บทที่ 1881 ทิศทางของนาง

………………..

ฉู่หลิวเยว่มีความเร็วสูงมาก

แต่ตอนนี้หนานอวี่สิงอยู่ในระดับเทพศักดิ์สิทธิ์แล้ว หากออกแรงเต็มกำลัง เขาก็ยังเหนือกว่านางหนึ่งขั้น

ระยะห่างระหว่างทั้งสองคนนั้นก็หดเล็กลงเรื่อยๆ

“ข้าจะขอดูสิว่าวันนี้เจ้าจะวิ่งไปถึงไหน!”

สีหน้าของหนานอวี่สิงเย็นชา และยังแฝงไปด้วยความดุร้าย

ความปรารถนาที่อยากจะแก้แค้นได้กลืนกินเขาไปทั้งร่างแล้ว

ในตอนนี้เขาไม่ได้ยินเสียงอื่นใดทั้งนั้น และมองไม่เห็นข้อเท็จจริงใดๆ

ทั้งความคิดทั้งสายตาของเขามีแต่ฆ่าฉู่หลิวเยว่!

นางคือพระชายาของหรงซิว และเป็นคนที่หรงซิวหวงแหนมากที่สุด

หากฆ่านางแล้ว มันทำให้หรงซิวทุกข์ทรมานยิ่งกว่าตายเสียอีก!

ดังนั้นเป้าหมายของหนานอวี่สิง จึงมีเพียงแค่ฉู่หลิวเยว่ตั้งแต่เริ่ม!

พวกเขาออกจากเมืองมาอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็เดินทางมาถึงเทือกเขายาวสลับซับซ้อน

เพียงแค่กวาดตามองก็จะเห็นว่าทุกพื้นที่เต็มไปด้วยดอกท้อสีขาวชมพู

ภายในอากาศอบอวนไปด้วยกลิ่นดอกท้อเข้มข้น

ทิวทัศน์ครึกครื้น

แต่หนานอวี่สิงไม่ได้คิดเช่นนั้น

หรือฉู่หลิวเยว่คิดว่า นางสามารถใช้เทือกเขาที่คดเคี้ยวหลบเลี่ยงการถูกตามไล่ฆ่าได้อย่างนั้นหรือ?

ไร้เดียงสา

ก่อนที่เขาจะมาถึงท่าเรือดอกท้อ เขาได้สืบสถานการณ์ของที่นี่เอาไว้แล้ว

เมื่อเขาจัดการเรื่องนี้เสร็จเรียบร้อย เขาก็จะจากไป

ท่าเรือดอกท้อ…มันมีอะไรให้น่ากังวลกัน?

อีกทั้งเขายังเห็นว่า ที่แห่งนี้นอกจากพลังแห่งสวรรค์และโลกที่เต็มเปี่ยม ทิวทัศน์ที่สวยงาม ก็ไม่เห็นจะมีอะไรดีเลย

หนานอวี่สิงกวาดสายตามองโดยรอบโดยไม่ใส่ใจ หลังจากนั้นไม่นะเขาก็ถอนสายตากลับไปอีกครั้ง

ระยะห่างของเขากับฉู่หลิวเยว่เล็กลงอย่างต่อเนื่อง

หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งเค่อ เขาก็จะสามารถ…

พรึ่บ!

เงาร่างสีทองคำชาดปรากฏขึ้นที่ด้านข้างของฉู่หลิวเยว่อย่างกะทันหัน!

ปีกขนาดใหญ่สยายออกมา เปลวเพลิงที่หลบโชนแทบจะทำให้อุณหภูมิรอบข้างเพิ่มสูงขึ้นมาในทันที!

หงส์ทองคำ!

ฉู่หลิวเยว่กระโดดตัวเบาๆ แล้วขึ้นไปบนแผ่นหลังของถวนจื่อ

นางลูบศีรษะของถวนจื่อเบาๆ

แกว๊ก!

เสียงร้องของนกดังกระจ่างขึ้น และส่งกระจายออกไปทั่วทั้งฟ้าดินในทันที

ในตอนนั้นเอง สัตว์อสูรจำนวนนับไม่ถ้วนที่อยู่ภายในเขาด้านล่างก็คุกเข่าลงกับพื้น พร้อมมองไปยังร่างที่บินผ่านฟากฟ้าไปอย่างรวดเร็วด้วยความหวาดกลัว

ระยะห่างของทั้งสองฝ่ายนั้นเพิ่มมากขึ้นอีกครั้ง!

หนานอวี่สิงมองตามไปด้วยความไม่พอใจอย่างมาก

เขาลืมไปเสียสนิทว่า นางได้ทำพันธสัญญากับอสูรศักดิ์สิทธิ์เอาไว้หนึ่งตัว!

ด้วยการช่วยเหลือของหงส์ทองคำ หากนางคิดจะหลบหนีมันก็ง่ายมากขึ้น!

เงาร่างของหนานอวี่สิงไม่ได้หยุดนิ่ง เขากระตุ้นพลังปราณดั้งเดิมที่อยู่ภายในอย่างบ้าคลั่ง!

…

ด้านหลังของฉู่หลิวเยว่กับหนานอวี่สิง ก็คือหรงซิวกับลั่วเหยี่ยน

ในตอนแรกลั่วเหยี่ยนเป็นห่วงว่าหากหรงซิวกับฉู่หลิวเยว่ร่วมมือกัน หนานอวี่สิงคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขา

ท้ายที่สุดแล้วหรงซิวก็เป็นระดับเทพศักดิ์สิทธิ์!

แต่หลังจากนั้นไม่นานเขาก็พบว่า สถานการณ์นั้นผิดปกติไป

เหมือนว่าหรงซิว…จะไม่ได้ใช้ความเร็วเต็มกำลัง

ในตอนแรกเขายังเห็นได้ไม่ชัดเจน แต่หลังจากเวลาผ่านไป ระยะห่างของหรงซิวกับหนานอวี่สิงกลับอยู่ในระดับเดิมไม่เปลี่ยนแปลง

ลั่วเหยี่ยนถึงได้รู้ว่า เป้าหมายของหรงซิวไม่ได้ติดตามหนานอวี่สิง

หรงซิวอยู่ในระดับเทพศักดิ์สิทธิ์ที่แข็งแกร่ง! หากเขาต้องการจะไล่ตามจริงๆ ทำไมจนถึงตอนนี้แล้วระยะห่างของทั้งสองคนถึงไม่ลดลงเลยล่ะ?