บทที่ 674 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาไปโลกธุลีตอนที่ 59

ภายในห้อง ผู้อาวุโสรองกำลังนำคนจัดเตรียมน้ำร้อนและสิ่งของจำเป็นที่ต้องใช้ด้วยท่าทางที่คล่องแคล่วว่องไว เมื่อมองดูอย่างละเอียด ก็จะพบว่ามือและเท้าของพวกนางนั้นกำลังสั่นเทาอย่างควบคุมเอาไว้ไม่ได้

มีรอยเหงื่ออยู่บนหน้าผากของฉู่เชียนหลี ลำแสงของกำไลหยกเลือดหงส์พลันสว่างพลันมืด ใบไม้ของหงส์ไม้สองใบพันรอบบนกำไลหยกเลือดหงส์ ใบไม้เขียวขจีอ้วนกลม

เมื่อรู้สึกถึงความเคลื่อนไหวของเจ้ากำไล ฉู่เชียนหลีก็ฝืนความเจ็บปวด ขมวดหว่างคิ้วแน่น

“เจ้ากำไลโง่ เจ้าอยู่อย่างว่านอนสอนง่ายจะดีที่สุด ถ้าหากกล้าก่อเรื่องวุ่นวายในเวลานี้ อย่าโทษที่ข้าทำลายเจ้าจนแตกละเอียด”

ลำแสงของเจ้ากำไลยิ่งเปล่งประกายรุนแรงมากขึ้น ราวกับว่ากำลังเอ่ยปากโต้แย้งอะไรเพื่อตนเองอย่างร้อนใจ

เฟิ่งเสวียนตู้ก้าวเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว จับมือของฉู่เชียนหลีเอาไว้แน่น

“เชียนหลี......”

“ไม่เป็นไร วางใจเถอะ”

ไม่นานนัก ฉู่เชียนหลีก็ไม่สนใจกำไลหยกเลือดหงส์อีกแล้ว ความเจ็บปวดทวีความรุนแรง พลังทิพย์ภายในร่างกายเริ่มพลุ่งพล่าน ถูกเด็กที่อยู่ในท้องดูดซับอย่างรวดเร็ว

ฉู่เชียนหลีกัดริมฝีปากเอาไว้แน่น ความเจ็บปวดที่รุนแรงทำให้นางคิดอยากจะขดร่างกายของตนเองอย่างอดเอาไว้ไม่ได้ แต่เมื่อคิดถึงเด็กที่อยู่ในท้อง นางก็ไม่กล้าที่จะขยับตามอำเภอใจ สีหน้าซีดขาวมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ

ในเวลานี้เฟิ่งเสวียนตู้กลับคลายมือนางออกแล้วลุกขึ้นยืน

“เจ้าขี้เหร่......”

เจ้าจะทำอะไร?

“เชียนหลี ไม่ต้องกลัว มีข้าอยู่”

เฟิ่งเสวียนตู้รับปากด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น จากนั้นยกมือขึ้นกดไปที่บริเวณหว่างคิ้ว ภายในดวงตาหงส์ปรากฏแสงสีแดงที่คุโชน พลังเสวียนโหมซัดสาดขึ้นถูกเคลื่อนย้ายภายในชั่วพริบตา เค้าโครงค่ายกลสีแดงเพลิงลานตาอันหนึ่งลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า

ทันทีที่ค่ายกลออกมา ก็ปกคลุมไปบนร่างกายของฉู่เชียนหลีทันที

ฉู่เชียนหลีรู้สึกว่าร่างกายอบอุ่นขึ้นทันที จากนั้นความเจ็บปวดและความไม่สบายทั้งหมดก็ลดลงราวกับกระแสน้ำลงอย่างไรอย่างนั้น

“เจ้าขี้เหร่ เจ้าทำอะไรไป?”

เฟิ่งเสวียนตู้สีหน้าซีดขาว บนหน้าผากมีเหงื่อเย็นผุดออกมา

เมื่อผู้อาวุโสรองได้เห็นภาพเหตุการณ์นี้ ภายในใจก็ตกตะลึงเล็กน้อย จากนั้นรีบก้าวมาข้างหน้า: “ราชินีหงส์ ที่ตี้จวินหงส์ใช้เป็นค่ายกลแบบหนึ่งที่ตกทอดมาจากเผ่าหงส์ดึกดำบรรพ์ ค่ายกลนี้ถ้าหากได้ใช้ขึ้นมาเงื่อนไขโหดร้ายทารุณเป็นอย่างยิ่ง คนทั้งสองจำเป็นต้องทุ่มเทจิตใจอย่างเต็มที่ จิตใจเชื่อมโยงถึงกันค่ายกลถึงจะบังเกิดผล หลังจากใช้งานทั้งสองคนสามารถสลับสับเปลี่ยนความรู้สึก แบ่งเบาความเหนื่อยล้าและเจ็บปวดทรมานได้”