บทที่ 2182 ฝันร้าย

………………..

ฉู่หลิวเยว่พูดขึ้นด้วยความประหลาดใจ

“ผู้อาวุโสอี้เจา…น่าจะใกล้ถึงแล้วกระมัง”

“เจ้าได้ส่งข่าวให้เขาแล้วใช่หรือไม่”

โหมวเจินเอ่ยถามขึ้น

ฉู่หลิวเยว่พยักหน้าอย่างไม่ค่อยเข้าใจและพูดขึ้น

“แน่นอนว่าข่าวของท่านทั้งสอง ทางฝั่งข้าได้ส่งออกไปพร้อมกันแล้ว”

ระยะห่างของท่าเรือดอกท้อค่อนข้างไกลจากภูเขาศักดิ์สิทธิ์เฟิ่งหวงและเกาะมังกรศักดิ์สิทธิ์ แต่ไม่ใช่ปัญหาต่ออี้เจาและโหมวเจิน

ด้วยฝีเท้าของพวกเขาทั้งสองคน ไม่เกินหนึ่งวันก็น่าจะมาถึง

แต่โหมวเจินมาเร็วกว่าที่คาดการณ์ไว้เล็กน้อย

สำหรับอี้เจา…

การสายไปครึ่งชั่วยาม ดูเหมือนไม่มีอันใดสำคัญ

เหตุใดโหมวเจินจึงดูค่อนข้างกังวล

“ก่อนหน้านี้ผู้อาวุโสอี้เจาตามข้ากลับไปท่าเรือดอกท้อแล้วครั้งหนึ่ง และเพิ่งจากไปได้ไม่นาน คาดว่าครั้งนี้อาจมาถึงล่าช้าหน่อยกระมัง”

โหมวเจินกลับค่อยๆ ขมวดคิ้วขึ้น

“ไม่ ในเมื่อเขารู้ถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้ ตามหลักแล้วน่าจะมาถึงก่อนข้าด้วยซ้ำ เหตุใดถึงยังมาไม่ถึงอีกเล่า”

เขามองไปทางด้านนอก แต่กลับไม่มีความเคลื่อนไหวแต่อย่างใด

ในใจของฉู่หลิวเยว่เกิดความไม่สบายใจขึ้น

นิสัยของโหมวเจินเปิดเผยตรงไปตรงมา หากไม่ได้พบเจอเรื่องยุ่งยากอันใดจริงๆ เข้า คงไม่มีปฏิกริยาเช่นนี้

และความกังวลของเขาต่ออี้เจาในตอนนี้ ดูเหมือนจะไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย

“ผู้อาวุโสโหมวเจิน ที่ท่านพูดเมื่อครู่เรื่องที่จะไปตำหนักมายาศักดิ์สิทธิ์ ไม่ควรรีบร้อนเกินไป เป็นเพราะบรรพบุรุษของตระกูลไท่ซวีเฟิ่งหลงเกิดเรื่องขึ้นที่นั่นใช่หรือไม่”

โหมวเจินพยักหน้าและส่ายหัว

“นับว่าใช่ แต่ไม่ใช่ทั้งหมด มีบางเรื่องที่บอกกับเจ้าได้ไม่ทั้งหมดในตอนนี้ เมื่ออี้เจามาถึง เจ้าค่อยฟังไปพร้อมกันก็จะรู้เอง”

ในขณะนั้นจู่ๆ เฉิงอีก็เดินเข้ามาจากด้านนอกอย่างเร่งรีบ

เมื่อฉู่หลิวเยว่เห็นสีหน้าของเขาดูมีบางอย่างผิดปกติ ในใจของนางจึงสั่นไหวขึ้น

“นายท่าน เฟยซิงเหมินเกิดเรื่องแล้ว ขอรับ”

เฉินอีเดินเข้ามาพลางมอบขนนกสีดำด้วยมือทั้งสองให้นาง

ฉู่หลิวเย่วลุกขึ้นในทันทีและเดินเข้าไปรับขนนกสีดำนั่นไว้ในมือ ที่ด้านบนยังมีคราบเลือดอยู่

ฉู่หลิวเยว่คุ้นเคยกับลมปราด้านบนเป็นอย่างดี

“นี่คือขนนกของอินทรีสามตาที่ชือรุ่ยเออร์ ได้ทำพันธสัญญาเอาไว้”

คิ้วของนางขมวดแน่นขึ้น

เฉินอีอิบายต่อว่า

“มีคนส่งขนนกนี้มาเมื่อครู่นี้ เพียงแต่ยังไม่ทันได้เอ่ยถามอันใด คนผู้นั่นก็เสียชีวิตทันทีข้า น้อยรู้แค่ว่าคนผู้นี้คือหนึ่งในผู้อาวุโสที่ร่วมเดินทางกับชือรุ่ยเออร์ไปทะเลทรายจันทราสีชาดเมื่อก่อนหน้านี้”

ฉู่หลิเยว่ถามขึ้นในทันที

“คนล่ะ?”

เฉินอีส่ายหน้าและพูดขึ้น

“เขาถูกพิษ หลังจากเสียชีวิตเพียงครึ่งชั่วยามก็กลายเป็นกองเลือดไปเสียแล้ว”

เป็นการลงมือที่โหดเหี้ยมนัก!

“ตรวจสอบได้หรือไม่ว่าเป็นพิษอันใด”

“น้องแปดมุ่งหน้าไปแล้ว แต่จะสามารถตรวจสอบได้หรือไม่นั้น ยังไม่อาจรู้ได้”

ฉู่หลิวเยว่ใจสั่นระรัว

ต้องเป็นคนแบบไหนกันถึงลงมือได้อย่างโหดเหี้ยมกับเฟยซิงเหมินเช่นนี้ อีกทั้งฝีมือก็เก่งกาจจริงๆ!

เฟยซิงเหมินเป็นตระกูลขุนนางอันดับต้นๆ ของอาณาจักรเสิ่นซวี่ และตามความเข้าใจของฉู่หลิวเยว่ พวกเขาไม่เคยมีเรื่องบาดหมางอันใดกับคนอื่นๆ เลย ว่ากันตามเหตุผลไม่มีทางเป็นไปได้ที่เกิดหายนะเช่นนี้

ครั้งนั้นที่เดินทางไปทะเลทรายจันทราสีชาดกับชือรุ่ยเออร์ โดยปกติล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งระดับเทพศักดิ์สิทธิ์