บทที่ 616 ตอนพิเศษ : ฮ่องเต้ไล่ตามภรรยาในโลกธุลี 1

“ท่านแม่ อีกนานแค่ไหนพวกเราถึงจะถึงโลกธุลี?”

ท่ามกลางป่าชางหลาน เซินเป่าและฉู่เชียนหลีที่มีการปลอมตัวเดินอย่างช้าๆ ขณะที่เดินไปด้วย พร้อมกับกินผลไม้สีแดงที่นำมาจากเผ่าหงส์ไปด้วย

ฉู่เชียนหลีมองดูป้ายที่ถูกสร้างขึ้นรอบๆป่าชางหลาน เปิดปากพูดด้วยความสนใจ

“พวกเราไม่รีบ ค่อยๆเดินทางก็พอแล้ว ท้ายที่สุด ลูกชายเจ้าก็รู้ดี แม่ของเจ้าไม่คล่องแคล่วเป็นอย่างมาก”

เซินเป่ารีบพยักหน้า

ความคล่องแคล่วของท่านแม่ตัวเองนั้นไม่ชัดเจนอย่างมาก ถ้าหากจะพูดให้ตรงกว่านี้ ก็คือ.....ขี้เกียจ

เซินเป่าปล่อยให้ท่านแม่เหนื่อยไม่ได้

“ท่านแม่ อย่างนั้นพวกเราค่อยๆเดินทาง เซินเป่ายังต้องการใช้ชีวิตในโลกของคนสองคนกับท่านแม่”

ในช่วงนี้เซินเป่าสัมผัสกับคนและสัตว์เทพค่อนข้างมาก สิ่งที่เรียนรู้ก็ซับซ้อนมากขึ้นเรื่อย ๆ ช่วงเวลาที่ใช้ถ้อยคำที่ไม่ถูกต้อง ฉู่เชียนหลีก็ไม่มีการแก้ไขเช่นกัน ท้ายที่สุดแล้ว อาศัยความเฉลียวฉลาดและพรสวรรค์ของลูกชายตัวเอง มีโอกาสไม่มากนักที่จะทิ้งประวัติศาสตร์มืดไว้

“ลูกชาย เจ้าดูข้างหน้า มีคนขวางทางใช่หรือไม่”

เซินเป่ากำหมัดแน่น : “ท่านแม่ เซินเป่าปกป้องท่านเอง”

ไม่มีพ่อแล้ว ในที่สุดก็ถึงตาของเซินเป่าออกโรงแล้ว เซินเป่าจะช่วยท่านแม่ทุบตีคนเลว!

ฉู่เชียนหลียิ้มเบาๆหนึ่งที : “เจ้ามองดูให้ดี”

เซินเป่าเบิกตากว้าง หลังจากมองดูอย่างละเอียด พูดด้วยความลังเลเล็กน้อย : “ท่านแม่ ดูเหมือนว่าคนเหล่านั้นกำลังต่อแถวเก็บเงิน”

สองแม่ลูกเดินไปข้างหน้า ทันใดนั้น ก็มีคนสวมชุดที่มีสัญลักษณ์ตระกูลเฉียนเดินเข้ามาใกล้อย่างกระตือรือร้น

“ฮูหยินท่านนี้และองค์ชายเล็ก มาเยี่ยมชมจุดแวะพักจงอวี้ของราชินีหงส์หรือ? ตอนนี้ใช้เพียงแค่แก้วเสวียนชั้นสูงหนึ่งชิ้นเท่านั้น ก็สามารถสัมผัสถนนที่ราชินีหงส์เคยเดินได้อย่างใกล้ชิด ลมที่เคยสัมผัส.....”

ฉู่เชียนหลีกะพริบตา : “พวกเจ้าเป็นคนของตระกูลเฉียน?”

“ใช่ นายน้อยของพวกเราเป็นหลานชายของราชินีหงส์ ตัวตนมีความน่าเชื่อถืออย่างแน่นอน นายน้อยยังเคยอาศัยอยู่ที่นี่กับราชินีหงส์และนายน้อยของตระกูลหงส์อีกด้วย?”

ฉู่เชียนหลียิ้มเบาๆหนึ่ง : “ช่างเถอะ พวกเราไม่มีความจำเป็นเยี่ยมชมแล้ว พวกเราเพียงแค่เดินผ่านเท่านั้น”

“เดินผ่านเส้นทางนี้ล่ะก็ ฮูหยินและองค์ชายเล็กต้องการไปเขาแบ่งเขตหรือ? อย่างนั้นทั้งสองท่านต้องการผู้รับใช้นำทางไปยังโลกธุลีหรือไม่? ตระกูลเฉียนยังมีสาขาในโลกธุลีอีกด้วย”

ฉู่เชียนหลีและเซินเป่าล้วนแล้วตกตะลึง : “ตระกูลเฉียนของพวกเจ้ามีธุรกิจที่กว้างขวางมากมายขนาดนี้เลยหรือ?”

“ไม่ใช่สะทีเดียว ตอนนี้ผู้ฝึกตนที่ไปโลกธุลีมีเยอะอย่างมาก โดยเฉพาะเมืองหลวงของประเทศตงเสวียนที่ราชินีหงส์และนายน้อยของตระกูลหงส์อาศัยอยู่ ไม่มีการจองที่พักล่วงหน้าล่ะก็ ไปถึงแล้วเกรงว่าแม้แต่วัดพังๆล้วนแล้วบีบเข้าไปไม่ได้!”

“ช่างเถอะ พวกข้ามีที่พักของตัวเอง”

“ได้เลย งั้นขอให้ทั้งสองท่านเที่ยวให้สนุก”

ฉู่เชียนหลีกลืนน้ำลายด้วยความเหลือเชื่อ : นายทุน น่ากลัวอย่างมาก!

“เซินเป่า ต่อจากนี้ไปดีกับเป่าเป่าหน่อย ถ้าหากวันหนึ่งตระกูลหงส์ยากจน พวกเรายังต้องอาศัยความกตัญญูของเป่าเป่าอยู่!”