บทที่ 631 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาไปโลกธุลีตอนที่ 16

เมื่อได้ยินคำพูดของฉู่เชียนหลี หลิ่วเหมยส่งเสียงถุยออกมาคำหนึ่ง ณ ที่ตรงนั้น: “เจ้าคิดว่าฐานะของตนเองคืออะไร? ถึงคู่ควรที่จะพูดจากับข้าเช่นนี้? ทหาร ข้าสงสัยว่าสตรีตรงหน้าผู้นี้เป็นสายลับที่ทางซีซวนทางนั้นส่งตัวมา รีบนำนางมัดเอาไว้!”

สองมือของฉู่เชียนหลีกอดอก: “ท่าทีน่าเกรงขามยิ่งนัก กล่าวหาปากเปล่าว่าเป็นสายลับ?”

องครักษ์ประจำประตูเมืองรวมตัวกันอยู่อีกข้าง: “คุณหนูหลิ่ว ไม่มีหลักฐาน พวกข้าไม่สามารถช่วยท่านได้ เมื่อก่อนข้ามีน้องชายคนหนึ่ง มีครั้งหนึ่งประจบสอพลอคุณหนูตระกูลขุนนาง ล่วงเกินผู้ฝึกตน จนถึงตอนนี้ยังยังอยู่บนเตียงลุกไม่ขึ้น ขาสามข้างถูกตีหักจนเหลือสองข้าง ตอนนี้เหลือเพียงแค่ด้านซ้ายเท่านั้น”

ฉู่เชียนหลีต่างก็เตรียมตัวพร้อมที่จะลงมือแล้ว เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ก็ส่งเสียงหัวเราะออกมาทันควัน

“คุณหนูตระกูลหลิ่วท่านนี้ ดูเหมือนว่า ฐานะนี้ของท่านดูจะไร้ประโยชน์!”

“ได้ เจ้าคอยดูเถอะ ข้าจะไปแจ้งให้ท่านพ่อทราบเดี๋ยวนี้!”

ฉู่เชียนหลีอิงไปบนตัวของเฟิ่งเสวียนตู้อย่างเกียจคร้าน: “ท่านพี่ นางข่มขู่ข้า!”

“ฮูหยิน ไม่ต้องกลัว ข้าช่วยเจ้าตีนางให้ตาย”

มีความโกลาหลบริเวณประตูเมือง ฝ่ายจัดการผู้ฝึกตนโกวอาน ทำหน้าเคร่งขรึม ม้วนหนังสือในมือเอาไว้ เคาะตีลงไปบนศีรษะของโกวหวยบุตรชายตนเองครั้งหนึ่ง

“เพิ่มเงิน? นั่นคือองค์หญิงเจิ้นกั๋วแห่งตงเสวียนของพวกเรา เจ้ารู้หรือไม่ว่าตอนนั้นนางสง่างามมากขนาดไหน นำพาความเปลี่ยนแปลงมาสู่ตงเสวียนของข้ามากมายขนาดไหนหรือไม่? ให้เจ้าเพิ่มเงิน เพิ่มเงิน!”

ใบหน้าของโกวหวยเต็มไปด้วยความละอายใจ: “ท่านพ่อ ข้ารู้ผิดแล้ว”

“เรียกท่านพ่ออะไรกัน เรียกใต้เท้าโกว ต่อไปตระกูลโกวอันเก่าแก่ของพวกเราจะไม่มีลูกชายเช่นเจ้าคนนี้อีก”

“ท่านพ่อ ท่านจะทำเช่นนี้ไม่ได้!”

ขุนนางของฝ่ายจัดการผู้ฝึกตนคนอื่นๆที่อยู่อีกข้างก็รีบเอ่ยปากพูดไกล่เกลี่ย

“ใต้เท้าโกว ช่างเถอะ ช่างเถอะ ใต้เท้าโกวเล็กก็เพื่อหวังดีกับตงเสวียน นอกจากนี้ องค์หญิงเจิ้นกั๋วจิตใจกว้างขวาง ไม่มีทางเกิดโทสะอย่างแน่นอน”

“ถูกต้อง ตอนนี้ใต้เท้าโกวเล็กเป็นขุนนางชั้นกลางแล้ว ท่านเคาะตีเช่นนี้ ถ้าเคาะตีจนอาการแย่ไป ฝ่าบาทจะต้องเจ็บปวดพระทัยเป็นแน่”

โกวอานเคียดแค้นชิงชังเป็นอย่างยิ่ง: “พวกเจ้าไม่รู้อะไร โกวหวยผู้นี้ไม่ได้ความ พูดกับองค์หญิงเจิ้นกั๋วว่าเพิ่มเงิน จุดที่สำคัญคือเขาก็ขอเพิ่มแค่เพียงน้อยนิดเดียว ข้าเคยบอกกับเขาตั้งแต่แรก ถ้ามีโอกาสจะต้องคว้าเอาไว้ ใจยิ่งมีความกล้าหาญมากเท่าใด กระเป๋าก็จะเต็มมากเท่านั้น ผลสุดท้าย หา ก็เพิ่มหินทิพย์เพียงแค่สองสามก้อน โอ๊ย หัวใจของข้า......”

โกวหวยสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ยกมือขึ้นมากุมหน้าอกไว้ ลักษณะท่าทางก็คือเสียใจจนจะตาย: “ท่านพ่อ นี่ไม่ใช่ว่าเป็นครั้งแรกที่เป็นคนอำมหิตมากเช่นนั้น ไม่มีประสบการณ์นี่นา? ครั้งหน้า ครั้งหน้าข้าจะต้องเรียนรู้จากท่าน จะต้องเรียนรู้ให้อำมหิตอีกสักหน่อย”