บทที่ 706 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาในสถานเก้าทมิฬ 19

เมื่อจบคำพูดของฉู่เชียนหลี เกิดความโกลาหลอย่างฉับพลันทั้งแดนปริศนา ทำให้นางมีความรู้สึกเวียนหัวเหมือนโลกหมุน

เฟิ่งเสวียนตู้ก้าวไปข้างหน้าโดยสัญชาตญาณ คว้าฉู่เชียนหลีเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขนอย่างแน่น

“ฮูหยิน เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?”

ฉู่เชียนหลีได้ยินชื่อเรียกที่คุ้นเคยนี้ รีบหันไปทันที มองดูเฟิ่งเสวียนตู้อย่างประหลาดใจ

“เจ้าขี้เหร่ เจ้านึกออกแล้ว?”

เฟิ่งเสวียนตู้คิ้วขมวด เหมือนว่ากำลังดิ้นรนด้วยกำลังทั้งหมด จากนั้นสักพัก สีหน้าค่อยๆเปลี่ยนเป็นมึนงง

“เมื่อกี้ข้า......ฝ่าบาททรงอภัย”

ฉุ่เชียนหลีตาเป็นประกายเล็กน้อย สักพักกลับเป็นเหมือนปกติ

“นี่เจ้าไม่เคารพฝ่าบาทในราชวงศ์นี้ โทษหนักมาก”

คำพูดเมื่อครู่ของนางทำให้เกิดความปั่นป่วนในแดนปริศนา ห้ามให้ความจำของเจ้าขี้เหร่เกิดการกระทบ หรือว่า ในแดนปริศนานี้ ประเทศหงส์และประเทศฉู่เป็นตัวแทนของนางและเจ้าขี้เหร่ ทั้งสองแย่งชิงกัน มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่สามารถอยู่รอดได้?

ก่อนหน้านี้เห็นรายละเอียดมากมายในแดนปริศนาที่มีร่องรอยของตงเสวียนและตำหนักวิหค นางคิดว่าทั้งดินแดนปริศนาเป็นเจ้าขี้เหร่สร้างเอง หากกลไกแดนปริศนาโหดร้ายขนาดนี้ เช่นนั้นต้องมีความเป็นไปได้อีกอย่างหนึ่ง นั่นก็คือเมื่อเข้าสู่ดินแดนปริศนา ดินแดนปริศนาก็จะเอาความจำของเจ้าขี้เหร่ไป ตั้งใจมาทำให้นางสับสน

หากเป็นเช่นนั้นจริง แดนปริศนานี้ชั่วร้ายจริงๆ ไม่รู้ว่าเจ้าขี้เหร่ของตัวเองค้นพบจุดนี้หรือไม่

เฟิ่งเสวียนตู้หายใจสั่นเล็กน้อย: “ขอฝ่าบาทลงโทษ”

ฉู่เชียนหลีพยักหน้าด้วยสีหน้าประหลาดใจ: “อืม เห็นแก่ความสัมพันธ์ของเราทั้งสอง ลงโทษเจ้าอุ่นเตียงสิบวัน”

“อะ......อะไร?”

“อุ่นเตียงสิบวัน? นี่คือที่เห็นแก่เจ้าและข้ากำลังจะแต่งงาน ข้าตั้งใจให้เจ้าเป็นพิเศษ......คริคริ เมตตาจากกฎหมาย ไม่เช่นนั้น โทษของเจ้านั้นหนักเลย!”

“ฝ่าบาท จะก่อกวนเช่นนี้ไม่ได้”

“ใครก่อกวน ข้าจริงจัง ถ้าเจ้าไม่อุ่นเตียงให้ข้า กลับไปข้าจะให้ทหารบุกประเทศหงส์ สู้รบจนไปถึงเมืองหลวงประเทศหงส์ของเจ้า ขอคำอธิบายจากประเทศหงส์ของพวกเจ้า”

ฉู่เชียนหลีอิงที่ไหล่ของเฟิ่งเสวียนตู้ จับปลายผมของเขาเกี่ยววนไปมาในมือ น้ำเสียงเรียบนิ่งเหมือนกำลังปรึกษากันว่าเย็นนี้กินอะไร

เฟิ่งเสวียนตู้ตะลึงไปเลย: “ฝ่าบาท ทั้งสองเมืองรบกันเป็นเรื่องใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับความเป็นความตายของประชาชนนับไม่ถ้วน ฝ่าบาททำเช่นนี้ได้อย่างไร.......”

“ข้าดีใจ ข้ามีความสุข ”