บทที่ 589 วัตถุดิบอันใหญ่กับความสงสัย

ฉู่เชียนหลีได้ยินคำพูดของเฟิ่งเสวียนตู้ พยักหน้า เผยสีหน้าความเสียดายออกมา

"ข้าสำรวจดูเป็นเวลานาน ก็ไม่ส่วนไหนของงูใหญ่ตัวนี้ที่มีรสชาติดี ช่างเถอะ บางทีความสามารถของข้ายังไม่เพียงพอ ดังนั้นฆ่ามันก่อนเถอะ"

ย้อนกลับไปในช่วงเวลาตอนอยู่ที่ห้วงกาลเวลาฮั๋วเซี่ยมักจะมีส่วนผสมเพียงสองประเภทเท่านั้น

ประเภทที่หนึ่งอร่อย อีกประเภทหนึ่งก็อร่อยหลังจากแปรรูปแล้ว แต่นางดูคิดเป็นเวลานาน แต่นางไม่เห็นวิธีที่จะปรุงงูหมอกสจิ่วโยว

ดูเหมือนนางจะยังไม่มั่นคงพอในความเชื่อเรื่องการกิน!

หลังจากแก้ปัญหาที่นี่แล้ว ต้องเสริมสร้างการบำเพ็ญตนของนักชิม พยายามอย่าพลาดส่วนผสมใดๆ ทั้งสิ้น

“จิ๊ พวกเจ้ากำลังพูดเรื่องอะไร?” ราชาอสรพิษเซิ่งฉีคำราม

วินาทีถัดมา ฉู่เชียนหลีและเฟิ่งเสี้ยววียนตู้ก็เคลื่อนไหวพร้อมกัน

ฉู่เชียนหลีกระโดดขึ้นไปในอากาศ ยกมือขึ้นโบก พู่กันทิพย์ก็กลายเป็นดาบยาว

และเฟิ่งเสวียนตู้กลายเป็นร่างเป็นหงส์ร่างเดิม ยกกรงเล็บอันแหลมคมของเขา คว้าราชาอสรพิษเซิ่งฉีขึ้นมา

ราชาอสรพิษเซิ่งฉีแผดเสียงคำรามออกมาอย่างกึกก้อง เสียงดังสนั่นจนทำให้หูดับ

มันเหยียดตัวด้านล่างขึ้นอย่างรวดเร็ว อ้าปากออก เผยให้เห็นเขี้ยวพิษอันแหลมคม: "จิ๊! เหิมเกริมกล้าต่อต้าน ข้าจะกลืนเจ้าทั้งเป็น！"

ตราบใดที่กลืนกินตี้จวินหงส์ เขาก็สามารถฉวยพลังของหงส์ อาจได้รับการยอมรับจากสวรรค์ ในคราวเดียวทำให้เผ่าสจิ่วโยวพ้นจากนรกที่มืดมิด!

ก่อนที่คำพูดที่โหดร้ายของราชางูจะจบลง ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกเจ็บแปลบในร่างกาย รีบกลิ้งดิ้นรน ถึงพบว่า ตัวเขามีรอยขีดข่วนยาวๆ บนร่างกาย หากไม่ใช่ว่าเขาหลบได้ทันเวลา กรงเล็บกรงนี้ ก็สามารถคร่าชีวิตเขาได้

“จิ๊！ตี้จวินหงส์ พลังของเจ้าฟื้นคืนแล้วเหรอ?”

เป็นไปได้อย่างไง？

มันได้คำนวณเวลาไว้ชัดเจนแล้ว ในเวลานี้ เฟิ่งเสวียนตู้น่าจะยุ่งกับอาการบาดเจ็บของเขา กำลังของเขาน้อยที่สุด แต่ทำไมเขาถึงสามารถทำร้ายตัวเขาได้?

เฟิ่งเสวียนตู้ไม่ได้สนใจมัน ปีกขนาดใหญ่สั่นสะเทือนอีกครั้ง ตบราชาอสรพิษเซิ่งฉีลงไปบนพื้น

เดิมทีราชาอสรพิษเซิ่งฉีคิดว่าการจุ่โจมครั้งนี้เฟิ่งเสวียนตู้โดยรู้ว่าตนไม่สู้ ดังนั้นเขาจึงต่อสู้กลับอย่างสุดกำลัง แต่ในขณะนี้ เขาสัมผัสได้ถึงพลังของเขาโดยตรง ถึงตกใจเมื่อพบว่ามีบางอย่างผิดปกติ

“จิ๊ ทำไม ทำไมเจ้าถึงแข็งแกร่งขึ้น”

นี่มันเป็นไปไม่ได้ เกิดอะไรขึ้นระหว่างนั้น?

เฟิ่งเสวียนตู้กลายเป็นร่างมนุษย์ ขมวดคิ้ว สีหน้าและน้ำเสียงของเขากับฉู่เชียนหลีเหมือนเดิม: "เป็นส่วนผสมที่รสชาติไม่ค่อยดี คำพูดไร้สาระของเจ้ายังเยอะเสียอีก!"

อีกด้านหนึ่ง ฉู่เชียนหลีกำด้ามดาบด้วยมือทั้งสอง ปลายดาบชี้ตรงไปที่พื้น แทงเข้าค่ายโคจรดาราบูมทันที

“พังทลายไปซะ！”

“โครม！”

การโจมตีครั้งนี้บีบคั้นพลังทิพย์เกินครึ่งของฉู่เชียนหลี พลังทิพย์อันทรงพลังได้ก่อตัวเป็นลูกกลมขนาดมหึมา เป็นรูปแบบที่ไม่สามารถต้านได้ พุ่งไปที่ค่ายโคจรดาราบูม

การดำเนินการของรูปแบบขนาดใหญ่ได้รับผลกระทบ ความเร็วของการหมุนช้าลงอย่างกะทันหัน

ทันใดนั้นเซิ่งฉีรู้สึกว่าพลังเริ่มอ่อนลง ทันใดนั้นก็ส่งเสียงคำรามออกมาด้วยความโกรธ มองฉู่เชียนหลีอย่างชั่วร้าย

“จิ๊！เจ้าทำอะไร？”

ฉู่เชียนหลีหน้าซีดเล็กน้อย เขาสะบัดแขนที่ชาไปมา มองไปในทิศทางของค่ายกลด้วยสายตาที่ดุดัน

"สมแล้วกับการเตรียมตัวมาหลายปีจริงๆ อย่างน้อยค่ายกลนี้ก็ค่อนข้างแข็งแกร่ง"

ราชาอสรพิษเซิ่งฉีกระแทกหางอย่างแรง ฟาดไปที่ฉู่เชียนหลี