บทที่ 661 ตอนพิเศษ : ฮ่องเต้ไล่ตามภรรยาในโลกธุลี 46

ราชาหมาป่าเตรียมพร้อมหลังจากเจ็ดปี มีหมาป่าที่ดีออกมาอีกหนึ่งรุ่น กลับคิดไม่ถึงว่าฉู่เชียนหลีไม่ได้ยกมือโดยตรง ทำให้พวกมันกลายเป็นเบาะหนัง ตรงกันข้ามก้มลงแล้วอุ้มลูกหมาป่าหิมะตัวนั้นขึ้นมา

ลูกหมาป่าตัวน้อยเป็นลูกหมาป่าเกิดใหม่ไม่กลัวราชาปีศาจ ดูเหมือนว่าไม่รู้จักความกลัวว่ามันคืออะไร ในที่สุดก็ได้สัมผัสกับพลังทิพย์ของฉู่เชียนหลี มีความสุขจนแทบรอไม่ไหวที่จะกลิ้งอยู่กับที่

ชูเฉียนหลี่แหย่ท้องอุ่นของลูกหมาป่าตัวน้อย เปิดปากพูดด้วยน้ำเสียงของการถอนหายใจ : “จู่ๆก็รู้สึกว่ามันคงจะดีถ้าใช้สิ่งนี้เพื่ออุ่นมือ”

อุณหภูมิร่างกายของหมาป่าน้อยสูงเล็กน้อย โดยเฉพาะตรงส่วนหน้าท้อง เหมือนเด็กที่อบอุ่นคนหนึ่ง นอกจากนี้ยังเป็นขนดก สัมผัสแล้วรู้สึกดีอย่างมาก

เมื่อราชาหมาป่าได้ยินคำพูดนี้ รีบก้าวไปข้างหน้าสองก้าว เพื่อลูกของตนเอง แม้แต่ความกลัวล้วนแล้วถูกลืม : “ท่านราชาปีศาจ.....อย่า ใต้เท้า เอาแบบนี้ท่านเอาข้าไปอุ่นมือดีกว่า ปล่อยลูกหมาป่าตัวนนั้น มีเรื่องอะไรมุ่งเป้ามาที่ข้า”

เฟิ่งเสวียนตู้สังเกตเห็นการเคลื่อนไหวข้างนอกตั้งนานแล้ว เดิมทีคิดว่าปล่อยให้ฉู่เชียนหลีฆ่าเวลาไปบ้างก็ดีเหมือนกัน กลับคิดไม่ถึงเลยว่าราชาหมาป่าตัวนี้จะพูดไม่เป็นเช่นนี้ เดินออกมาทันที

“ทำไมข้าถึงไม่รู้ว่าหมาป่าแบบไหนล้วนแล้วสามารถออกมาส่งเสียงร้องไปเรื่อยล่ะ?”

เฟิ่งเสวียนตู้จงเปิดเผยคำใบ้ของความกดดัน สามารถทำให้ฝูงหมาป่ารู้สึกได้พอดี วินาทีต่อมา ขาทั้งสี่ข้างของฝูงหมาป่าอ่อน หมอบอยู่บนพื้นอีกครั้ง

ท่วงท่าการหมอบของราชาหมาป่าได้มาตรฐานเป็นพิเศษ จากการรับรู้ของมัน รูปร่างของเฟิ่งเสวียนตู้สูงยิ่งขึ้นและลึกลับกว่าเขาไร้เงาที่สูงตระหง่าน ด้วยความกดดันที่อธิบายไม่ได้ ราวกับว่าเพียงแค่ขยับนิ้วมือ สามารถล้างพวกมันออกจากโลกนี้ได้อย่างง่ายดาย

ฉู่เชียนหลีหันหัวกลับไปมอง : “เจ้าขี้เหร่ หมาป่าเหล่านี้ไม่ง่ายเลยที่จะเลี้ยงจนอ้วน อย่าทำให้พวกมันตกใจ”

ไม่อย่างนั้นขอบเขตของเงาทางจิตใจล้วนแล้วสามารถล้อมรอบเขาไร้เงาได้สามรอบแล้ว

เฟิ่งเสวียนตู้ถอนความกดดัน เดินมาข้างกายของฉู่เชียนหลี อุ้มหมาป่าน้อยที่อยู่ในมือของนางมา

“มองดูแล้วถือว่าสะอาด เพียงแต่เผื่อเอาไว้ก่อน ล้างสักหน่อยดีกว่า ค่อยเอามาอุ่นมือให้เจ้า”

หมาป่าน้อยไม่พอใจ โบกอุ้งเท้าน้อยไปมาและดิ้นรนอย่างต่อเนื่อง ต้องการกลับไปที่มือของฉู่เชียนหลี

เฟิ่งเสวียนตู้ทำได้แค่ใช้พลังเสวียน โยนลูกหมาป่าตัวน้อยเข้าไปในอ้อมแขนของเซินเป่า

เซินเป่าอุ้มหมาป่าน้อย บีบอย่างมีความสุข : “ว้าว ท่านแม่ หมาป่าหิมะตัวน้อย ท่านดูสิมันกำลังเต้นระบำมืออย่างมีความสุขอยู่เลย มันจะต้องชอบเซินเป่าอย่างมากแน่เลย”