บทที่ 702 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาไปสถานเก้าทมิฬตอนที่ 15

เมื่อได้ยินคำว่าร่วมหอสองคำ การหายใจเฟิ่งเสวียนตู้ก็ยุ่งเหยิงทันที สายตาที่มองฉู่เชียนหลีมีความซับซ้อนเล็กน้อย

“เจ้า......”

ฉู่เชียนหลีไม่ได้สนใจปฏิกิริยาท่าทีตอบโต้ของเฟิ่งเสวียนตู้ จูงมือของเขาแล้วก็นำคนลากลงมา เดินเข้าไปยังประตูเมือง เมื่อมาถึงด้านข้างของราชรถ ไม่ได้พูดอะไรอีกก็ลากเขาขึ้นราชรถทันที จากนั้นก็สั่งงานโดยที่รถม้าไม่หยุดวิ่ง:

“งานพิธีเฉลิมฉลองแต่งงานของข้ากับองค์รัชทายาทจัดเตรียมเสร็จแล้วหรือไม่?”

บนใบหน้าของขุนนางที่อยู่อีกข้างมีความรู้สึกลำบากใจเล็กน้อย: “ฝ่าบาท ก่อนหน้านี้พระองค์ได้กำชับเอาไว้ ตรัสว่าไม่ให้จัดเตรียม”

“เช่นนั้นตอนนี้ก็รีบไปจัดเตรียมขึ้นมา จะต้องงดงามโอ่อ่าแต่ไม่สูญเสียความจริงจัง ครึกครื้นแต่ไม่สูญเสียความมั่นคง ไม่ต้องสนใจว่าจะต้องใช้จ่ายเงินจำนวนเท่าไหร่ ทั้งหมดจะต้องดีที่สุด”

เมื่อขุนนางของประเทศหงส์ได้ยินคำพูดของฉู่เชียนหลี ก็เผยให้เห็นบนใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น มีบางคนยังใช้สายตาส่งสัญญาณให้แก่เฟิ่งเสวียนตู้อย่างต่อเนื่อง

องค์รัชทายาท ฝ่าบาทแห่งประเทศฉู่ได้เปลี่ยนความคิดแล้ว ท่านจะต้องฉวยโอกาสนี้เอาไว้เป็นอย่างดีนะ!

คว้าดวงใจของฝ่าบาทแห่งประเทศฉู่เอาไว้ให้อยู่หมัด ตีปีศาจน้อยที่อวดดีสองคนนั้นที่อยู่ในตำหนักของนางให้พ่ายแพ้!

กกหูของเฟิ่งเสวียนตู้ยิ่งแดงก่ำมากยิ่งขึ้น ฉู่เชียนหลีมองดูท่าทางนี้ของเขา ดวงตาเต็มไปด้วยความแปลกใหม่ เจตนาเข้าไปใกล้ข้างหูของเขายิ่งขึ้น เอ่ยกล่าวด้วยเสียงเบาๆ:

“องค์รัชทายาท ท่านหล่อเหลารูปงามเช่นนี้ ต่อไปข้าก็จะเรียกเจ้าว่าเจ้าขี้เหร่แล้วกัน?”

เฟิ่งเสวียนตู้นิ่งอึ้งอยู่กับที่ ภายในใจอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าสองประโยคนี้มีเหตุและผลอะไรที่เกี่ยวข้องกัน แต่ก็ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด ทันทีที่ได้ยินเจ้าขี้เหร่นามนี้ ก็รู้สึกว่าภายในใจอ่อนปวกเปียก นึกไม่ถึงว่าจะไม่มีความรู้สึกต่อต้านเลยแม้แต่นิดเดียว ตรงกันข้ามกลับรู้สึกว่าเหตุผลย่อมจะต้องเป็นเช่นนั้น

“ฝ่าบาทมีความสุขก็พอ”

“แน่นอนว่าข้าต้องมีความสุขอยู่แล้ว ใช่แล้ว ประเทศหงส์ของพวกเจ้าเข้มงวดการสั่งสอนอบรมเรื่องความประพฤติต่อผู้ชายหรือไม่?”

เฟิ่งเสวียนตู้เอ่ยปากด้วยความสงสัย: “ฝ่าบาทถามเรื่องนี้ไปทำไมกัน?”

“ข้าถามดูเสียหน่อย ถ้าหากเข้มงวดละก็ ข้าจะเร่งรัดขุนนางแผนกพิธีการ ถ้าหากว่าไม่ละก็ เจ้าจะตรึกตรองเสียหน่อยหรือไม่ พวกเราร่วมหอกันก่อนค่อยแต่งงาน?”

ตอนที่ฉู่เชียนหลีพูดประโยคนี้ขึ้นมา ถึงแม้ว่าจะกดเสียงให้ต่ำเบาเล็กน้อยแล้ว แต่ว่าองครักษ์ที่อยู่ใกล้ๆก็ยังได้ยินอย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง ก็กลั้นเอาไว้จนหน้าแดงขึ้นมาทันที

ฝ่าบาทของพวกเขานี่คือโลภในความงดงามขององค์รัชาทายาทแห่งประเทศหงส์แล้ว?