บทที่ 695 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาไปสถานเก้าทมิฬตอนที่ 8

โดยเฉพาะฉู่เชียนหลี เมื่อได้ยินประโยคนี้ก็อดไม่ได้ที่จะอึ้งไป มองไปทางเต่าเสวียนอย่างตกตะลึง

เห็นแค่เพียงเต่าเสวียนหดแขนขาทั้งสี่ ก็กระโดดออกมาจากกระดองเต่าด้วยความค่อนข้างคล่องแคล่วว่องไวเสียเลย

ฉู่เชียนหลีมองเห็นเพียงแค่เขียวเป็นมันขลับ รูปร่างลักษณะคล้ายกันกับคน ยังไม่ทันได้มองดูอย่างละเอียด ก็รู้สึกว่าพลังเสวียนที่อยู่ตรงหน้ากะพริบ เต่าเสวียนที่เพิ่งกระโดดออกมาเมื่อครู่ถูกเฟิ่งเสวียนตู้ยัดกลับเข้าไปในกระดองตามเดิม

“ในฐานะที่เป็นอสูรเสวียน ก็ควรจะต้องระมัดระวังเรื่องอารยธรรมมารยาทเสียหน่อย หากยังมีครั้งหน้าอีก ข้าจะนำเจ้าไปอบให้แห้ง บดให้เป็นผง ทำเป็นปุ๋ยต้นไม้!”

ใบหน้าของเฟิ่งเสวียนตู้เต็มไปด้วยความเย็นยะเยือก

อสูรเสวียนของสถานเก้าทมิฬเหล่านี้มิใช่ว่าสมองไม่ดี ไม่มีสมองโดยสิ้นเชิง ยังมิสู้เจ้าชมพูนะ!

เต่าเสวียนถูกทำให้ตกใจจนตัวสั่นเทา ไม่กล้าพูดในทันที มองดูเจ้าชมพูอย่างตัวสั่นระริก

เจ้าชมพูดึงเถาวัลย์กลับอย่างโมโห นำเต่าเสวียนมัดเอาไว้อย่างแน่นหนา แล้วยกขึ้นมาบังไว้บนเหนือศีรษะของตนเอง

“ฮึ่ เห็นแก่หน้าหน้าของสามีของนายท่าน วันนี้ข้าจะเว้นชีวิตเจ้าไปก่อน”

เห็นบ้าบออะไรกัน เจ้าชมพูเองก็หวาดกลัวสามีของนายท่าน!

เต่าเสวียนไม่กล้าพูด หดเข้าไปในกระดอง สั่นราวกับการฝัดข้าวอย่างไรอย่างนั้น

เซินเป่ามีความสุขแล้ว ร่อนลงบนศีรษะของเจ้าชมพู มีเต่าเสวียนเป็นร่มบังแดดบังฝน รู้สึกเย็นสบายขึ้นมาก

กลุ่มคนทะเลาะเบาะแว้ง มุ่งหน้าไปยังเมืองราชามรณาที่อยู่ใจกลางสุดของสถานเก้าทมิฬ

ว่ากันว่า ที่นั่นมีดอกไม้ทมิฬเติบโตอยู่เต็มไปหมด

งูเขียวน้อยแสดงออกอย่างกระตือรือร้นที่สุด โมโหไปตลอดทาง แทบอยากจะหายตัวไปในชั่วพริบตา

เมืองราชามรณาก่อนหน้านี้เป็นอาณาเขตของมัน คิดไม่ถึงว่ามันเพิ่งจะออกไปได้แค่ปีกว่าๆ จะเปลี่ยนเจ้าของไปได้ง่ายๆภายในชั่วพริบตา

ตลอดเส้นทางมานี้ สามารถยึดมั่นในหลักการยืนหยัดหลอกคนกันเองโดยไม่มืออ่อน เสือทมิฬและจิ้งจอกเงามืดกระโดดไปมาไปทั่วบริเวณ ผ่านอาณาเขตของราชาอสูรอื่นๆ จะต้องส่งเสียงไปอย่างลับๆ หลอกลวงให้ราชาอสูรเหล่านั้นมาหากลุ่มคนของฉู่เชียนหลีเผชิญหน้าแบบตัวต่อตัว

อย่าว่าไป มีราชาอสูรที่มีความเฉพาะตัวตกหลุมพรางจริงๆ ในตอนนี้กลายเป็นเบาะรองพื้น ไว้สำหรับให้เอ้อร์เป่าคลานเล่นบนพื้น ก็แค่นี้แหละ ทั้งยังถูกผู้อาวุโสใหญ่รังเกียจที่คุณภาพขนละเอียดอ่อนไม่พอ การป้องกันการตั้งรับทนทานแข็งแรงไม่พอ ขนาดที่เอ้อร์เป่าคลานแค่สองที ก็ดึงจนพังแล้ว

เดินทางจนใกล้จะเป็นเวลาห้าวันแล้ว ในที่สุดก็เข้าใกล้เมืองราชามรณา

ที่นี่แทนที่จะเรียกว่าเป็นเมืองเมืองหนึ่ง มิสู้กล่าวว่าเป็นสถานที่ที่ทวยเทพอยู่อาศัยขนาดมหึมาแห่งหนึ่ง

เทือกเขาสูงเสียดเมฆลูกหนึ่งถูกขุดโล่งไปแล้วมากกว่าครึ่ง ยังไม่ทันได้เข้าใกล้ ก็สังเกตได้ว่ามีพลังบีบบังคับที่ทำให้ใจคนหวาดผวาทันที