บทที่ 719 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาในสถานเก้าทมิฬ 32

จื่อโยมองดูการตอบสนองของผู้อาวุโสใหญ่และคนอื่นๆ เพียงแค่รู้สึกว่าภายในใจรู้สึกดีมากขึ้นเรื่อยๆ มองไปทางฉู่เชียนหลีด้วยสายตาที่ยั่วยุเล็กน้อย

“เจ้าเห็นแล้วใช่ไหม ข้ายังคงมีประโยชน์อย่างมาก หากเจ้าเก็บสถานเก้าทมิฬเอาไว้ ข้าจะมอบข้อมูลให้เจ้ามากขึ้น”

ฉู่เชียนหลีเหลือบมองผู้อาวุโสใหญ่และผู้อาวุโสรองและคนอื่นๆที่เต็มไปด้วยความประหม่า เหลือบไปมองจื่อโยด้วยความเห็นอกเห็นใจอย่างมาก

“สถานเก้าทมิฬเจ้าเก็บเอาไว้เถอะ”

“หืม? ข้าล้วนแล้วพูดถึงขนาดนี้แล้ว เจ้ายังไม่เชื่อข้า?”

“ข้าเชื่อเจ้า แต่ข้าเชื่อผู้อาวุโสใหญ่และผู้อาวุโสรองและคนอื่นๆมากกว่า”

จื่อโยไม่เข้าใจเล็กน้อย : “ถ้าหากเจ้ายังเป็นเช่นนี้ ข้าจะไม่บอกข้อมูลอะไรให้เจ้าทั้งนั้น”

นางพูดเช่นนี้เดิมทีต้องการทำให้ฉู่เชียนหลีตกใจ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเพิ่งสิ้นสุดเสียง ทันใดนั้น ก็รู้สึกหนาวจัดอย่างรุนแรงตั้งแต่ฝ่าเท้าไปจนถึงหัว

หากไม่ใช่ว่าตอนนี้นางไม่ได้ตกอยู่ในสภาพคนไม่เป็นคน ผีไม่เป็นผี เกรงว่าผมล้วนแล้วตกใจจนลุกหมดแล้ว

เกิดอะไรขึ้น?

ผู้อาวุโสใหญ่และผู้อาวุโสรองและคนอื่นๆเผยให้เห็นถึงรอยยิ้มที่ค่อนข้างอ่อนโยนออกมา ฝ่ามือควบแน่นด้วยพลังเสวียน ด้วยรูปลักษณ์ที่พร้อมจู่โจมและพร้อมต่อสู้ตลอดเวลา

จื่อโยกลืนน้ำลายอย่างเงียบๆ : “พวกเจ้าเตรียมจะทำอะไร?”

“ไม่มีอะไร เผ่าหงส์ของพวกเรามีความอบอุ่นและอัธยาศัยดีเป็นพิเศษ นอกจากนี้ชอบติดต่อกับแขกมิตรสหาย ท่านคิดว่าพวกเราเป็นเพื่อนอย่างแน่นอนใช่หรือไม่?”

“หากไม่คิดว่าพวกเจ้าเป็นเพื่อนล่ะ?”

ผู้อาวุโสใหญ่หยิบกระบี่ยาวออกมา เรียกใช้พลังเสวียน กระบี่ยาวส่งเสียงหึงๆ ฟันไปยังก้อนหินที่อยู่ด้านข้างอย่างช้าๆ ทันใดนั้นก้อนหินถูกผ่าเป็นสองส่วนทันที

“ท่านผู้นี้ ท่านคิดว่ากระบี่ของข้าเป็นเช่นไร? อันที่จริงนี่เป็นเพียงช่วงเริ่มต้นเท่านั้น หากข้าควบคุมพลังเสวียนให้ละเอียดกว่านี้อีกหน่อย สามารถตัดก้อนหินลูกนี้เป็นเศษฝุ่นได้ ท่านอยากดูหรือไม่?”

จื่อโยเต็มไปด้วยความตะลึง : “แน่นอนข้าเป็นเพื่อนของเผ่าหงส์อยู่แล้ว”

เชอะ ตัดหินล้วนแล้วตกตะลึงเช่นนี้ ตัดคนไม่ใช่ว่าแข็งแกร่งมากกว่าเดิมหรือ?

ผู้อาวุโสใหญ่พยักหน้าอย่างพอใจ หยิบผ้าออกมา เช็ดกระบี่ในมืออย่างระมัดระวัง : “ข้าบอกแล้วไง ท่านผู้นี้เป็นเพื่อนกับเผ่าหงส์อย่างแน่นอน นอกจากนี้พวกเรายังเป็นเพื่อนรู้ใจกันอย่างแน่นอน ในเมื่อเป็นเพื่อนที่ดี อย่างนั้นระหว่างพวกเรามีเรื่องที่คุยได้ทุกเรื่องใช่หรือไม่?”

คุยได้ทุกเรื่อง?

บัดซบ เจ้าพูดออกมาโดยตรงว่าต้องการให้ข้าทำนายเนื้อหาก็พอแล้วไม่ใช่หรือ จำเป็นต้องอ้อมค้อมใหญ่เช่นนี้ด้วยหรือ?

“ฉู่เชียนหลี เจ้าไม่คิดที่จะสนใจหน่อยหรือ?”