บทที่ 278

ลวดลายเปลวไฟสีแดงที่สดใส ซึ่งเรียกได้ว่าน่าหลงใหลก็หายไปแล้ว

หน้ากากของเวลานี้ดูเหมือนหน้ากากธรรมดา ในเขตตะวันตกของเมือง มีผู้คนจำนวนมากที่ต้องการปกปิดตัวตนของตัวเอง พวกเขามักจะใช้วิธีการปกปิดที่หลากหลาย บางคนเช่น จั๋วซือหรานสวมหมวกผ้ากอซ และโดยธรรมชาติแล้วก็มีคนสวมหน้ากากด้วย

ทุกคนเห็นคนใส่หน้ากากบ่อยครั้ง เลยไม่แปลกใจ

แต่ในขณะนี้ หน้ากากบนใบหน้าของชายที่อยู่ข้าง ๆ นางดูธรรมดา ๆ ไม่ดึงดูดความสนใจของใครเลย พูดได้เลยว่า ไม่มีใครสนใจเขาเลย

จั๋วซือหรานรู้สึกหมดคำพูดเล็กน้อย นางอดไม่ได้ที่ต้องหัวเราะ "ใต้เท้าเตรียมการดีจริง ๆ ข้ากังวลมากเกินไปเอง"

จั๋วซือหรานเหลือบมองเขาและพูดไปด้วย แม้ว่าหน้ากากจะแน่นมากจนมองไม่เห็นใบหน้าเลย แต่ก็ยังสามารถมองเห็นโคงร่างบางส่วนได้จากขอบของหน้ากาก

ต้องบอกว่าผู้ใหญ่ท่านนี้มีรูปทรงที่คมมาก

ว่ากันว่าคนที่หน้าตาดีส่วนใหญ่จะคล้ายกัน แต่คนที่น่าเกลียดก็น่าเกลียดในแบบของตัวเอง จั๋วซือหรานรู้สึกว่าหากรูปร่างของผู้ชายดูดี รูปร่างหน้าตาของเขามักจะดูดี

เช่น ท่านอ๋อง ซึ่งผู้ห้ามโดนแสงพระอาทิตย์...

จั๋วซือหรานไม่รู้ทำไมจู่ ๆ นางถึงคิดถึงบุคคลนั้น แต่ในขณะนี้ นางคิดถึง 'ท่านอ๋อง' ที่ไม่สามารถเผชิญหน้าต่อแสงแดดแล้วจริง ๆ ใบหน้าอันหล่อเหล่านั้น ช่างสมบูรณ์แบบเสียจริง

ในขณะนี้ จั๋วซือหรานเห็นซือเจิ้งของหน่วยสืบสวนพิเศษหันกลับมาและสบตากับนาง

เสียงของเขายังคงทื่อภายใต้หน้ากาก เสียงนี้สะท้อนเหมือนแม่เหล็ก ซึ่งทำให้นางคันหู "เจ้าสนิทกับฝานเทียนมิใช่หรือ เจ้าคงทราบเขาเป็นผู้ที่ทำหน้ากากทุกใบของหน่วยสืบสวนพิเศษ เขามีความสามารถทำถึงระดับนี้"

จั๋วซือหรานได้ยินคำพูดนี้ นางยิ้ม "เขาหรือเจ้าคะ"

นางไม่ได้ปฏิเสธมิตรภาพระหว่างนางกับซือหลี่ฝานเทียน แม้ว่านางจะไม่รู้ว่ามันเหมาะสมหรือไม่ หากนางพูดถึงมิตรภาพระหว่างนางกับซือหลี่ท่านหนึ่งหนึ่งต่อหน้าซือเจิ้งของหน่วยสืบสวนพิเศษ