บทที่ 673 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาไปโลกธุลีตอนที่ 58

เขาไร้เงา ฤดูร้อน

เฟิ่งเสวียนตู้กำลังประคองฉู่เชียนหลีเดินเล่นภายในเรือนอย่างระมัดระวัง

ทันทีที่ลมพัดมา ต้นท้อที่สูงใหญ่ก็สั่นไหวเล็กน้อย กลีบดอกไม้สีชมพู ภายในเวลาชั่วพริบตาเดียวก็พัดหล่นลงมาเต็มไปทั่วทั้งลานเรือน

เซินเป่าแปลงกายเป็นหงส์น้อย ขนปุกปุยสีเหลืองทั่วกายบินไปบินมาอยู่บนกลีบดอกไม้สีชมพู บางครั้งยังบินรอบฉู่เชียนหลีสองรอบ

“จิ๊บจิ๊บ ท่านแม่ท่านแม่ รีบดูว่าเซินเป่าเป็นหนูน้อยที่งดงามที่สุดใช่หรือไม่?”

ฉู่เชียนหลียื่นมือออกไปคิดจะนำเขารับเอาไว้ เซินเป่ากลับรีบบินไปด้านข้างห่างออกไปเล็กน้อย: “จิ๊บจิ๊บ ท่านแม่ อีกไม่นานเซินเป่าก็จะเป็นพี่ชายแล้ว จะให้ท่านแม่อุ้มไม่ได้ ถ้าเป็นเช่นนั้นเซินเป่าจะดูเหมือนน่าขายหน้ายิ่งนัก”

เซินเป่าสะบัดขนปุกปุยทั่วทั้งตัว กลีบดอกท้อสองสามกลีบที่อยู่บนร่างกายถูกสะบัดหล่นลงมา

เขาเองก็อยากให้ท่านแม่อุ้มเช่นกัน แต่ว่าเซินเป่าตัวหนักขึ้นกว่าแต่ก่อนนิดหน่อยแล้ว ถ้าหากทำให้ท่านแม่ต้องเหนื่อยก็ไม่เป็นการดีแล้ว

ฉู่เชียนหลีอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงหัวเราะออกมา มองดูเซินเป่าที่เฉลียวฉลาดรู้ความ หัวใจเต็มไปด้วยความรัก ในขณะเดียวกันก็มีความเจ็บปวดหัวใจอยู่บ้างเล็กน้อยอย่างอดเอาไว้ไม่ได้

ลูกรักคนโตของตนจะรู้ความมากเกินไปแล้ว

“สองวันมานี้นิ้วมือไม่ค่อยสบายนิดหน่อย เซินเป่ามาช่วยนวดให้ท่านแม่หน่อย”

เมื่อเซินเป่าได้ยินคำพูดของฉู่เชียนหลี ก็รีบบินลงไปในฝ่ามือของนาง จากนั้นก็พยายามยื่นปีกเล็กออกมา กอดนิ้วของนางเอาไว้ นวดด้วยกิริยาท่าทางที่แผ่วเบาและอ่อนโยน

“ท่านแม่ เช่นนี้ดีขึ้นบ้างหรือไม่?”

สัมผัสที่นุ่มนวลราวกับว่าสามารถส่งผ่านไปถึงก้นบึ้งของหัวใจตลอดเวลา ฉู่เชียนหลียิ้มแล้วยกมืออีกข้างขึ้นมา จิ้มไปที่ก้นเล็กที่ขนปุกปุยของเซินเป่า

เซินเป่าที่ใจจดใจจ่ออยู่กับการนวด รู้สึกคันๆที่ก้นเล็ก เมื่อหันไปหน้าไปทางด้านข้าง ก็หันหน้ากลับมา พยายามยื่นปีกเล็กต่อไป

“จิ๊บจิ๊บ ท่านแม่ แบบนี้สบายหรือไม่?”

“เซินเป่านวดได้สบาย......ซี๊ด......”

ฉู่เชียนหลียังไม่ทันได้พูดจบประโยค ทันใดนั้นหว่างคิ้วก็ขมวดแน่นทันที

“ท่านแม่!”

“เชียนหลี!”

เซินเป่าและเฟิ่งเสวียนตู้ร้องอุทานด้วยความตกใจพร้อมกัน

ฉู่เชียนหลียิ้มให้แก่สองคนพ่อลูกเบาๆ: “ไม่เป็นไร ส่งข้ากลับห้องเถอะ เหมือนกับว่าข้ากำลังจะคลอดแล้ว”

เฟิ่งเสวียนตู้ เซินเป่า: “......”