บทที่ 1880

หลิงอวี๋ตกอยู่ในห้วงความคิด

หากตนสังหารเฉียวเค่อไปจริง ๆ เช่นนั้นตนก็คือศัตรูของตระกูลเฉียว

ส่วนเฉียวไป๋นั้น ตนจับพลัดจับผลูช่วยเหลือเอาไว้ และตอนนั้นตนก็แปลงโฉมไปแล้ว ดังนั้นเฉียวไป๋จึงมิรู้ว่าตนก็คือหลิงอวี๋!

หากเขารู้ เฉียวไป๋จะปล่อยตนไปหรือ?

ตนไปสร้างเรื่องกับตระกูลที่มีอำนาจเช่นนี้ จนทำให้เกิดเงินรางวัลจำนวนมหาศาล และคนจากทุกเส้นทางต่างก็กำลังตามหาตนเพื่อเงินรางวัล

เช่นนั้นการไปเมืองหลวงแดนเทพครั้งนี้จะต้องระวังให้มากขึ้นแล้ว!

หลิงอวี๋คิดฟุ้งซ่านอยู่นานเท่าใดก็มิรู้ กระทั่งนางเรียกสติกลับคืนมา นางก็พบว่าคนในโถงรับแขกออกไปกันจำนวนมากแล้ว

ส่วนผู้รอบรู้ผู้นั้นยังคงดื่มสุราอยู่ผู้เดียว ดูท่าทางเศร้าหมองยิ่งนัก

หลิงอวี๋ครุ่นคิด แล้วเดินไปนั่งฝั่งตรงข้ามเขา

“พี่ชาย ข้ากำลังวางแผนไปตามหาญาติที่เมืองหลวงแดนเทพ เห็นว่าท่านรู้เรื่องเมืองหลวงแดนเทพอยู่มาก ข้าขอถามอะไรท่านสักหน่อยได้หรือไม่?”

หลิงอวี๋ให้เสี่ยวเอ้อร์นำสุราดีและอาหารเนื้อ ๆ มาให้อีกสองสามอย่าง ผู้รอบรู้ดื่มจนมึนเล็กน้อยแล้ว เมื่อเขาได้ยินว่ามีสุราและอาหารดี ๆ มาอีก เขาก็เหลือบมองหลิงอวี๋แล้วเอ่ยถามออกไป “เจ้าอยากรู้เรื่องอันใด?”

“พี่ชาย ที่เมืองหลวงแดนเทพมีตระกูลใดบ้าง ตระกูลที่ว่าเก่งกาจทรงพลังเหล่านั้น ท่านช่วยเล่าให้ข้าฟังเป็นการเพิ่มพูนความรู้สักหน่อยเถิด!”

เพื่อความปลอดภัยของตนเอง หลิงอวี๋จำเป็นต้องรู้ให้ชัดว่าที่เมืองหลวงแดนเทพนั้นมีใครบ้างที่ยั่วยุได้และมิได้

เมื่อถูกถามในเรื่องที่ตนให้ความสนใจ ผู้รอบรู้ก็เริ่มเล่าให้หลิงอวี๋ฟังอย่างออกรสออกชาติ

ทั้งเรื่องตระกูลหลง ตระกูลเย่ ตระกูลเฉียว ตระกูลเก๋อและตระกูลจงเจิ้ง ล้วนถูกผู้รอบรู้เล่าออกมาจนหมด

แม้แต่เรื่องความสามารถของตำหนักหมาป่าสวรรค์และตำหนักปีกเงิน ผู้รอบรู้ก็รู้เรื่องเป็นอย่างดีราวกับเป็นสมบัติในบ้านของตน

หลิงอวี๋ทั้งชื่นชมข่าวสารที่ทันเหตุการณ์ของผู้รอบรู้ และในขณะเดียวกันก็พยายามจดจำทุกสิ่งที่ผู้รอบรู้เล่ามาด้วย

หลังจากดื่มสุราไปหลายกาแล้ว ผู้รอบรู้เองก็เล่ามาพอสมควรแล้วเช่นกัน จากนั้นเขาก็เมาแล้วฟุบลงไปกับโต๊ะ