บทที่ 576 มีปัญหาให้มาหาอาจารย์

ในตอนที่เทียนเสวียนกำลังเข้ามาก็ดูเหมือนกำลังรีบร้อน ถูกซูยี่และซูหมินเห็นพอดี อีกสักพักก็เห็นฉู่เชียนหลีวิ่งไล่ตามมาติดๆ ทั้งสองคนต่างก็คาดเดาบางอย่างในใจ

“เฉียนลี่ สำนักเทียนจีมีข่าวคราวอะไรบ้าง?” ซูยี่ถาม

“ที่ท่านลุงคาดเดาไม่ผิด เมื่อครู่เทียนเสวียนส่งข่าวมาว่า สำนักชางหลานและสำนักเหยียนหยาง แสดงท่าที สนับสนุนสำนักเทียนจี บัดนี้ทั้งสามสำนักใหญ่ร่วมมือกันแล้ว

เมื่อทราบถึงเรื่องลำบากใจระหว่างท่านอาทั้งสองกับสำนักเหยียนหยาง นางไม่ได้ให้ความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ก็บอกความจริง

ทันใดนั้นสีหน้าของทั้งสองคนก็ตึงเครียดขึ้นมาทันที

คิ้วของซูหมินขมวดเข้าหากัน: “การกระทำต่างๆ ของสำนักเทียนจี ทำให้มนุษย์และเทพต่างก็พากันโกรธแค้น คาดไม่ถึงเลยว่าสำนักเหยียนหยางจะสนับสนุนพวกเขาอย่างเปิดเผย หรือว่าภายในใจของซูหวางและซูซวี่ จะไม่แยกแยะผิดถูกเลยหรือ?”

สีหน้าของซูยี่ก็ดูไม่ดีเช่นกัน: “เชียนหลี รอมานานเช่นนี้แล้ว ได้เวลาตัดชาดกีบสำนักเหยียนหยางแล้ว”

ฉู่เชียนหลีอดไม่ได้ที่จะกังวล: "ท่านลุงทั้งสองยังต้องการจัดการกับคนของตระกูลซูด้วยตนเองหรือไม่"

“ใช่”

“แต่ระดับบำเพ็ญตนของพวกเจ้า…”

ท่านอาทั้งสองและท่านผู้ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว แต่เมื่อเทียบกับสำนักเหยียนหยางที่เป็นสำนักที่มีภูมิหลังลึกซึ้ง ก็ยังห่างกันอีกไกล

นางไม่ต้องการเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการตัดสินใจของท่านลุง แต่นางไม่สามารถทนดูพวกเขาไปตายได้

ซูหมินและซูยี่สบตาหน้ากัน ใบหน้าเผยรอยยิ้มดีใจ

“เชียนหลี ซูจิ่นจือมีหอคอยสุเมรุอยู่ในครอบครอง มีพื้นฐานและปกป้องตนได้ บัดนี้เจ้ามีเสวียนตู้ที่จะมาดูแลเจ้า แม้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับเราสองคน เจ้าก็สามารถอยู่อย่างสงบสุขในใต้ดินนี้ได้”

มีความเชื่อบางอย่างที่ต้องยืนหยัด มีบางเรื่องที่จำเป็นต้องไปทำ

คนของตระกูลซูไม่เคยกลัวความตายมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ดังนั้นจึงพุ่งตรงมาที่นี่ บัดนี้ไม่มีอะไรต้องกังวล เป็นธรรมดาที่จะกล้าเอ้อระเหยลอยชาย

ในใจของฉู่เชียนหลีลังเลเป็นอย่างมาก

เรื่องราวต่างๆ ดำเนินมาถึงวันนี้ นางได้ใช้วิธีการทั้งหมดที่ควรใช้แล้ว และก็ไม่สามารถคิดหาวิธีที่ดีกว่าในการเพิ่มระดับผลบำเพ็ญตนของท่านลุงทั้งสองได้

ในขณะนั้น โม่หลีก็เดินเข้ามา

“ลูกศิษย์ หากพบปัญหา ไม่รู้หรอกหรือว่าต้องมาฟ้องท่านอาจารย์ของตนเอง?”

ฉู่เฉียนหลี่ก็เงยหน้าขึ้นทันที: "ท่านอาจารย์ หรือท่านมีวิธีอื่น?"

“ข้าสามารถใช้พลังเซียนมาดันหอคอยสุเมรุ ขยายเวลาให้ท่านลุงทั้งสองของเจ้าฝึกการบำเพ็ญตนอีกครั้ง และด้วยพลังเซียนที่ค่อยๆ สะสมเพิ่มขึ้น พื้นฐานของพวกเขาก็สามารถปรับปรุงและเพิ่มลำดับขึ้นได้เช่นกัน”

ดวงตาของฉู่เฉียนหลีเป็นประกาย: “ท่านอาจารย์ ท่านพูดจริงหรือ?”

“ข้าเป็นอาจารย์เจ้า ข้ายังจะหลอกเจ้าได้?”

เมื่อเห็นท่าทางดีใจของฉู่เชียนหลี รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นที่มุมริมฝีปากของโม่หลี

แม้ว่าสิ่งนี้จะสร้างความเสียหายให้กับเขาอย่างมาก แต่เขากลับพอใจกับมัน หลังจากรอมาหลายวัน ในที่สุดก็สามารถทำบางสิ่งเพื่อเด็กสาวตัวน้อยได้

“เยี่ยมมาก! ท่านลุง พวกท่านได้ยินแล้วหรือไม่ อาจารย์ของข้ามีวิธีแก้ปัญหา สองสามวันนี้พวกท่านรีบฝึกฝนการบำเพ็ญตน บัดนี้สามสำนักใหญ่ได้ร่วมมือกันแล้ว ระยะเวลาที่พวกท่านจะลงมือก็ห่างออกไปไม่ไกล ข้าสั่งให้คนอื่น ๆ การเตรียมการรับมือเรียบร้อยแล้ว”

“อืม”

ซูจิ่นจือจะสร้างหอคอยสุเมรุดาราส่งไป โม่หลีจะเปลี่ยนพลังเซียนและเริ่มผลักให้มันเริ่มขับเคลื่อน

นี่เป็นครั้งแรกที่ฉู่เชียนหลีได้เห็นโม่หลีลงมืออย่างจริงจัง พลังเซียนค่อยๆ ไหลช้าๆ หอคอยสุเมรุถูกเคลื่อนไหวไปจนถึงขีดจำกัด แสงดาวค่อยๆ แตกออกละเอียดส่องสว่างออกมา ก่อนจะค่อยๆ รวมกันเป็นทะเลแสงดาว