บทที่ 2028

ก่อนการประลองจะสิ้นสุดลง?

ฉินซานกับเผยอวี้ได้ยินคำพูดของเซียวหลินเทียนแล้วก็มองหน้ากันไปมา

เผยอวี้อยากจะร้องไห้

มิใช่เพราะเซียวหลินเทียนให้เวลาพวกเขาน้อยเกินไปหรอก!

แต่ว่า ในฐานะที่เขาเป็นแม่ทัพใหญ่ของแคว้น เขาจะต้องตกต่ำจนกลายเป็นโจรปล้นทรัพย์หรือ?

ฝ่าบาท นี่คือการลงโทษที่พวกเราประมาทจนทำให้สิงจั๋วถูกแก้แค้นหรือพ่ะย่ะค่ะ?

ฉินซานมิได้ “อ่อนไหว” ดังเช่นเผยอวี้ เมื่อเขาได้รับบัญชาจากเซียวหลินเทียนมา สมองของเขาก็ครุ่นคิดในทันที

มีเวลาเพียงแค่หนึ่งวันกว่าเท่านั้น จะไปชิงทรัพย์สินของตระกูลเหมียวมาโดยที่มิถูกจับได้ได้อย่างไร?

ฉินซานมิได้รู้สึกว่าเซียวหลินเทียนกำลังลงโทษพวกเขา เขาเข้าใจว่าคำสั่งของเซียวหลินเทียนเป็นการระบายความโกรธแทนหลิงอวี๋และสิงจั๋ว

แต่ฉินซานและเผยอวี้ต่างก็เป็นแม่ทัพของราชสำนัก พวกเขามิเคยทำเรื่องการปล้นมาก่อน พวกเขาจึงมิรู้ว่าจะเริ่มลงมือจากที่ใด

ทั้งสองคนอับจนหนทาง คิดแผนไว้สองสามแผนแต่ก็รู้สึกว่ามิเหมาะสมสักแผน

แล้วจู่ ๆ ฉินซานก็นึกถึงเย่หรงขึ้นมา ช่วงนี้เย่หรงกำลังคิดวิธีหาเงินอยู่ ฉินซานมีสัญชาตญาณบางอย่างว่าเย่หรงจะต้องกำลังวางแผนอะไรบางอย่างอยู่เป็นแน่

ทว่ามิตรภาพระหว่างเย่หรงกับเขาก็ยังมิลึกซึ้งมากพอ เย่หรงจึงมิเคยเปิดเผยอะไรกับเขาเลยแม้แต่น้อย

แต่จากการที่ฉินซานได้ผ่านการติดต่อกับเย่หรง เขารู้สึกว่าคนผู้นี้มีความยึดมั่นในความถูกต้องมากทีเดียว

เซียวหลินเทียนให้ตนเข้าใกล้หลิงอวี๋ผ่านการเข้าหาเย่หรงมิใช่หรือ?

หากมีความลับในเรื่องเดียวกัน เย่หรงจะต้องมองว่าตนเป็นสหายสนิทอย่างแน่นอน

ฉินซานรู้สึกว่าการปล้นตระกูลเหมียวนั้น เป็นโอกาสที่จะได้กระชับความสัมพันธ์กับเย่หรง เขาจึงไปหาเซียวหลินเทียนแล้วบอกความคิดที่อยากจะดึงเย่หรงมาเข้าร่วมการปล้นตระกูลเหมียว

เซียวหลินเทียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็พยักหน้าแล้วเอ่ยออกไป “ได้ นี่ก็นับว่าเป็นการทดสอบเช่นกันว่าเย่หรงคู่ควรที่จะเชื่อใจหรือไม่ ท่านทำตามที่เห็นสมควรเถิด!”

จากเรื่องของสิงจั๋วทำให้เซียวหลินเทียนได้รู้ว่า ในเมืองหลวงแดนเทพนี้เขามิสามารถทำทุกอย่างด้วยตนเองได้ เรื่องที่ควรปล่อยก็ต้องปล่อยไป

เผยอวี้ ฉินซานและคนอื่น ๆ ทุกคนล้วนต้องฝึกฝนและรับมือกับสถานการณ์ด้วยตัวเองได้