บทที่ 1991

เซียวหลินเทียนใจเต้นรัว เขามิอาจเชื่อได้ว่าเฮยอี้จะสูญเสียพลังการต่อสู้ไปเช่นกัน

เมื่อเซียวหลินเทียนนึกถึงการกระทำของตนก่อนหน้านี้ เขาก็เข้าใจทันที หรือว่าหม้อมังกรศักดิ์สิทธิ์ทำให้เฮยอี้สูญเสียพลังการต่อสู้ไป?

เพื่อเป็นการยืนยันการคาดเดาของตน เซียวหลินเทียนจึงถูแหวนอีกสองสามครั้ง และผลก็คือเฮยอี้ลงไปกลิ้งกับพื้นด้วยความเจ็บปวด แล้วขาหน้าของมันก็กุมหัวตนเองไว้ราวกับเด็ก

เมื่อเซียวหลินเทียนหยุดถู เฮยอี้ก็หยุดกลิ้ง กระทั่งได้พลังคืนมาแล้ว มันก็พุ่งเข้าหาเซียวหลินเทียนด้วยท่าทางดุร้าย

เซียวหลินเทียนจึงถูต่อ แล้วเฮยอี้ก็ลงไปกลิ้งกับพื้นอย่างเจ็บปวดอีกครั้ง

หลังจากทำเช่นนี้อยู่หลายครั้ง ในตอนที่เฮยอี้ลุกขึ้นยืนก็ถูกเซียวหลินเทียนฝึกจนเชื่อง หมอบลงบนพื้นอย่างเชื่อฟัง และแสดงท่าทีของการยอมจำนน

เมื่อเซียวหลินเทียนลองเดินเข้าไปลูบหัวของเฮยอี้ เฮยอี้ก็ได้แต่มองหม้อมังกรศักดิ์สิทธิ์ในมือของเขาอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็ก้มหัวลงให้เซียวหลินเทียนลูบมัน

ก่อนหน้านี้ตอนที่เซียวหลินเทียนปีนขึ้นบันได เขาก็ลองใช้วิธีถูแหวนเรียกเฮยอี้ดูแล้ว และเพียงแค่สิบวินาทีเท่านั้น เฮยอี้ก็มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเขา

ดังนั้นเซียวหลินเทียนจึงตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่า หากลงจากภูเขาได้อย่างราบรื่นก็แล้วไป มิฉะนั้นเขาก็ทำได้เพียงให้เฮยอี้ปรากฏตัวมาฝ่าด่านตรวจลงเขานี้เสีย...

ในตอนนี้เป็นสถานการณ์เร่งด่วน เซียวหลินเทียนมิอาจให้ฮูหยินเฉียวจับตัวหลิงอวี๋ไปได้ เมื่อไม่มีทางเลือก จึงทำได้เพียงต้องใช้เฮยอี้

เป็นดังที่คาด ในตอนที่คนของตระกูลเฉียวจะเข้าไปจับหลิงอวี๋ ก็มีเสียงคำราม “โฮก...” อย่างประหลาดดังมาจากที่ไกล ๆ

แม้ว่าเสียงนั้นจะดังมาจากที่ห่างไกล แต่พลังที่น่ากลัวนั้นกลับคล้ายสิงโตคำรามในป่าเขา เป็นพลังที่รุนแรงมาก

นอกจากพวกหลิงอวี๋มิกี่คนแล้ว คนอื่น ๆ ได้ยินเสียงนั้นต่างก็ตกตะลึงกันหมด

“นั่นคือเสียงคำรามของสัตว์อะไร?”

เก๋อเฟิ่งฉิงเอ่ยถามอย่างสงสัย

เผยอวี้เห็นเซียวหลินเทียนเรียกเฮยอี้มากับตาแล้วตรงที่ด้านล่างหน้าผา และเขาเองก็มองออกเช่นกันว่าหลิงอวี๋อยู่ในสถานการณ์วิกฤต ดังนั้นเขาจึงนึกอะไรบางอย่างได้แล้วตะโกนขึ้นมา

“พี่ใหญ่ นี่คือเสียงคำรามของสัตว์ประหลาดที่พวกเราได้ยินเมื่อคืนใช่หรือไม่?”

“เหตุใดมันจึงตามมาทันแล้ว?”