บทที่ 577 สลักเอาไว้บนแท่นหลุมศพให้เขาได้

ในตอนที่ฉู่เชียนหลีมองสำรวจซูหวาง ซูหวางเองก็มองสำรวจนางเช่นเดียวกัน

“ฉู่เฉียนหลี่ เมื่อเจ้าเห็นผู้อาวุโสกว่าเจ้า เจ้ามีท่าทีเช่นนี้งั้นหรือ”

ฉู่เฉียนหลี่พิงกำแพงเมือง ได้ยินคำพูดนั้น ยกมือขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ เป่าเล็บมือ: “ช่วงนี้ข้าความจำไม่ค่อยดี ข้าจำไม่ได้ว่าให้ค่าเจ้าตอนไหน เจ้าเลยกล้าเรียกตัวเองว่าผู้อาวุโส?”

ไม่ได้ด่าคนมานานแล้ว โชคดีที่ความสามารถนี้ไม่ได้รู้สึกไม่คุ้นเคย

ใบหน้าของซูหยานนิ่งลงทันที: “ในโลกธุลี พวกเจ้าฆ่าซูทงหลานชายของข้า ก่อนหน้านี้เจ้าก็กักขังซูซวี่ลูกชายของข้า บัดนี้เจ้ายังคงไม่สำนึกผิด แสดงถึงความชั่วร้ายในจิตใจของเจ้า”

ชางลี่คอยใส่ไฟอยู่ข้างๆ : “ท่านซู สิ่งที่ฉู่เชียนหลีผู้นี้ทำลงไปเลวร้ายมากกว่านี้ยิ่งนัก! เขายังกักขังตัว ชางหยวน ลูกชายของข้า รวมไปถึงเชียนจิ้งหลิวเจ้าสำนักน้อยเทียนจี เมื่อมานับๆ ดู เจ้าสำนักน้อยของสามสำนักใหญ่ของเราถูกนางกำจัดไปแล้วทั้งสิ้น”

ฉู่เชียนหลียิ้ม: “ไม่หรอก ตอนที่พวกเราอยู่ในโลกธุลี ผลบำเพ็ญตนของเราอยู่ในระดับต่ำมาก แต่เรายังคงฆ่าซูทง จากนั้นจึงมาถึงจงอวี้ เพิ่งมาถึง ก็จับชางหยวนได้ หลังจากนั้น เชียนจิ้งหลิว ก็มาถึงให้จับถึงประตูเช่นกัน ... ข้าคิดว่าสามสำนักใหญ่ที่มีชื่อเสียงจะมีความสามารถมาก แต่ข้าคิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะไม่สามารถปกป้องเจ้าสำนักน้อยของพวกเขาได้ วิ่งเข้ามาอยู่ในกำมือของข้า ทำได้แค่พลิกมือแล้วจัดการพวกเขา"

ผู้ฝึกตนที่สนับสนุน ฉู่เชียนหลีได้ยิน พวกเขาก็อดหัวเราะเสียงดังออกมาไม่ได้

“นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไม ถ้าเจ้าถามว่าในจงอวี้ ก็คือท่านฉู่ของเรานี่แหละที่เก่งที่สุด!”

“อย่าพูดถึงสำนักชางหลานเลย ข้าไม่ได้เคยคิดอย่างละเอียด ทั้งสามสำนักใหญ่ดูเหมือนจะไม่มีความสามารถอย่างที่ร่ำลือ?เจ้าสำนักน้อยจัดการจนหมดสิ้น แต่กลับไม่มีทางช่วย สุดท้ายก็ต้องยกโขยงมาช่วย มันน่าขายหน้าจริงๆ”

“ท่านฉู่ผ่านการบำเพ็ญตนมาเพียงไม่กี่ปี ยังสามารถเหยียบสำนักชางหลาน ตีสำนักเทียนจี ข่มขู่สามสำนักใหญ่ให้ถอยทัพแทบไม่ทัน ถามเจ้าหน่อยว่าเก่งหรือไม่！”

"เก่ง เก่ง เก่งจริงๆ!"

เดิมทีชางลี่ต้องการใส่ร้ายฉู่เชียนหลี แต่สุดท้ายเขาก็ทำให้ตัวเองเสียหน้า สีหน้าของเขาซีดลงทันที ใบหน้าบิดเบี้ยว หมอกสีดำเล็กๆ ยังคงลอยอยู่ทั่วร่างกาย . กำลังจะสูญเสียการควบคุม

ซูหวางลอบมองท่าทางของชางลี่ ถอยห่างจากร่องรอยเขาไปครึ่งก้าว...

ฉู่เฉียนหลี่มองเห็นเหตุการณ์นี้ทุกอย่าง ความคิดและจิตใจขยับเล็กน้อย: ดูเหมือนว่าสามสำนักใหญ่ที่ร่วมมือกันเป็นหนึ่งต่างมีความคิดของตัวเอง

ชางลี่เอ่ยด้วยเสียงต่ำ: "ฉู่เชียนหลี เจ้าปล่อยคนไปในวันนี้ จากนั้นก็ขอโทษด้วยความตาย เราจะไม่เอาเมืองชางหลานเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่ถ้าเจ้ายังดื้อดึง อย่าหาว่าทั้งสามสำนักใหญ่ของเราที่โหดเหี้ยม หากพวกเราลงมือ เมืองชางหลานจะไม่เหลือแม้แต่ซาก！”

ฉู่เฉียนหลี่หมุนกำไลหยกเลือดหงส์บนข้อมือ ยกมือขึ้นข้างหลังเขาหลังจากนั้นครู่หนึ่ง

เทียนชูและเทียนเสวียน กักตัวชางหยวนทันทีและเดินเข้ามา

“ชางหยวน พ่อของเจ้ามาช่วยเจ้าแล้ว อยากตามเขากลับไปไหม?”

หลายวันที่ผ่านมาชางหยวนถูกขังอยู่ในเรือบิน แม้ว่าเขาจะไม่ได้รับความทรมานใดๆ ก็ตาม แต่สติของเขานั้นแย่มาก ขณะที่เขาเห็นชางลี่ สีหน้าของเขาก็ดูมึนงงเล็กน้อย

“ท่านพ่อ หากท่านต้องการช่วยข้าชิงเจ้าสาว ท่านไม่จำเป็นต้องทำศึกใหญ่เช่นนี้?”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของชางลี่ก็เปลี่ยนเป็นสีดำในทันใด

“สารเลว！”

ชางหยวนถูกตำหนิ ก้มคอลงโดยไม่รู้ตัว สีหน้าน้อยเนื้อต่ำใจเล็กหน่อย

เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอกตลอดเวลาที่ผ่านมา ไม่สามารถเข้าใจได้ชั่วขณะหนึ่ง

ฉู่เชียนหลีมองสีหน้าของเขา ถอนหายใจออกมาเบาๆ

ไม่รู้จริงๆ ว่าชางหยวนคนนี้ถูกเลี้ยงดูให้เติบโตมาอย่างไร มีพ่อที่มีความคิดมืดดำ ยังถูกควบคุมโดยสถานเก้าทมิฬ แต่นิสัยของเขากลับเรียบง่าย เข้าใจง่าย

“ท่านพ่อ เป็นความผิดของข้าที่แอบหนีออกมา แต่บัดนี้ลูกชายของท่านมีผู้หญิงที่รัก ทำได้เพียงทำให้ชายหญิงผู้หลงใหลพวกนั้นเสียใจ ลูกตัดสินใจอยู่กับแม่นางฉู่”

แม้ว่าชางหยวนจะกลัวพ่อของเขา แต่กลับยืนกรานที่จะแสดงความคิดของตนออกมา

“ฮ่าฮ่าฮ่า!ชางลี่ ตอนนี้เจ้ามีอะไรจะพูดอีกหรือไม่?”