บทที่ 718 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาในสถานเก้าทมิฬ 31

ฉู่เชียนหลีได้ยินคำพูดของจื่อโย อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว : “ลูกสาวของข้าจะมีภัยพิบัติ? ทำไมข้าถึงมองไม่ออก?”

“เจ้าคิดว่านี่เป็นสิ่งที่คนอะไรก็สามารถมองออกได้หรือ? เหตุผลที่สถานเก้าทมิฬมีตำแหน่งที่ตั้งพิเศษ เป็นเพราะว่านายท่านที่ดูแลสถานเก้าทมิฬของราชวงศ์ในอดีตจะสืบทอดเลือดพ่อหมอส่วนหนึ่ง สามารถมองเห็นส่วนหนึ่งของชะตากรรมของผู้คนได้ แม้ว่าตอนนี้ข้าจะเป็นคนก็ไม่เป็นคน จะเป็นผีก็ไม่เป็นผี แต่ว่าพลังนี้กลับยังไม่สูญหาย”

ฉู่เชียนหลีรับเอ้อร์เป่ามาจากมือของผู้อาวุโสใหญ่

เอ้อร์เป่ากำลังนอนหลับสนิท ใบหน้าขาวเล็กแดงเล็กน้อย มองดูแล้วบอบบางและน่ารักมาก

“ข้าจะเชื่อได้อย่างไรว่าคำพูดของเจ้าเป็นเรื่องจริง”

จื่อโยเงยหน้าขึ้น สายตาหยุดอยู่ที่คิ้วของฉู่เชียนหลี วินาทีต่อมา ดวงตาของนางมีระลอกคลื่นสีม่วงปรากฏขึ้น

“ข้ารู้ว่าเจ้าไปสถานที่มามากมาย แค่นี้พอไหมที่จะพิสูจน์?”

ฉู่เชียนหลีขมวดคิ้ว : “ตัวอย่างเช่น?”

“แม่นยำเกินไปข้าก็ไม่สามารถคำนวณได้ เพียงแต่ข้ามองเห็นร่องรอยของกาลเวลาบนร่างกายของเจ้า”

ดวงตาของฉู่เชียนหลีมืดมน นึกถึงเมฆสีดำก่อนหน้านี้ที่ตามลูกสาวของตัวเองมา

“บนตัวของลูกสาวข้าก็มีร่องรอยกาลเวลาหรือ?”

หรือว่าลูกสาวของตัวเองก็สามารถเข้าสู่องค์กรกาลเวลาได้?

เช่นนั้นล่ะก็ หัวหน้าขององค์กรกาลเวลาก็.....คิดไม่ตกเล็กน้อยแล้ว

ฉู่เชียนหลีบีบหมัดเล็กๆของลูกสาวตัวเองเบาๆ นึกถึงตึกองค์กรกาลเวลาเหล่านั้น สามารถทนต่อหมัดของนางได้หรือไม่

จื่อโยส่ายหัว : “เครื่องหมายกลับไม่ได้ชัดเจนเหมือนกับบนตัวของเจ้าขนาดนั้น น่าจะมีประสบการณ์ที่แตกต่างกับเจ้า แต่สิ่งที่เจาะจงมากเกินไป ข้าก็ไม่สามารถคำนวณได้ รู้แต่ว่าภัยพิบัตินี้จะส่งผลต่อนางไปตลอดชีวิต”

“อ้อ”

ฉู่เชียนหลีตอบกลับอย่างสงบ

จื่อโยขมวดคิ้วและมองไป : “เจ้าเป็นแม่ล้วนแล้วไม่กังวล?”

“ค่อนข้างกังวลนะ”

พลังของลูกสาวตัวเองมากเกินไป นางกังวลว่าคนที่วางแผนต่อนางเหล่านั้นจะถูกทุบตีจนตาย ถ้าหากไม่ระวังทำให้กาลเวลายุ่งเหยิง ถึงเวลานั้นไม่รู้ว่าจะต้องชดใช้แก้วเสวียนเท่าไหร่ ดังนั้น ยังต้องทำงานหนักเพื่อหาเงิน!