บทที่ 1758

เผยอวี้กับขันทีโม่ก็มิได้สังเกตเช่นกัน

ขันทีโม่สังเกตเห็นเพียงว่า บุรุษที่ตามหลังบุรุษผู้นั้นไปก็เป็นยอดฝีมือในการบำเพ็ญตนเช่นกัน ดูจากการแต่งตัวของเขา น่าจะเป็นพวกบ่าว

มีคนสามกลุ่มนี้ในเมืองเล็กก็หมายความว่าหลิงอวี๋อยู่ใกล้​ ๆ​ นี้

พวกเซียวหลินเทียนกับเผยอวี้รีบกินอาหารเย็นแล้วเดินออกไป​ หมายจะติดตามไปตามมิศทางของคนทั้งสามกลุ่มนี้

พวกเซียวหลินเทียนสามคนเพิ่งจะเดินออกมา ก็เห็นนางรับใช้ที่วิพากษ์วิจารณ์คุณหนูรองตระกูลเก๋อเมื่อครู่เดินมาหาแล้วมุ่งตรงมาที่เซียวหลินเทียน จากนั้นจึงเอ่ย “คุณชาย หาสถานที่คุยกันสักหน่อยได้หรือไม่?”

เซียวหลินเทียนตะลึงอยู่ครู่หนึ่งแล้วระวังตัวทันที หรือว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลเก๋อมองออกถึงตัวตนของเขาแล้วจึงจงใจให้นางรับใช้ผู้นี้มารออยู่ที่นี่?

“ไปคุยกันที่โรงน้ำชาข้างหน้าแล้วกัน!”

เซียวหลินเทียนกวาดสายตามอง เห็นว่าฝั่งตรงข้ามมีโรงน้ำชาที่ยังคงเปิดอยู่ เขาจึงเดินนำไป

เผยอวี้กับขันทีโม่มองหน้ากัน ต่างก็เดามิออกว่าคุณหนูใหญ่จากตระกูลเก๋อให้นางรับใช้มาหาเซียวหลินเทียนเพื่ออะไร แต่ทั้งคู่ก็ตามไปอย่างเข้าใจ

เซียวหลินเทียนหาโต๊ะริมหน้าต่างแล้วนั่งลงมองซูจู๋โดยมิพูดอะไร

เขาใช้ความเงียบควบคุมความเคลื่อนไหว ต้องการจะดูว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลเก๋อจะทำอะไรกันแน่

“ขอถามคุณชายสักหน่อยได้หรือไม่ว่าเป็นคนของตระกูลใด? เคยแต่งงานมาแล้วหรือไม่?”

ซูจู๋มิอ้อมค้อมไร้สาระแล้วเอ่ยถามไปตรง ๆ

เซียวหลินเทียนตะลึงไปอีกครั้ง นี่หมายความว่าอย่างไร? จะถามตนว่าแต่งงานหรือยังไปเพื่ออะไร?

“เจ้ามีอะไรก็พูดมาตามตรงเถิด!”

เซียวหลินเทียนพูดไปตรง ๆ รู้อยู่แล้วว่าตระกูลเก๋อกับหลิงอวี๋มีความแค้นต่อกัน แล้วเขาจะเปิดเผยตัวตนออกไปได้อย่างไรเล่า

“เช่นนั้นข้าก็จะพูดตรง ๆ!”

ซูจู๋ก็มิเกรงใจแล้วเอ่ยไปตามตรง “เมื่อกี้ที่ภัตตาคาร คุณชายก็เห็นคุณหนูใหญ่ของเราแล้ว นางงดงามราวกับดอกไม้ มีสถานะสูงส่ง และรอการแต่งงานอยู่!”