เขาจึงต้องหาผู้อยู่เบื้องหลังสักคนมารับผิดชอบข้อกล่าวหาทั้งหมดแทน พวกเขาต้องการชิงลงมือก่อน ก่อนที่ทางราชวงศ์จะเอาผิดจวนมหาเสนาบดี ก็ขับไล่หยวนซื่อออกไป