ตอนที่ 1508
บทที่ 1509 ไพ่ไม้ตายของฉู่หลิวเยว่
October 22, 2026
เมื่อเทียบกับหางมังกรขนาดใหญ่ ตัวของฉู่หลิวเยว่ก็เล็กเท่ากับมด
หางสีม่วงทองนั้น มีเกล็ดที่ส่องประกายแวววาวแสบตา อีกทั้งยังมีลำแสงเย็นชาและแฝงไปด้วยลมปราณอันรุนแรง
หลังจากนั้นก็มีลำแสงหลายสายเข้ามาล้อมรอบร่างของฉู่หลิวเยว่เอาไว้!
เมื่อมองจากที่ไกลๆ เหมือนว่านางถูกขังอยู่ในลูกบอลกึ่งโปร่งแสงสีม่วงทอง
ทันใดนั้นเองพื้นที่บริเวณโดยรอบ ก็เหมือนถูกพลังควบคุมและแช่แข็งอย่างรวดเร็ว!
แม้กระทั่งพลังดั้งเดิมภายในร่างกายของฉู่หลิวเยว่ก็แทบจะหยุดโคจรไปด้วย!
หัวใจของฉู่หลิวเยว่เต้นกระหน่ำอย่างรุนแรง คาดไม่ถึงว่าอาณาเขตเซียนเทพของไท่ซวีเฟิ่งหลงจะรุนแรงขนาดนี้!
เมื่อเผชิญหน้ากับอสูรศักดิ์สิทธิ์ตัวอื่นหรือผู้บำเพ็ญเพียรที่สามารถใช้อาณาเขตเซียนเทพได้ ฉู่หลิวเยว่ก็รู้สึกว่ายังมีช่องว่างอีกหลายส่วนในการเคลื่อนไหว แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าไท่ซวีเฟิ่งหลง ทุกอย่างกลับเป็นเรื่องหลอกลวง!
แม้กระทั่งการที่นางจะก้าวเดินสักหนึ่งก้าวก็เป็นเรื่องยากมาก
ฉู่หลิวเยว่กระตุ้นและโคจรพลังดั้งเดิมในร่างกายอย่างบ้าคลั่ง แต่หลังจากที่นางใช้ความพยายามอย่างมาก ก็เหมือนว่าจะไม่มีผลใดๆ
ในตอนนี้พลังที่อยู่ภายในร่างกายของนางเหมือนกับพื้นผิวทะเลสาบที่ถูกแช่แข็ง เดิมทีไม่สามารถสร้างระลอกคลื่นอันใดได้เลย
เหงื่อเม็ดเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนหน้าผากของนาง ริมฝีปากซีดขาวเล็กน้อย
โหมวเหยามองไปทางนาง แล้วหัวเราะเสียงเย็นออกมา
“ไม่เจียมตนเอง!”
นางคิดว่าอันใดทำให้เผ่าไท่ซวีเฟิ่งหลงได้เป็นอสูรศักดิ์สิทธิ์ระดับบรรพกาลล่ะ?
ตอนที่นางตอบรับเงื่อนไขข้อที่สอง นางก็ควรเตรียมตัวเดินทางสู่ความตายได้แล้ว!
ตอนนี้มันเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น แต่นางก็ไม่มีพลังในการตอบโต้ เรื่องต่อจากนี้ก็คงไม่ต้องพูดถึงแล้ว
พรึ่บ!
เมื่อเห็นเช่นนั้น หางมังกรขนาดใหญ่ก็สะบัดไปทางฉู่หลิวเยว่ทันที!
ฉู่หลิวเยว่สัมผัสได้ถึงลมพายุที่โจมตีมาจากทั้งสี่ทิศแปดทาง! แทบจะบดขยี้ร่างของนางให้แหลกละเอียด!
ทันใดนั้นเองเปลวเพลิงสีชาดทองก็ก่อตัวขึ้นเป็นม่านพลังล้อมรอบร่างกายของฉู่หลิวเยว่เอาไว้!
อุณหภูมิของเปลวเพลิงนี้สูงอย่างยิ่ง เกือบจะทำให้ท้องฟ้าครึ่งหนึ่งกลายเป็นความร้อนระอุ
กลิ่นเผาไหม้กระจายออกมา ทำให้ผู้คนรู้สึกหวั่นวิตก
แกว๊ก!
จากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงร้องกระจ่างใส ถวนจื่อสยายปลีกทั้งสองข้างขึ้น และยื่นขวางอยู่ตรงหน้าของ ฉู่หลิวเยว่ พร้อมปกป้องนางเอาไว้!
ในแววตาของมัน ไม่มีความผ่อนคลายและสุขสบายดั่งเช่นปกติแล้ว มีเพียงจิตสังหารที่เปี่ยมล้นไม่มีที่สิ้นสุด!
ขนบนร่างกายของมันถูกเผาไหม้ด้วยเปลวเพลิงสีชาดทอง!
แรงกดดันอันมหาศาลเข้าครอบงำ!
เมื่อเห็นถวนจื่อปรากฏกายขึ้น ในสายตาของโหมวเหยาก็มีความหวาดกลัวแล่นผ่านเข้ามาสายหนึ่ง แต่เขาก็หัวเราะเยาะเย้ยในทันที
“เพื่อเป็นการไว้หน้าเผ่าหงส์ทองคำ ข้าจะให้โอกาสเจ้าอีกครั้ง ขอเพียงเจ้าถอยออกมา ข้าก็จะไว้ชีวิตเจ้า!”
ถวนจื่อไม่พูดไม่จา ขยับเพียงแค่ปีกเท่านั้น แล้วพุ่งตรงไปยังโหมวเหยาด้วยความรวดเร็ว!
“เจ้าโง่!”
โหมวเหยาตำหนิอย่างเย็นชา
ความสัมพันธ์ของเผ่าหงส์ทองคำและเผ่าไท่ซวีเฟิ่งหลงของเขานั้นเป็นเรื่องละเอียดอ่อนอย่างมาก
ในสถานการณ์ทั่วไปทั้งสองฝ่ายเป็นน้ำบ่อไม่ยุ่งกับน้ำคลอง ดูแล้วสงบราบเรียบอย่างยิ่ง
แต่ความเป็นจริงแล้ว พวกมันต่อสู้ทั้งที่ลับและที่แจ้งอย่างต่อเนื่องไม่เคยหยุด
เมื่อมันมองถวนจื่อจึงรู้สึกขัดตาเป็นอย่างมาก แต่ว่าเขาไม่ต้องการสร้างความขัดแย้งของทั้งสองเผ่า ดังนั้นจึงต้องเปิดโอกาสให้ได้ประนีประนอม
แต่น่าเสียดายที่อีกฝ่ายไม่สนใจโอกาสนี้เลย
มันเองก็ไม่มีอันใดจะพูดแล้ว!
แค่หงส์ทองคำรุ่นเยาว์ตัวหนึ่ง จะสร้างคลื่นลมได้มากแค่ไหนกันเชียว!
แต่ในขณะเดียวกันนั้นเองก็มีเงาร่างสีดำขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นกลางอากาศอย่างกะทันหัน!
ลมหนาวเย็น บดบังแสงทินกร!
“อินทรีสามตา!”
โหมวเหยามองจื่อเฉินที่ปรากฏตัวขึ้น ในแววตามีความเกลียดชังลึกซึ้ง!
เพราะว่ามันสัมผัสได้ว่าภายในร่างกายของอีกฝ่ายมีลมปราณที่คุ้นเคยแผ่กระจายออกมา!
…ภายในร่างกายของอินทรีสามตาตัวนี้ มีกระดูกของไท่ซวีเฟิ่งหลงอยู่จริงๆ!
ถวนจื่อและจื่อเฉินเข้าโจมตีอีกฝ่ายพร้อมกัน!
แส้สีชาดทองสายหนึ่งถูกเหวี่ยงออกไปพันรอบหางมังกรของโหมวเหยา
โหมวเหยาสะบัดตัวอย่างโมโห จากนั้นก็หลุดออกมาในทันที!
“เป็นเพียงแค่แมลงตัวจ้อย ยังกล้าแสดงฝีมืออันต้อยต่ำ!”
ในตอนนั้นเองหางมังกรนั้นกำลังจะสะบัดไปที่ถวนจื่อ!
จื่อเฉินพุ่งตัวไปด้านหน้า รอดตัวผ่านโหมวเหยาไป!