บทที่ 632 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาไปโลกธุลีตอนที่ 17

โกวอานรีบเดินทางไปยังประตูเมืองอย่างเร็วที่สุดตลอดทาง ก็มองเห็นคุณหนูตระกูลหลิ่วที่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งผู้นั้นกำลังถูกองครักษ์ห้อมล้อมอยู่ตรงกลาง ใบหน้าเต็มไปด้วยความซีดขาว กลับยังคงประคับประคองอำนาจไม่ยอมรับความพ่ายแพ้

“ข้าจะบอกเจ้า ที่นี่คือเขตเมืองหลวงเก่าแก่ ท่านพ่อของข้าคือเฉิงเสี้ยง! เจ้าก็ลองแตะต้องข้าดูสักที?”

หลิ่วเหมยเผชิญหน้า ฉู่เชียนหลีอิงอยู่บนบ่าของเฟิ่งเสวียนตู้ เมื่อได้ยินเช่นนั้นก็เลิกคิ้วขึ้น ทันทีที่ปลายเท้าขยับ ก็ช้อนหินเล็กขึ้นมาก้อนหนึ่ง กระแทกเข้าไปที่บนหน้าผากของหลิ่วเหมยทันที

“โอ๊ย นังหญิงสารเลว เจ้ากล้าตีข้า?”

ฉู่เชียนหลีเผยให้เห็นยิ้มหยันแวบหนึ่ง: “เป็นครั้งแรกที่ข้าได้ยินคำขอร้องเช่นนี้ ย่อมต้องตอบสนองเจ้าแล้ว นี่มิใช่ว่า แตะต้องเจ้าดูสักที เจ้านอกจากจะเห่าแบบไร้ประโยชน์เป็นแล้ว เจ้ายังสามารถทำอะไรได้อีก?”

เดิมทีนางไม่อยากจะหาเรื่อง แต่ทว่าเรื่องจะพยายามจะมาหานาง อีกทั้ง ยังอยากจะได้สามีของนางตาเป็นมัน เรียกง่ายๆว่ามีอย่างที่ไหนกัน

หลิ่วเหมยโมโหจนใกล้จะระเบิดแล้ว นางเป็นคุณหนูของจวนเฉิงเสี้ยง เมื่อคนนอกพบเจอ มีผู้ใดบ้างที่ไม่แสดงความเคารพ แต่ไหนแต่ไรมาไม่เคยได้รับความไม่ยุติธรรมเช่นนี้

“เจ้ารนหาที่ตาย วันนี้ข้าจะต้องทำให้เจ้าได้รู้......”

“เพียะ!”

หลิ่วเหมยยังไม่ทันพูดจบประโยค เงาร่างที่ซูบผอมเงาหนึ่งก็พุ่งตัวเข้ามาตบนางทันที ตบเข้าไปที่บนใบหน้าของหลิ่วเหมยอย่างรุนแรง

“วันนี้เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?”

หลิ่วเหมยถูกตบจนตะลึงงันไปแล้ว: “โอ๊ย ใครตบข้า!”

“ข้า!” โกวอานเอามือไขว้หลัง ฝ่ามือถูกกระทบกระเทือนจนเกินอาการชา สีหน้าดำมืด “คุณหนูตระกูลหลิ่ว เจ้ามาก่อความวุ่นวายใหญ่โตที่หน้าประตูเมือง ทำให้ความเป็นระเบียบเรียบร้อยของประตูเมืองเกิดความวุ่นวาย ขัดขวางการเข้าเมืองของคนจำนวนมากมายถึงเพียงนั้น หรือว่าข้ายังไม่ควรจะตบเจ้าอย่างงั้นหรือ?”

เมื่อหลิ่วเหมยเห็นโกวอาน สายตาก็สั่นเทาขึ้นมาทันที: “เจ้า......ข้าจะบอกท่านพ่อข้า!”

“เจ้ารีบไป หากเจ้าไปช้าแล้ว ข้าจะนำฎีกาความผิดของเจ้าตระกูลหลิ่วถวายไปบนโต๊ะทรงพระอักษรของฝ่าบาท”

โกวอานส่งเสียงฮึ่ออกมาทีหนึ่ง หันหน้ากลับไปมองทางฉู่เชียนหลี ดวงตาเปลี่ยนเป็นตื่นเต้นขึ้นมา: “ท่านนี้......นายท่าน เชิญด้านใน”

หว่างคิ้วของฉู่เชียนหลีขยับทันที: “ใต้เท้า ท่านจำข้าได้?”

พวกนางทั้งครอบครัวล้วนเปลี่ยนโฉมหน้า พูดตามหลักเหตุผลแล้ว ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามโกวอานไม่มีทางที่จะล่วงรู้ตัวตนของนางได้ แต่เมื่อได้เห็นท่าทางที่ตื่นเต้นเช่นนั้นของเขาแล้ว เหมือนกับว่าได้ค้นพบแล้ว