บทที่ 628 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาไปโลกธุลีตอนที่ 13

กลางสวนชมทิวทัศน์ ทะเลสาบกระจกที่กว้างใหญ่ไพศาลมองไม่เห็นขอบเขตสายหนึ่ง เรือเล็กลำหนึ่งล่องลอยอยู่บนผิวทะเลสาบ ด้านบน เงาร่างสีแดงเงาหนึ่งการเคลื่อนไหวราวกับเทพธิดา

ฉู่เชียนหลีอิงอยู่ขอบเรือ ปลายนิ้วสัมผัสผิวทะเลสาบเบาๆ ทำให้เกิดระลอกคลื่นวงกลมวงหนึ่งทันที

“เป่าเป่าช่างมีความคิดเสียจริง ผู้ฝึกตนของโลกธุลีเพื่อเข้าใกล้ทะเลสาบผืนนี้ ทำให้ครอบครัวล่มจมพวกเขาก็ยินดี”

ทุกสิ่งเกิดขึ้นจากการรวมตัวกันของพลังเสวียน การบำเพ็ญตนที่ด้านบนนี้ สำหรับผู้ฝึกตนธรรมดาทั่วไป ลงทุนลงแรงน้อยแต่ผลตอบแทนที่ได้มากเป็นทวีคูณ

เฟิ่งเสวียนตู้หยิบเสื้อคลุมตัวหนึ่งออกมา ห่มไว้บนไหล่ของฉู่เชียนหลีเบาๆ

“เข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงแล้ว ต้องระวังให้มากสักหน่อย”

ฉู่เชียนหลีเข้าใกล้อ้อมอกของเฟิ่งเสวียนตู้ รูปร่างที่งดงามและละเอียดอ่อนราวกับภาพวาดปรากฏความอบอุ่นขึ้นมาเล็กน้อย: “เจ้าขี้เหร่ เจ้าว่าถ้าหากพวกเรามีลูก ควรจะต้องทำอย่างไรถึงจะดี?”

ร่างกายของเฟิ่งเสวียนตู้แข็งทื่อทันทีทันใด: “เชียนหลี เจ้ายังคิดอยากจะมีลูก?”

“ก็เพราะรู้สึกว่าเซินเป่าเพียงคนเดียวจะโดดเดี่ยวมากเกินไปหน่อย พวกเราก็ให้กำเนิดบุตรอีกสักสองคน ไม่ดีหรือ?”

“ไม่ดี เซินเป่าซุกซน ดูแลเขาแค่คนเดียวก็เหนื่อยมากแล้ว คนอื่นๆก็ไม่เอาแล้ว”

ตอนนี้เฟิ่งเสวียนตู้หวนรำลึกไปถึงตอนนั้นที่ได้ดูความทรงจำตอนฉู่เชียนหลีตั้งครรภ์ ยังคงเต็มไปด้วยจิตใจที่หวาดผวา เขาไม่ใจแข็งพอที่จะให้ฉู่เชียนหลีต้องได้รับความยากลำบากต่อไปอีก

“เช่นนั้นถ้าหากเกิดตั้งครรภ์ขึ้นล่ะ?” ฉู่เชียนหลีกะพริบตาทีหนึ่ง เงยหน้ามองเฟิ่งเสวียนตู้

เฟิ่งเสวียนตู้ก้มหน้าลง จูบไปบนหน้าผากของนาง: “ไม่หรอก ถึงแม้จะมีหงส์ไม้แล้ว ในเผ่าหงส์ก็มีคนตั้งครรภ์เช่นกัน แต่เผ่าหงส์จำนวนมากมายขนาดนั้น ก็ตั้งครรภ์ได้แค่เพียงสามคนเท่านั้น พละกำลังของเผ่าหงส์ค่อนข้างแข็งแกร่ง ภายใต้ความเป็นไปตามความสมดุลของกฎสวรรค์ที่ยุติธรรม ถึงแม้คิดอยากจะเพิ่มความเร็วในการขยายเผ่าพันธุ์ ก็ไม่ทำไม่ได้แล้ว”

เขาเองก็มีความกังวลการใกล้ชิดกับเชียนหลีหลังจากแต่งงาน จะทำให้นางมีครรภ์ ฉะนั้นจึงตั้งใจไปค้นหาตำราโดยเฉพาะ สายเลือดของตระกูลตี้จวินหงส์ ก็ยิ่งยากที่จะสืบทอดมากยิ่งขึ้น เซินเป่านั้นเป็นเรื่องที่นอกเหนือความคาดหมายจริงๆ

ดวงตาของฉู่เชียนหลีกะพริบเล็กร้อย อมยิ้มแล้วมองไป: “เจ้าขี้เหร่ ถ้าหากตั้งท้อง สมมติ เจ้าจะทำอย่างไร?”

“ถ้าหากละก็......รักษาสิ่งที่สำคัญกว่า! เจ้ากับลูกตกลงไปในน้ำข้าช่วยเจ้าก่อน!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า!” ฉู่เชียนหลีส่งเสียงหัวเราะออกมา “ดี วันหลัง ข้ากับลูกจะลองตกลงไปในน้ำดู”

“เช่นนั้นก็ช่างมันเถอะ” เฟิ่งเสวียนตู้นำฉู่เชียนหลีเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก ภายในใจมีความกังวลเล็กน้อย เหมือนกับว่าเชียนหลีจะชื่นชอบเด็กเป็นพิเศษ เช่นนั้นจะให้เผ่าวิหงค์หรือว่าเผ่าเจียวเขียวพยายามให้กำเนิดเจ้าจ้อยออกมาเล่นสนุกกับนางดีหรือไม่?

กล่าวกันว่าสมุทรกลียุคยังมีนางเงือก เจ้าจ้อยนั้นถือกำเนิดมาพร้อมกับหางปลา ค่อนข้างงดงามละเอียดอ่อนและน่ารัก เมื่อหัวเราะยังสามารถพ่นฟอง พ่นน้ำออกมาได้ เวลาร้องไห้หยดน้ำตาจะกลายเป็นไข่มุก ให้เชียนหลีแก้ความกลัดกลุ้มก็น่าจะไม่เลว

“จิ๊บจิ๊บ ท่านแม่!”

เซินเป่าที่กลายร่างเป็นหงส์น้อยบินลงมาจากท้องฟ้า ก้นทั้งก้นนั่งลงไปบนศีรษะของเฟิ่งเสวียนตู้ จากนั้นกรงเล็บน้อยจิกลงไปทันที จับเส้นผมของเขาเอาไว้แล้วก็กระโจนเข้าไปในอ้อมกอดของเชียนหลี

“จิ๊บจิ๊บ ท่านแม่ เซินเป่าเก่งกาจมากเลยนะ เซินเป่าเก็บรวบรวมของดี มาให้ท่านแม่ทำที่ป้องกันมือ”