บทที่ 721 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาในสถานเก้าทมิฬ 34

ฉู่เชียนหลีเพียงแค่รู้สึกว่าหัวเราะจนปวดท้อง ดวงตาที่สดใสมองจื่อโยขึ้นลงหนึ่งรอบ อดกลั้นรอยยิ้มและพูด : “ไม่เป็นอะไร เจ้าล้วนแล้วมีชีวิตมานานขนาดนี้แล้ว หวนคิดถึงเรื่องในอดีตให้มากขึ้น มีประโยชน์ต่อเจ้า เพื่อหลีกเลี่ยงภาวะสมองเสื่อมของคนแก่”

จื่อโยลอยขึ้นมาจากพื้นอย่างรวดเร็ว ด้วยรูปลักษณ์ที่โมโห : “แม้ว่าตอนนี้ข้าจะเป็นคนไม่เป็นคน จะเป็นผีไม่เป็นผี ความจำเสื่อมจริงๆ เจ้าสามารถบอกว่าข้าสมองเสื่อมได้ แต่ห้ามพูดว่าข้าแก่!”

ฉู่เชียนหลีพยักหน้าอย่างไม่เต็มใจ : “เข้าใจแล้ว ค่อยคุยกันทีหลัง”

จื่อโยเบิกตากว้างด้วยความเหลือเชื่อ จ้องฉู่เชียนหลีแน่น : “เจ้ายังเป็นคนหรือเปล่า? ข้าไม่ได้ออกมานับหมื่นปี สมัยนี้พวกเจ้านิยมฆ่าคนแล้วยังทำลายหัวใจอีกหรือ?”

“นี่มันเพิ่งถึงตรงไหนเอง ที่นี่ของข้าเป็นแค่เรื่องเล็ก ข้างนอกยังมีความร้ายกาจอีกมากมาย”

“อย่างที่คาดคนที่อยู่ข้างนอกอย่างพวกเจ้าเล่นเป็น”

ผู้อาวุโสใหญ่และโม่หลีปรึกษาหารือกันเสร็จ หันหน้ามองเห็นจื่อโยที่ลุกขึ้นยืน ดวงตาเป็นประกายทันที

“ท่านจื่อโย ตอนนี้เจ้าล้วนแล้วสามารถลุกขึ้นยืนได้แล้ว นอกจากนี้ข้าเห็นว่าร่างกายกระฉับกระเฉงกว่าเมื่อกี้ คิดว่าสามารถอนุมานต่อได้แล้วใช่หรือไม่? เจ้าดูอย่างละเอียดอีกครั้ง ดูว่าองค์หญิงน้อยของพวกเรายังมีภัยพิบัติอย่างอื่นอีกหรือไม่ ตัวอย่างเช่นจะล้มเมื่อใด จะชนโดนเมื่อใด จะเป็นหวัดเมื่อใด จะพบเจอคนร้ายเมื่อใด?”

จู่ๆจื่อโยก็ล้มลงกับพื้นพร้อมกับเสียงดังตุ้บ สีทั้งตัวเริ่มจางลงอย่างช้าๆ ราวกับว่าวินาทีต่อไปจะจางหายไป

“ข้า.....ข้าไม่ไหวแล้ว ข้ารู้สึกว่าตอนนี้ความลับกำลังจะถูกเปิดเผยแล้ว ถูกแว้งกัด ข้าใกล้จะตายแล้วมั้ง”

ผู้อาวุโสใหญ่รีบมองไปทางฉู่เชียนหลี : “ราชินีหงส์ ก่อนหน้านี้ดูเหมือนว่าท่านบอกว่าเทียนเต้าเป็นของใสซื่อ?”

“อืม เคยพูด”

“อย่างนั้นท่านสามารถสร้างยาชนิดหนึ่ง หรือว่าสร้างค่ายกลอย่างหนึ่ง ปิดบังความจริงเอาไว้ชั่วคราว ให้ท่านจื่อโยได้คำนวณดีๆสักหน่อย ชีวิตของคนยังอีกยาวไกล ต่อให้พวกเราปกป้องดีแค่ไหน องค์หญิงน้อยยังคงต้องพบกับอันตรายบางอย่างเช่นกัน คำนวณออกมาล่วงหน้าก็ดีเหมือนกัน ป้องกันปัญหาก่อนที่จะเกิดขึ้น”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ จื่อโยกลั้นหายใจทันที : “ข้าเพียงแค่สามารถมองเห็นชะตากรรมของคนๆหนึ่งคร่าวๆเท่านั้น แต่ก็ไม่ใช่ว่าอะไรก็สามารถทำนายออกมาได้หมด”

นางไม่ได้มีอำนาจทุกอย่าง

ผู้อาวุโสใหญ่เต็มไปด้วยทัศนคติของคนที่เคยผ่านมา กล่าวอย่างจริงจัง : “ดังคำกล่าวที่ว่า หลายสิ่งหลายอย่างต้องอยู่จนถึงแก่เรียนรู้ถึงแก่ ในเมื่อเจ้าสามารถทำนายชะตากรรมของคนคนหนึ่งได้ นั่นก็หมายความว่าท่านยังมีพรสวรรค์นั้นอยู่ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็ต้องพยายามเรียนอย่างหนัก มีเรื่องลำบากอะไรพูดกับข้า รับประกันว่าจะจัดการให้เจ้าอย่างเหมาะสม ทำให้เจ้าอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เต็มเปี่ยมมากที่สุด!”