บทที่ 765

ในเวลานี้ ฉินซานได้แต่หลับตาลงด้วยความสิ้นหวัง

คิดมิถึงเลยว่า บุรุษที่เต็มไปด้วยความทะเยอทะยานอย่างตนจะมิได้ตายในสนามรบ แต่กลับมาตายด้วยน้ำมือของสตรีโง่เขลาเยี่ยงเซียวทง!

เขามิยอมแพ้หรอก!

ฉึก...

เสียงดาบแทงทะลุเนื้อหนังดังขึ้นมา แล้วฉินซานก็รู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดที่ไหล่

เมื่อลืมตาขึ้น ก็เห็นดาบแทงเข้าที่สะบักของตนเอง

เซียวทงจ้องมองฉินซานพร้อมกับตาแดงด้วยความโกรธ นางจะแทงเข้าที่ท้องฉินซานก็ได้

แต่ในวินาทีสุดท้าย นางก็ยังทำใจมิได้ จึงยกดาบขึ้นไปแทงที่ไหล่ของฉินซาน

เพราะฉินซานเป็นชายคนแรกที่ตนตกหลุมรัก!

นางนึกถึงครั้งแรกที่พบฉินซาน​ เขาดูหล่อเหลามาก​ นางกลัวว่าตนจะแทงฉินซานตาย แล้วต่อไปจะไม่มีวันได้เห็นฉินซานยิ้มให้ตนอีกแล้ว

เมื่อข้าหลวงหยางเห็นฉากนี้ เขาก็แอบอุทาน

น่าเสียดายจริงเชียว!

เชื่อสตรีมิได้เลยจริง ๆ!

ขอเพียงนางเคลื่อนลงไปอีกหน่อย ฉินซานก็จบสิ้นแล้ว!

“ฉินซาน ข้าจะให้โอกาสเจ้าอีกครั้ง ขอเพียงเจ้าอธิบายมาว่าหลิงอวี๋กับหลิงเสี่ยงไปร่วมมือกับแคว้นศัตรูได้เยี่ยงไร ข้าจะขอความเมตตาให้เสด็จพ่อของข้าไว้ชีวิตท่าน!”

เซียวทงเอ่ยอย่างเข้มแข็ง

ฉินซานหันไปอีกทาง มิอยากพูดสิ่งใด

เขามิรู้ว่าท่านอ๋องอี้ดำเนินการไปถึงขั้นไหนแล้ว​ กลัวว่าหากตนพูดมากเกินไป จะไปดึงความระแวดระวังของข้าหลวงหยางออกมา แล้วจะมิดีต่อท่านอ๋องอี้กับหลิงอวี๋

ข้าหลวงหยางยังอยากจะใช้เซียวทงจัดการกับท่านอ๋องอี้ต่อ เขาก็กลัวเช่นกันว่าฉินซานจะพูดมากเกินไปแล้วไปกระตุ้นความสงสัยของเซียวทงเข้า จึงก้าวไปข้างหน้า

“องค์หญิงหก เรื่องฉินซานปล่อยให้คนของกระหม่อมสอบสวนเถิดพ่ะย่ะค่ะ เรื่องเร่งด่วนก็คือเราต้องรีบไปจับพระชายาอ๋องอี้ที่เจ่าจวง หากพระชายาอ๋องอี้ยึดอำนาจทางทหารของท่านอ๋องอี้ได้ มันจะสายเกินไป!”

เซียวทงได้ยินก็เอ่ยทันที “พาฉินซานไปด้วย ข้าจะเปิดโปงแผนการสมคบคิดของพวกเขาต่อหน้าเสด็จพี่อย่างแน่นอน!"

"ไปกันเถิด!"

ข้าหลวงหยางขยิบตาให้หลิวฮุย หลิวฮุยเข้าใจแล้วลากฉินซานเดินออกไป

“องค์หญิงหก เช่นนั้นกระหม่อมจะพาฉินซานไปที่รถม้าก่อนพ่ะย่ะค่ะ!”