บทที่ 723 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาในสถานเก้าทมิฬ 36

ได้ยินคำแนะนำของเฟิ่งเสวียนตู้ ฉู่เชียนหลีอดไม่ได้ที่จะตะลึงเล็กน้อย

“ใช้พลังทิพย์จะสามารถใช้งานได้หรือ?”

เฟิ่งเสวียนตู้หันหน้า ดวงตาจับจ้องไปที่ เต่าเสวียนที่ซ่อนตัวอยู่ที่มุมห้องและฝังตัวเองไว้โดยเหลือเพียงส่วนหัว

เต่าเสวียนยังคงปกป้องหญ้าที่อยู่บนหัวนั้นอย่างระมัดระวัง แม้ว่าพลังเก้าทมิฬในร่างกายจะเหลือไม่มากแล้ว ก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน เพียงแต่บนพื้นหญ้าส่วนหนึ่งยังคงได้รับผลกระทบ ไม่มีความสดใสเหมือนก่อนหน้านี้อีกแล้ว

ฉู่เชียนหลีขยับคิ้วและยกปลายนิ้วขึ้น เรียกใช้พลังทิพย์ ส่องแสงเจิดจ้า

นางยกมือขึ้นแล้วโบกเบาๆ พลังทิพย์ตกสู่พื้นหญ้าที่อยู่บนหัวของเต่าเสวียนโดยตรง วินาทีต่อมา เดิมทีหญ้าที่เริ่มเหี่ยวเฉาและเหลืองไปแล้ว ชะงักไปชั่วขณะ จากนั้นกลายเป็นเขียวชอุ่มอีกครั้ง

เดิมทีเต่าเสวียนล้วนแล้วเตรียมจะฆ่าตัวตายเพื่อหญ้านั้นแล้ว บัดนี้เห็นว่าหญ้าที่เดิมทีกลายเป็นสีเหลืองเริ่มกลับมาเขียวอีกครั้ง ทันใดนั้นเต็มไปด้วยจิตวิญญาณ ดึงตัวเองออกจากทราย วิ่งมาอยู่ต่อหน้าฉู่เชียนหลีอย่างรวดเร็ว

“อู้หู ขอบคุณท่านที่ช่วยภรรยาของข้า”

เดิมทีฉู่เชียนหลีเตรียมจะศึกษาหญ้าเหล่านั้นต่อ เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ชั่วขณะพลังทิพย์ในมือควบคุมได้ไม่ดี ส่งออกไปมากเกินไปโดยตรง เดิมทีหญ้าที่ยาวแค่สองนิ้ว ทะยานสู่ท้องฟ้าทันที สูงเกือบครึ่งเมตร

“อู้หู!”

เต่าเสวียนรู้สึกหัวจม แต่ว่าดวงตากลับสว่างราวกับว่าเอาไปเป็นหลอดไฟได้แล้ว

“อู้หู ภรรยาของข้าเติบโตแล้ว หูหูหู ดีมากเลย ท่านไม่ต้องสงสารข้า ท่านพยายามทำให้ภรรยาของข้าเติบโต เต่าเสวียนอย่างข้าไม่มีความสามารถอะไร ก็แค่แรงเยอะ ข้าหวังว่าคนที่กดทับข้าเป็นภรรยาของข้า แต่ไม่ใช่ชีวิตที่ยากลำบากนี้”

ฉู่เชียนหลีได้ยินคำพูดนี้ ริมฝีปากอดไม่ได้ที่จะขยับ : “ภรรยาของเจ้าเติบโตไม่ได้อีกแล้ว ยิ่งโตหัวเจ้าก็จะยิ่งเขียว”

“เขียวแล้วดีสิ สีเขียวสุขภาพดี!”

เสือเผ่นอสนีบาตเสวียนจิงและจิ้งจอกเงามืดจ้องไปทางหญ้าที่สูงเกือบครึ่งเมตรด้วยความตะลึง เข้าไปหาเต่าเสวียนอย่างเงียบๆ

“บรู้ว เพื่อนเต่า ภรรยาของพวกเราเติบโตอย่างแข็งแรงจริงๆ เพียงแต่ล้วนแล้วอยู่บนหัวของเจ้า น่าจะหนักพอสมควร เอาแบบนี้ให้เพื่อนอย่างข้าแบ่งเบาภาระจากเจ้าสักหน่อยดีกว่า”

“จิ้ดจิ้ด ใช่ ใช่ ภรรยาของพวกเราร่างกายสูงมากเลย เขียวมรกตจริงๆ สมบูรณ์แบบ!”

เต่าเสวียนเงยหน้ามองทันที จ้องทั้งสองคนที่ไม่รู้จักยางอาย