บทที่ 633 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาไปโลกธุลีตอนที่ 18

หลิ่วเหมยจ้องเขม็งจนลูกตาเกือบจะหลุดออกมา: “ใต้เท้าโกว เห็นได้ชัดว่าคนผู้นี้เป็นสายลับของประเทศคู่ปรปักษ์ ท่านอย่าได้ถูกนางหลอกลวง!”

“เพียะ!”

ทันทีที่พูดจบ เสียงฝ่ามือที่ดังกังวานเสียงหนึ่งก็ตบลงมาทันทีทันใด

“โอ๊ย!”

หลิ่วเหมยถูกตบจนมีดาวสีทองโผล่ออกมาตรงหน้า เงยหน้าขึ้นกำลังจะด่าด้วยความเดือดดาล กลับเผชิญเข้ากับดวงตาที่เต็มไปด้วยความโทสะคู่หนึ่ง

“......ท่านพ่อ?”

หลิ่วเฉิงเสี้ยงสาวเท้ายาวมาข้างหน้า: “ฮูหยินท่านนี้ ต้องขออภัยอย่างแท้จริง ตระกูลหลิ่วสอนบุตรสาวไม่ถูกวิธี จะนำตัวนางกลับไปอบรมสั่งสอนเดี๋ยวนี้”

เขาไม่รู้ว่าสตรีที่อยู่ตรงหน้าฐานะคืออะไร แต่ในเมื่อเป็นโกวอานปกป้อง เช่นนั้นก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องปะทะในตอนนี้ ภายหลังค่อยหาโอกาสจัดการก็ย่อมได้

หลิ่วเหมยเสียสติโดยสมบูรณ์แล้ว โกวอานตบนางก็ช่างแล้ว แต่ทว่าเพราะเหตุใดท่านพ่อถึงตบนาง? นางเป็นบุตรสาวที่ท่านพ่อโปรดปรานที่สุด ปกติแล้วต้องการลมก็ได้ลม ต้องการฝนก็ได้ฝน ก็แม้กระทั่งพี่ใหญ่ที่เป็นบุตรีภรรยาหลวงก็ถูกนางกดขี่ข่มเหงมาแล้ว แต่ไหนแต่ไรมาท่านพ่อไม่เคยแตะต้องนางแม้แต่ปลายเล็บ

หลิ่วเฉิงเสี้ยงโมโหจนใกล้จะเสียสติแล้ว: “ที่ข้าตบก็คือเจ้า!”

บุตรสาวผู้นี้ปกติแล้วค่อนข้างฉลาดเฉลียว เหตุใดวันนี้จึงหัวรั้นขึ้นมา!

ในตอนนี้เอง เสียงระฆังที่มั่นคงก็ดังกังวานขึ้น เสียงแพร่กระจายไปทั่วทั้งเมืองหลวงในชั่วเวลาพริบตาเดียว

ผู้คนที่มองดูความครึกครื้นก็นิ่งอึ้งไปทันที

“เสียงระฆังนี้คือ......”

“ทีนี้เจ้าก็เข้าใจแล้วกระมัง? เสียงระฆังนี้คือระฆังสยบนครแห่งตงเสวียน จักรพรรดิแห่งตงเสวียนเป็นผู้วางศิลาฤกษ์ด้วยพระองค์เอง เพื่อสร้างหอระฆังสำหรับระฆังใบนี้โดยเฉพาะ ตั้งอยู่ที่ตำแหน่งตรงกลางสุดของเมืองหลวง ตามปกติแล้วไม่เคยเคาะ ทันทีที่เคาะ ก็แสดงให้เห็นว่าเกิดเรื่องราวที่ส่งผลกระทบต่อทั่วทั้งตงเสวียนแล้ว”

“หา? ส่งผลกระทบทั่วทั้งตงเสวียน? มีความร้ายแรงถึงเพียงนี้?”

ตงเสวียนในตอนนี้เป็นหนึ่งในสี่ประเทศแห่งโลกธุลีที่พละกำลังแข็งแกร่งที่สุด บัดนี้ ถึงแม้ว่าโลกธุลียังมีนามของทั้งสี่ประเทศ แต่ทว่าในความเป็นจริง หนานห่ายเป็นส่วนที่หลงเหลือที่สถาปนาขึ้มาใหม่ก่อนที่ประเทศจะล่มสลาย ประเทศหนึ่งก็คือมีผู้คนหลายหมื่นคน ช่างน่าสงสารยิ่งนัก

อีกสามประเทศอื่นๆ พละกำลังไม่สามารถเทียบเคียงตงเสีวยนได้ ขอเพียงแค่จักพรรดิแห่งตงเสวียนยินยอม การรวมทั่วทั้งโลกธุลีเป็นหนึ่งเดียวก็จัดการได้ง่ายดายมาก เพียงแต่ว่าตงเสวียนไม่ยินยอมที่จะขยายอาณาเขตของประเทศให้มากขึ้นไปอีก

ด้วยตำแหน่งเช่นนี้ในตอนนี้ ยังสามารถมีเรื่องอะไรที่ส่งผลกระทบทั่วทั้งตงเสวียนได้อีก?

ในขณะที่ทุกคนกำลังกระสับกระส่ายอยู่ เงาร่างแต่ละเงาก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ห้อตะบึงมุ่งหน้าตรงไปยังบริเวณประตูเมือง

“ซี้ด! นั่นคือ......ผู้ฝึกตนของฝ่ายจัดการผู้ฝึกตน พวกนางล้วนเป็นสตรี อีกทั้งผลบำเพ็ญตนของแต่ละคนก็สูงยิ่งนัก สามารถกล่าวได้ว่าไร้คู่ต่อสู้ทั่วทั้งโลกธุลี ก่อนหน้านี้มีผู้ฝึกตนมาก่อความวุ่นวายที่จงอวี้ ก็คือพวกนางที่ไปนำคนพวกนั้นกำจัดทิ้ง”

“ข้ารู้ สตรีเหล่านั้นเป็นพวกที่องค์หญิงเจิ้นกั๋วช่วยเหลือเอาไว้ตอนนั้น ถ่ายทอดวิชาค่ายกลกระบี่ให้แก่พวกนางด้วยตนเอง เป็นการร่วมแรงร่วมใจกันโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุด สามารถแสดงพละกำลังการต่อสู้ที่ก้าวกระโดดออกมาได้อย่างเต็มที่ ค่อนข้างกล้าหาญเข้มแข็ง”