บทที่ 784 มีใครบอกเขาหรือยัง

เนื่องจากมีใครบางคนเดินทางเข้ามาที่ป่าหมอกมายาอีกครั้ง

ฉินอีไม่รู้สถานการณ์ของฝั่งทะเลสาบกระจกและทะเลทรายจันทราสีชาด

แต่เขาใช้ชีวิตอยู่ในป่าหมอกมายามานาน และทิ้งร่องรอยไว้ตามจุดต่างๆ นับไม่ถ้วน

หากเกิดเหตุอันใดขึ้น เขาย่อมสัมผัสได้ทันที

“มีคนมา”

เสียงของฉินอีโดดขึ้นมา ท่ามกลางบรรยากาศอันเงียบสงบ

ส่งผลให้ทุกคนหันไปมอง

พี่เหลยสี่พลันขมวดคิ้ว

“ยามนี้จักมีผู้ใดเข้ามาอีกหรือ?”

ถึงจะมีคนบุกเข้ามาในแดนภังคะ แต่ครั้นได้เห็นสภาพของป่าหมอกมายาจากด้านนอกแล้ว ยังจะมีผู้ใดคิดก้าวเท้าเข้ามาอีกหรือ?

ฉินอีมีสีหน้าขบคิดราวกำลังไตร่ตรอง

“พลังปราณของอีกฝ่ายมิได้รุนแรงนัก”

และพอเห็นท่าทีของเขา ทุกคนก็เริ่มตื่นตัวขึ้นมาทันที

“พี่ใหญ่ พวกนั้นมากันกี่คน?”

“น่าจะห้าคน”

ดวงตาเรียวยาวของฉินอีหรี่ลง

แต่ที่เขาไม่ได้บอกก็คือ เรื่องที่ลมปราณที่แสนจะคุ้นเคยของอีกฝ่ายนั้น

พี่เหลยสี่เกาหัวแกรกๆ

“เช่นนั้นให้ข้าไปตรวจดูดีหรือไม่?”

“ไม่จำเป็น พวกนั้นเข้ามาไม่ถึงบริเวณนี้หรอก”

ฉินอีชะงักไปนิด แล้วรั้งพี่เหลยสี่ไว้

…

ขณะเดียวกัน ร่างหลายร่างที่เพิ่งเดินเข้าไปในป่าก็หยุดฝีเท้าลง

เป็นเจียงอวี่เฉิงและพรรคพวกที่กลับมาที่นี่อีกครั้ง

ซึ่งนอกจากเขา ก็มีคนติดตามมาด้วยสี่คน

นั่นก็คืออวี้ฉือซง เจี่ยนชูเย่ ซ่งหลวนและราชครูอย่าง…ซย่าโหวหรง

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเพราะอันใดเขาถึงมาที่นี่

ท่านราชครูซย่าโหวหรงเป็นราชครูที่ฝ่าบาททรงโปรดปรานที่สุด อีกทั้งยังมีพละกำลังที่แข็งแกร่งไม่เป็นรองใคร ฉะนั้นเขาจึงเป็นหนึ่งในผู้ที่เหมาะจะมาที่นี่มากที่สุด