บทที่ 1779

หวงฝู่หลินถามเองตอบเอง “พลังในตัวของนางน่าจะอยู่เหนือกว่าดินแดนที่ห้า แต่ว่าจุดตันเถียนของนางถูกคนผนึกพลังเอาไว้!”

“นอกจากนี้ การรับรู้ทางจิตของนางก็ถูกผนึกไว้ด้วย นางมิรู้แม้แต่ตัวตนที่แท้จริงของตนเอง!”

ปี้ซงงุนงง “ท่านเจ้าวัง ผู้ใดกันที่ทำเรื่องเช่นนี้กับนาง?”

หวงฝู่หลินยิ้มเยาะ “เพื่อมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่ปรากฏขึ้นมาอย่างเช่น กระบี่เซวียนหยวนและหินฝูซี ทางด้านแดนเทพนั้นจึงมีการต่อสู้กันอย่างรุนแรง พวกนั้นคิดเอาเองว่าตระกูลใหญ่มีความชอบธรรมจะทำอะไรก็ได้เพื่อมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์สองชิ้นนี้!”

“อาอวี๋ผู้นี้ บางทีอาจจะเกี่ยวข้องอยู่ในการต่อสู้เหล่านี้ด้วย!”

นี่ก็แสดงว่าหวงฝู่หลินรู้อยู่แล้วว่าการรับรู้ทางจิตของหลิงอวี๋ถูกผนึกไว้ แต่กลับมิได้เอ่ยถึงเหตุผลหลักนี้กับหลิงอวี๋

เขาจะต้องรู้ตัวตนของหลิงอวี๋ให้แน่ชัด ดูว่านางเป็นมิตรหรือศัตรูแล้วจึงจะตัดสินใจว่าจะบอกนางหรือไม่

“ท่านเจ้าวัง เช่นนั้นบ่าวจะให้คนไปตรวจสอบพ่ะย่ะค่ะ!”

ปี้ซงบอก

“อืม”

แม้ว่าตระกูลหวงฝู่จะถอนตัวออกมาแล้วมิสนใจเรื่องของแดนเทพ แต่ก็มิได้หมายความว่าหวงฝู่หลินจะเป็นคนที่ยอมให้ใครมาทำอะไรก็ได้

หากใครกล้าคุกคามมาถึงอาณาเขตของตน หวงฝู่หลินไม่มีทางยอมแน่

หลิงอวี๋กังวลเพราะเรื่องเด็กในท้องอยู่ทั้งคืน นางนึกเรื่องก่อนหน้านี้มิออก มิรู้ว่าเด็กผู้นี้มาได้อย่างไร!

นางยินยอมที่จะตั้งครรภ์เด็กผู้นี้?

หรือว่าถูกคนอื่นบีบบังคับจึงได้มีเด็กผู้นี้?

และเด็กที่น่าสงสารผู้นี้ ทั้งยังถูกศัตรูของตนทำร้ายจนมีความเป็นไปได้ที่จะพิการ ทำให้หลิงอวี๋มิอาจรับได้

ชีวิตน้อย ๆ นี้มิว่าจะมาได้อย่างไรก็ล้วนเป็นลูกของนาง นางปวดใจที่เขายังมิทันได้เกิดก็ถูกประกาศให้พบกับโชคร้ายแล้ว

นางเกลียดคนที่ปิดผนึกนางเนื่องจากเรื่องนี้ หากนางสามารถนึกออกได้ว่าใครที่ทำเรื่องเลวร้ายเช่นนี้กับตน นางจะไม่มีทางปล่อยไปเด็ดขาด!

หลิงอวี๋กึ่งหลับกึ่งตื่นไปจนฟ้าสว่างแล้วจึงลุกไปทำอาหารเช้าให้เจ้าวังน้อย

กระทั่งรับใช้หวงฝู่หมิงจูจนกินอาหารเช้าเสร็จแล้ว อี้เหวินก็มาหา