บทที่ 623 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาไปโลกธุลีตอนที่ 8

ฉู่เชียนหลีและเฟิ่งเสวียนตู้ชมทิวทัศน์อย่างสบายอกสบายใจมาตลอดทาง กำลังมุ่งหน้าไปทางตงเสวียนอย่างช้าๆ

ข่าวคราวการกลับมาของนางและเฟิ่งเสวียนตู้ได้เลื่องลือออกไป ล้วนมีคนวิพากษ์จารณ์อยู่ทุกหนทุกแห่ง ยังมีคนจำนวนไม่น้อยรวมกลุ่มกันมุ่งหน้าไปทางเขาแบ่งเขต กล่าวว่าจะไปปะทะกับโอกาสเสียหน่อย

ฉู่เชียนหลีทำได้เพียงแค่ใช้พลังทิพย์ปิดบังโฉมหน้าของตนเอง นางกังวลว่าทันทีที่ฐานะถูกมองออก จะถูกโอบล้อมก้าวเดียวก็เดินลำบาก

ครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูกปลอมตัวเป็นชาวบ้านธรรมดาทั่วไป กินๆดื่มๆตลอดทางที่มุ่งหน้าไปยังตงเสวียน เป็นเวลาครึ่งเดือนแล้ว ระยะทางที่เดินมายังไม่ถึงครึ่งทาง

“หาว......”

ฉู่เชียนหลีหาวนอน ดวงตาที่เปล่งประกายเปื้อนด้วยคราบน้ำเล็กน้อย ปรากฏให้เห็นความง่วงนอนเป็นอย่างยิ่ง

เฟิ่งเสวียนตู้โอบกอดรอบเอวของนางเอาไว้ ให้นางอิงบนไหล่ของตนเอง

“เชียนหลี เป็นอะไร?”

“ง่วงนอนนิดหน่อย”

หว่างคิ้วของเฟิ่งเสวียนตู้ขยับเล็กน้อยทันที

ประสบการณ์ที่ผ่านมาก่อนหน้านี้ของเชียนหลีทำให้นางง่วงนอนเป็นอย่างมาก ข้อนี้หลังจากที่พวกเขาแต่งงานฝึกตนคู่ ได้แก้ไขให้ดีขึ้นมากแล้ว แต่หลังจากที่มาถึงโลกธุลี อาการขี้เซาก็รุนแรงอย่างไม่มีเหตุไม่มีผล

“อยากจะเข้าไปในห้วงกาลเวลากำไลหยกนอนสักตื่นหรือไม่?”

“ไม่ต้อง พวกเรามุ่งหน้าเดินทางกันต่อไปเถอะ ดูเหมือนว่าข้างหน้าก็ถึงชายแดนซีซวนแล้วใช่หรือไม่?” ฉู่เชียนหลีมีการคาดเดาบางอย่างอยู่ภายในใจ ฉะนั้นตอนนี้กลับไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก

“อืม เมื่อผ่านเมืองนี้ไป ก็คือซีซวน”

“ไป ไปลองชิมของอร่อยประจำถิ่นซีซวนกัน”

“เช่นนั้นให้ข้าแบกเจ้า” เฟิ่งเสวียนตู้พูดไป ก็นั่งย่อลงไปตรงพื้นตรงหน้านาง

“ฮ่าฮ่า เจ้าขี้เหร่หนิ่วฮู้ลู่เจ้ามิใช่ว่าจะใส่ร้ายป้ายสีลักพาตัวข้ากับเซินเป่าหรอกหรือ? เหตุใดตอนนี้กลับจะแบกข้าแล้วล่ะ? ไม่กลัวว่าท่าทางอันน่าเกรงขามของเจ้าตี้จวินหงส์ที่สง่าผ่าเผยเสียหายหรือ?”

ฉู่เชียนหลีปากกำลังซักถาม แต่การกระทำกลับคล่องแคล่วว่องไวเป็นพิเศษ ปีนขึ้นไปบนหลังของเฟิ่งเสวียนตู้ทันที

เฟิ่งเสวียนตู้นำนางแบกขึ้นมาอย่างมั่นคง ส่งสัญญาณให้เซินเป่าเดินตามมา มุ่งหน้าเดินทางไปยังชานเมืองอย่างช้าๆ

“ก็ข้าชอบใช้วิธีเช่นนี้ลักพาตัวคนมิได้หรือ? ในฐานะที่เป็นของขวัญ เจ้าเพียงแค่ต้องเชื่อฟังอย่างว่านอนสอนง่ายก็พอ อย่าได้ขัดขืน”

ตี้จวินหงส์ที่สง่าผ่าเผย ย่อมต้องคิดอยากจะทำอะไรก็ทำแบบนั้น อย่างเช่นแบกภรรยา

ฉู่เชียนหลีหัวเราะเบาๆออกมา: “ดีซิ นายท่านตี้จวินหงส์”

เซินเป่าที่อยู่อีกข้างปิดปากเอาไว้แล้วแอบหัวเราะ เข้าร่วมประสมโรงความสนุกด้วย: “เซินเป่าก็อยากขี่หลังด้วย เซินเป่าก็เป็นของขวัญเช่นกัน”