บทที่ 1995

ตอนนี้เก๋อฮุ่ยหนิงยังมีหน้ามาพูดคำสวยหรูกับตน คิดว่าตนตาบอดมิเห็นทั้งหมดที่นางทำลงไปจริงหรือไร?

ปกติแล้วที่ช่างพูดนั้นก็เพราะอยากจะเอาใจตนและแต่งงานกับเฉียวไป๋เพื่อเข้ามาเป็นฮูหยินของผู้นำตระกูลเฉียวมิใช่หรือ?

หากยอมให้สตรีผู้นี้แต่งงานเข้ามาในตระกูลจริง ๆ ต่อไปนางจะมิพรากอำนาจของตนไปอย่างช้า ๆ หรือ!

ดูจากความชั่วร้ายของนาง นางจะต้องทำเรื่องเช่นนี้ได้อย่างแน่นอน!

“ข้ารู้ ตอนนั้นสถานการณ์มันวิกฤติ แค่เจ้ามีความตั้งใจเช่นนี้ก็เพียงพอแล้ว!”

ฮูหยินเฉียวพูดพอเป็นพิธีเลี่ยง ๆ ไป จากนั้นก็เชิญเก๋อฮุ่ยหนิงขึ้นรถม้า

และแล้วแผนการจับตัวเซียวหลินเทียนก็ได้ล้มเหลวไปเช่นนี้ หลังจากที่ฮูหยินเฉียวประสบกับภัยพิบัติครั้งนี้ นางก็ยิ่งรู้ซึ้งว่าการแก้แค้นให้สามีและลูกชายนั้นยากลำบากยิ่งนัก

แต่นางจะมิยอมแพ้เป็นอันขาด!

การแก้แค้นกลายเป็นเสาหลักในการมีชีวิตต่อไปของนางแล้ว เพื่อแก้แค้นให้กับครอบครัวที่ตายไปของนาง นางจะต้องจับตัวหลิงอวี๋กับเซียวหลินเทียนมาให้ได้

“พี่ใหญ่ พวกเราก็ไปกันเถิด! ข้าจะไปส่งพวกท่านกลับเอง รถม้าของข้าอยู่ทางนั้น!”

แล้วเก๋อเฟิ่งฉิงก็เอ่ยเสริมขึ้นมา “ข้ายังมีเรื่องจะคุยกับท่านอีก!”

ก่อนหน้านี้เซียวหลินเทียนมิรู้มาก่อนว่า มหาปราชญ์เป็นน้าเขยของเก๋อเฟิ่งฉิง เมื่อได้ยินคำพูดของเก๋อเฟิ่งฉิง เขาก็อยากจะสืบหาความจริงของมหาปราชญ์เช่นกัน จึงเดินตามเก๋อเฟิ่งฉิงไป

“พี่ใหญ่ ก่อนหน้านี้ข้ามิรู้จริง ๆ ว่ามหาปราชญ์ผู้นี้เป็นตัวปลอม!”

เก๋อเฟิ่งฉิงเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นมาก่อน “ตอนที่เขาเสนอรางวัลค่าหัวท่าน ข้าก็ไปหาเขาที่บ้าน เพราะอยากจะถามหาความจริง!”

“แต่ข้าก็มิพบเขา ศิษย์ของเขาบอกว่าเขาได้รับบาดเจ็บ จึงเก็บตัวบำเพ็ญตนไปแล้ว!”

“คราวนี้ข้าได้ยินว่า มีคนบอกว่าพบร่องรอยของพวกท่านที่ภูเขาหมางหลิ่ง มหาปราชญ์จึงนำคนมาจับกุมเจ้าด้วยตนเอง ข้ากังวลว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับท่าน จึงได้รีบมา!”