บทที่ 1626

ฮูหยินสือได้ยินว่า แม่ทัพสือมาถึงก็สีหน้าเปลี่ยน หลิงอวี๋จึงจับร่างที่ตื่นตระหนกจนอยากจะหนีของนางไว้ แล้วยิ้มพลางเอ่ย “อยู่เถิด!”

หลังจากนั้นมินาน แม่ทัพสือก็ถูกขันทีน้อยเซี่ยพาเข้ามา เมื่อเขาเห็นฮูหยินสือ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที

แม่ทัพสือคิดว่าฮูหยินสือถูกหลิงอวี๋สั่งให้คนพามา เพื่อลงโทษพวกเขาทั้งคู่ด้วยกัน เขาจึงคุกเข่าลงทันที แล้วเอ่ยเสียงดัง

“ฮองเฮา กระหม่อมรับตั๋วเงินสองแสนมาจากองค์ชายคัง แต่นี่มิใช่เจตนาเดิมของกระหม่อม กระหม่อมแค่ปฏิเสธมิได้จริง ๆ พ่ะย่ะค่ะ...”

เขาหยิบตั๋วเงินออกมาแล้วยื่นให้ด้วยมือทั้งสองข้าง พลางเอ่ยอย่างตัดสินใจเด็ดขาด “ฮองเฮา กระหม่อมซื่อตรงมาทั้งชีวิต ในเมื่อสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อองค์จักรพรรดิ ก็จะไม่มีทางคิดคดทรยศพ่ะย่ะค่ะ!”

“หากฮองเฮามิทรงเชื่อ กระหม่อมจะใช้ชีวิตแลกกับการแสดงเจตจำนงพ่ะย่ะค่ะ!”

หลิงอวี๋ยิ้มออกมาทันที มิแปลกที่ฮูหยินสือจะกังวล แม่ทัพสือผู้นี้ตรงไปตรงมาและหัวโบราณจริง ๆ!

เรื่องนี้ยังมิได้อธิบายชัดเจน ก็คิดจะใช้ความตายแสดงเจตจำนงเสียแล้ว เขาคิดว่าตนมีหลายชีวิตหรืออย่างไร?

“แม่ทัพสือลุกขึ้นเถิด!”

หลิงอวี๋ดันฮูหยินสือให้นางไปพยุงแม่ทัพสือลุกขึ้น

หลิงอวี๋รับตั๋วเงินที่แม่ทัพสือมอบให้ นี่มิใช่ของร้านตั๋วเงินสี่หลาย แต่เป็นของร้านตั๋วเงินที่องค์ชายคังฝากไว้

แม่ทัพสือกับฮูหยินสือยืนอยู่ด้วยกัน เมื่อเห็นหลิงอวี๋ตรวจสอบตั๋วเงินก็ค่อนข้างกังวล ฮองเฮาจะเชื่อในสิ่งที่พวกเขาพูดหรือไม่!

ฮูหยินสือจับมือแม่ทัพสือไว้โดยมิรู้ตัวและถ่ายทอดความคิดของตนไปอย่างเงียบ ๆ… หากวันนี้จะตายก็ตายด้วยกัน!

“นั่งเถิด!”

หลิงอวี๋เงยหน้าขึ้น เห็นแม่ทัพสือกับฮูหยินสือยังคงยืนอยู่ จึงออกคำสั่ง

นางกำนัลทั้งสองคนยกเก้าอี้อีกตัวหนึ่งมาวางไว้ข้างเก้าอี้ตัวเมื่อครู่

คราวนี้คาดว่าฮูหยินสือเห็นว่ามีแม่ทัพสืออยู่ด้วย จึงมีความกล้ามากขึ้น มิว่าอย่างไรก็ตาย ยังจะกลัวที่จะนั่งอีกหรือ?

นางจึงดึงแม่ทัพสือนั่งลงอย่างสงบ