บทที่ 764

เสียงตะโกนของเซียวทงทำให้ฉินซานตกตะลึง

ไม่คิดเลยว่าตนเองเสี่ยงชีวิตมาช่วยเซียวทง แต่เซียวทงกลับเชื่อคำพูดของข้าหลวงหยางแล้วหักหลังตนเช่นนี้!

“ใครก็ได้! จับฆาตกรที!”

พอหยางจื้อฟางเห็นเซียวทงชี้ไปทางม่านเตียง เขาก็ตะโกน​ แล้วคว้าตัวองค์หญิงหกพุ่งไปที่ประตู

ฉินซานกัดฟันวิ่งไปหาองค์หญิงหก

แม้ว่าองค์หญิงหกจะหักหลังตนแต่เขาก็ยังต้องทำภารกิจที่ท่านอ๋องอี้มอบหมายให้ตนเองทำให้สำเร็จ!

ฉินซานเพิ่งจะคว้าคอเสื้อด้านหลังของเซียวทง เซียวทงก็ผละตัวออกด้วยความตกใจ​ พลางตะโกน “ใครก็ได้ ฉินซานจะลอบสังหารข้า จับเขาไว้เร็วเข้า!”

พวกผู้คุ้มกันที่ข้าหลวงหยางพามาพุ่งเข้าไป ฉินซานรีบชักดาบออกมาต่อสู้กับพวกเขา

ข้าหลวงหยางใช้โอกาสนี้ลากเซียวทงออกไปข้างนอก แล้วเขาก็ตะโกน “ฉินซานจะลอบสังหารองค์หญิงหก รีบมาเร็วเข้า…”

เดิมทีศาลาว่าการก็ได้รับการคุ้มกันอย่างแน่นหนาอยู่แล้ว เมื่อได้ยินเสียงร้องเรียกของข้าหลวงหยาง หลิวฮุยก็พาคนพุ่งเข้าไป

เจ้าหน้าที่ทหารล้อมรอบเรือนอย่างรวดเร็ว แล้วกลุ่มนักธนูก็เล็งหน้าไม้เหล็กไปที่ฉินซาน

เมื่อมีคนเข้ามามากถึงเพียงนี้ เซียวทงก็ตะโกนอย่างภาคภูมิใจ "ฉินซาน หากท่านยังมิยอมโดนจับอย่างละม่อม ท่านอยากถูกยิงจนตัวพรุนหรือ?”

ฉินซานโกรธจนกัดฟันกรอด​ อยากจะพุ่งเข้าไปฆ่าองค์หญิงที่มิรู้จักคุณผู้นี้เสีย

เขาแทงผู้คุ้มกันที่เข้ามาใกล้​ อยากหาโอกาสหลบหนี

แต่ก็ถูกล้อมรอบไปด้วยนักธนูหมดแล้ว

“ฉินซาน วางอาวุธของเจ้าแล้วยอมให้จับแต่โดยดี มิเช่นนั้นข้าจะให้พวกเขายิงธนู!” ข้าหลวงหยางตะโกน

ฉินซานมองนักธนูที่อยู่รอบตัว และพยายามดิ้นรนอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงทิ้งดาบในมืออย่างอ่อนแรง

ข้าหลวงหยางจะต้องทำตามที่เขาพูดเพื่อจะฆ่าตนอย่างแน่นอน!

เขามิสามารถหลบหนีไปได้อย่างราบรื่นภายใต้การล้อมของนักธนูจำนวนมากเช่นนี้หรอก จึงต้องตามสถานการณ์ไปก่อน