บทที่ 614 อย่าดื้อราชินีหงส์คนนี้ก็เป็นคนมีพื้นเพ

โม่หลีไม่ระงับลมหายใจไปอีกต่อไป พลังเซียนมหาศาลส่งรัศมีอันสูงส่งที่เป็นของหัวหน้าเท่านั้น ทำให้ทุกคนในตอนนี้ตะลึง

พลังเซียน？！

ก่อนหน้านี้ยังสงสัย กล้านั่งบนเก้าอี้ รับคำนับจากนายท่านเป็นใครกันแน่ แต่คาดไม่ถึง ผู้นี้จะมีอานุภาพพลังเซียน หมายความว่าเขามาจากโลกเซียนนั่นเอง . . .

ฉู่เชียนหลีไม่คิดว่าโม่หลีจะมีการจัดการอย่างอื่น จึงหันศีรษะไปมอง

“ท่านพ่อ คนที่อยู่ใต้อำนาจท่านปฏิบัติโดยประมาท วันนี้ข้าพเจ้ากับเจ้าขี้เหร่แต่งงานกัน ตอนพวกเขาไปรายงาน แม้กระทั่งคู่ก็ยังจำผิด บอกว่าจ้าวเซียน ตำแหน่งนี้เป็นของท่าน ข้าไม่กล้าแย่ง”

เมื่อคู่เผ่าหงส์เข้ามารายงาน พวกเขากล่าวแสดงความยินดีกับจ้าวเซียนและหัวหน้าเผ่าหงส์ที่ได้แต่งงาน

จ้าวเซียน？！

ผู้คนในตระกูลใหญ่อดไม่ได้ที่จะหายใจเข้าลึกๆ : ท่านที่อยู่ตรงหน้าเขาไม่เพียงแต่มาโลกเซียนเท่านั้น แต่เขายังเป็นจ้าวเซียนด้วย!

ฐานะนี้สูงส่งเพียงใด เหตุใดจึงไม่มีข่าวใดเผยแพร่มาก่อน

ถ้ารู้เร็วกว่านี้คำพูดและการกระทำของพวกเขาในวันนี้ควรระมัดระวังมากขึ้น ยังดีที่จะได้แสดงท่าทางของพวกเขาต่อหน้าผู้คนในโลกเซียน

โม่หลียิ้มแล้วส่ายหัว “ลูกเอ๋ย ถึงคนใต้อำนาจพ่อจะไม่ดี แต่ก็ไม่ถึงขั้นแม้แต่ชื่อเสียงเรียงนามก็แจ้งผิด”

ฉู่เชียนหลีกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ราชทูตจากโลกเซียนสองสามคนก็เข้ามาที่ประตูแล้ว

หัวหน้าเป็นชายชราที่มีเคราและผมขาว เสื้อคลุมสีม่วง ปักลายเมฆมงคล ใบหน้ายิ้มแย้ม ใจดีมาก เมื่อเห็นฉู่เชียนหลี นัยน์ตาที่อ่อนโยนของเขาก็วาบขึ้นมาทันทีสัมผัสได้ถึงความตื่นเต้น

“ผู้อาวุโสตระกูลโม่โม่ยวนเคารพจ้าวเซียน แสดงความยินดีกับจ้าวเซียนในการแต่งงานของ!”

“ผู้อาวุโสโม่ไม่จำเป็นต้องเคารพ แค่มีคำว่าจ้าวเซียนอยู่ในปากของเจ้านั้น…”

“ผู้อาวุโสจ้าวเซียนได้ส่งจดหมายถึงเผ่าแล้ว บอกว่าเขาไม่สามารถตรวจจับการเปลี่ยนแปลงในดินแดนสจิ่วโยวได้ทันเวลา พฤติกรรมของเขาไม่เหมาะสม นอกจากนี้ เขาไม่ได้ตรวจสอบภัยพิบัติในอดีตอย่างรอบคอบ ไปจนถึงถูกคนชั่วแทรกซึมเข้าไปในสายเลือดตระกูลโม่ พฤติกรรมต่างๆ รวมๆ กันแล้ว ไม่เหมาะสมจริงๆ สำหรับตำแหน่งจ้าวเซียน จึงสละราชสมบัติเป็นโดยสมัครใจ หญิงสาวคนโตเป็นลูกสาวคนเดียวของจ้าวเซียน และยิ่งไปกว่านั้นนางทำลายช่องเซียนที่ควบแน่น ดังนั้นนางจึงมีคุณสมบัติที่จะสืบทอดตำแหน่งของจ้าวเซียน"

ผู้คนในเผ่าต่างๆ ต่างตกตะลึง หยุดนิ่งอยู่กับที่ ไม่รู้ว่าจะตอบสนองอย่างไรเป็นเวลานาน ในที่สุดก็ดึงงสติกลับมาได้ ควบคุมสีหน้าอย่างระมัดระวัง มองไปที่กงชูหยูด้วยความเห็นใจ

นางเพิ่งกล่าวหาราชินีว่ามาจากโลกธุลี ไม่มีตัวตนเบื้องหลัง ตอนนี้ นางได้กลายเป็นจ้าวเซียน สถานะนี้ทิ้งห่างคุณหนูตระกูลกงชูออกไปหลายช่วง

ไม่ใช่ ตอนนี้ตระกูลกงชูที่เป็นผู้แพ้หายไปแล้ว นางแค่ถูกมองว่าเป็นนักโทษที่รอดโดยบังเอิญ ไม่มีแม้แต่คุณสมบัติเทียบเท่าฉู่เชียนหลี

กงชูหยูทรุดตัวลงกับพื้น หัวใจเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง ร่างกายก็เปียกโชกไปด้วยเหงื่อในทันที

เป็นไปได้อย่างไร ฉู่เชียนหลีเป็นเพียงผู้หญิงธรรมดาที่มาจากโลกธุลีไม่ใช่หรือ? จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับโลกเซียนได้อย่างไร?

นี่มันเป็นไปไม่ได้！

“ข้าไม่เชื่อ พวกเจ้าร่วมมือกันแสดงละครสินะ! จะบังเอิญเช่นนี้ได้อย่างไร ข้าเพิ่งกล่าวหาฉู่เชียนหลีว่าไม่มีพื้นเพไม่มีตัวตน จู่ๆ ก็มีคนโผล่มา แกล้งทำเป็นราชทูตของโลกเซียน ให้ฉู่เชียนหลีเป็นจ้าวเซียน นางคู่ควรงั้นหรือ?"

โม่หลีขมวดคิ้ว: “วันนี้เป็นวันที่ลูกสาวของข้าได้แต่งงาน ไม่ควรเห็นเลือด สิ่งที่เจ้าทำ มันน่าขยะแขยงจริงๆ ”

เมื่อผู้อาวุโสใหญ่โม่ยวนได้ยินคำพูดนี้ ก้าวไปข้างหน้าด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา: "ท่านจ้าวเซียนเฒ่า มีหลายวิธีที่จะลงโทษคนที่ไม่มีเลือด"

หลังจากที่พูดจบเขาก็สะบัดแขนเสื้ออย่างรุนแรง ทันใดนั้นพลังเซียน ซึ่งทำให้จุดตันเถียนของกงชูหยูแตก

กงชูหยูล้มลงกับพื้น อ้าปากปล่อยเสียงคร่ำครวญ แต่ลำคอของเขาถูกพลังเซียนขวางกั้นไว้ ไม่สามารถแม้แต่จะพลิกตัวได้ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงมองดูตัวเองกลายเป็นคนพิการด้วยความสยดสยองและสิ้นหวัง

ผู้อาวุโสโม่ยวนเผยรอยยิ้มบนใบหน้า แต่น้ำเสียงของเขาที่พูดออกมากลับเข้มมากขึ้น

“ในเมื่อผู้หญิงคนนี้สงสัยในตัวตนของจ้าวเซียน มีข้อสงสัยคิดว่านางมาจากโลกธุลี นางควรไปที่โลกมนุษย์เพื่อตรวจดูอย่างละเอียด เมื่อเจ้ารู้แน่ชัดแล้ว ค่อยกลับมาเมื่อนั้น”

ผู้อาวุโสใหญ่ปลอบโยนเซินเป่าที่กำลังหงุดหงิด เมื่อได้ยินเช่นนี้ ก็สั่งเทียนเสวียนที่อยู่ข้างๆ ทันที: “ยังไม่รีบพาคนนี้ออกไปเร็วอีก ส่งไปยังโลกธุลี อย่าขัดขวางแม่นางกงชูคนนี้ไปตรวจสอบ”