บทที่ 1000 ผู้นำสวรค์ชิงเสวี่ย

เซิ่งเซี่ยง : “การฝึกฝนของผู้เป็นเซียน ถือกำเนิดมาจากดินแดนยุคก่อนประวัติศาสตร์ บรรพบุรุษของพวกเราทุกคน อาศัยอยู่ที่นั่น แต่เดิมในดินแดนยุคก่อนประวัติศาสตร์ มีเผ่าพันธุ์มนุษย์ต่างดาวที่ทรงพลัง สัตว์ดุร้าย และปีศาจ มีเพียงมนุษย์ที่มีร่างกายแข็งแรงเท่านั้นที่สามารถต่อสู้กับพวกมันได้ นอกจากนี้ ผู้เป็นเซียนดั้งเดิม พวกเขายังมีร่างกายที่แข็งแกร่งมาก และสามารถต่อสู้กับสัตว์ร้ายที่ดุร้ายได้ตั้งแต่ยังเด็ก”

หัวใจของอู๋เป่ยสั่นไหว และเขานึกถึงขั้นสูงสุดของคนเซียน และดินแดนแห่งเซียนที่ยึดครองสวรรค์ และถามว่า : “ผู้อาวุโส ในตอนที่บรรพบุรุษเหล่านั้นเป็นคนเซียน พวกเขาก็ไปถึงขั้นสูงสุดแล้วใช่หรือไม่ครับ? ”

เซิ่งเซี่ยงพยักหน้า : “ร่างกายของเซียนดั้งเดิม อาจจะแข็งแกร่งกว่าของขั้นสูงสุดด้วยซ้ำ อย่างไรก็ตาม ฉันไม่รู้ว่าขั้นนั้นคืออะไร”

อู๋เป่ยตกตะลึง ยังมีขั้นที่สูงกว่าขั้นสูงสุดอีกเหรอ ? ขั้นที่เจ็ดของคนเซียน ?

เซิ่งเซี่ยงยิ้ม“ฮ่าฮ่า” : ”เพื่อน คุณน่าทึ่งมากแล้ว อย่างน้อยฉันก็ไม่เคยเห็นคนเซียนที่แข็งแกร่งกว่าคุณมาก่อน”

อู๋เป่ยโบกมือ : “ผู้อาวุโสพูดเกินไปแล้วครับ”

เซิ่งเซี่ยงกล่าวว่า : “ยังไงก็ตาม คนที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากเหล่าผู้นำสวรรค์ที่ยิ่งใหญ่ น่าจะได้รับมรดกสืบทอดจากบรรพบุรุษเซียนแล้ว”

“บรรพบุรุษเซียน ? ” อู๋เป่ยกล่าว “ก็คือบรรพบุรุษมนุษย์กลุ่มแรกที่ฝึกฝนความเป็นเซียนใช่ไหมครับ ? ”

เซิ่งเซี่ยงพยักหน้า : “ใช่แล้ว บุคคลนี้มีพลังแข็งแกร่งมาก เขาเป็นเซียนสวรรค์มาเพียงร้อยปีเท่านั้น แต่เขาได้เอาชนะเหล่าผู้นำสวรรค์ที่ยิ่งใหญ่ทั้งหมดไปแล้ว เหล่าผู้นำสวรรค์ที่ยิ่งใหญ่จึงร่วมมือกันเพื่อฆ่าเขา ฉันเกรงว่าพวกเขาจะส่งต่อการฆ่านี้ต่อไป”

อู๋เป่ยแอบเขียนมันลงไปและพูดว่า : “เหตุใดชายผู้ยิ่งใหญ่คนนี้จึงลงมายังโลกมนุษย์ ? เขาไม่ได้บอกว่า โลกมนุษย์ ไม่สามารถทนต่อเซียนสวรรค์ได้ไม่ใช่เหรอครับ？”

เซิ่งเซี่ยง : ”เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ร่างกายของเขาถูกทำลาย แท่นจิตวิญญาณพังทลายลง และมีเพียงร่องรอยของจิตวิญญาณเท่านั้นที่รอดพ้นไปได้ ฮ่าฮ่า เกรงว่าเป็นเรื่องยากที่จะกลับมาอีกครั้ง”

ทั้งสองคนกำลังดื่มเหล้ากันอยู่ ทันใดนั้นเซิ่งเซี่ยง ก็เลิกคิ้วขึ้นแล้วพูดว่า : มีข่าวว่า ที่ค้นที่อยู่ของเขาแล้ว เพื่อน ในอนาคตถ้ามีโอกาสเราจะได้พบกันใหม่！”

หลังจากพูดอย่างนั้น เซิ่งเซี่ยงก็หายตัวไปทันที ดูเหมือนว่าเขาจะไปตามล่าชายผู้ทรงพลังในโลกแห่งเซียนแล้ว

เขาดื่มคนเดียว และหัวใจก็เต้นแรง คิดไม่ถึงว่าจะมีดินแดนยุคก่อนประวัติศาสตร์ในโลกเบื้องบน โลกแห่งเซียนเองก็กำเนิดขึ้นที่นั่นด้วย

ทันใดนั้น ตงหวงก็เข้ามาด้วยสีหน้าจริงจัง ราวกับคน และนั่งอยู่ตรงหน้าอู๋เป่ย

อู๋เป่ยยิ้ม : “ตงหวง นายเองก็อยากดื่มบ้างเหรอ? ” ขณะที่พูด เขาก็เทเหล้าหนึ่งแก้วให้ตงหวง

ตงหวงเหลือบมองแก้วเหล้าส่ายหัว แล้วพูดว่า : “เมื่อหลายปีก่อน ฉันกำลังวางกับดัก แต่คิดไม่ถึงเลยว่าในที่สุดมันก็มีประโยชน์”

อู๋เป่ย”ยืนขึ้น“และถามอย่างเย็นชา :นายเป็นใคร ? ”

ตงหวงพูดอย่างใจเย็น : “เมื่อครู่นายไม่ได้พูดถึงเรื่องราวเกี่ยวกับผู้นำสวรรค์ที่ยิ่งใหญ่หรอกเหรอ? ”

อู๋เป่ยหรี่ตา : “ นายก็คือเป็นคนที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากเหล่าผู้นำสวรรค์ที่ยิ่งใหญ่เหรอ? ”

ตงหวง : “มีสัตว์อะไรที่สามารถยึดร่างได้หรือไม่? ลิ้นของสุนัขไม่ดีพอที่จะพูดได้ชัดเจน”

อู๋เป่ยคิดอยู่พักหนึ่งแล้วพาตงหวง ไปที่โกดัง ข้างในมีหินรูปร่างเหมือนมนุษย์ มีกลิ่นอายแห่งชีวิตอยู่ข้างใน เมื่อก่อนเขาอ่อนแอเกินกว่าจะเปิดมันได้ แต่ตอนนี้เขาไม่ต้องกังวลอะไรแล้ว

ด้วยการปรบมือ หินรูปร่างมนุษย์ก็แตกกระจาย และเขาพบผู้หญิงคนหนึ่งขดตัวอยู่ข้างใน เธออายุสิบเจ็ดปีมีใบหน้าที่สวยงาม ผิวราวกับหิมะ และผมสีม่วง

จะเห็นได้ว่า วิญญาณของผู้หญิงคนนี้ถูกทำลายล้างไปแล้ว แต่ร่างกายของเธอยังมีชีวิตอยู่ ตงหวงตัวสั่น และแสงวิญญาณก็ลอยเข้าสู่ร่างกายของผู้หญิงคนนั้น

วินาทีต่อมา เธอยืนขึ้นและมองขึ้นลงดูสองสามครั้ง ผู้หญิงคนนั้นก็เอ่ยปากพูดว่า : ”จริง ๆ แล้วมันคือ ’ร่างกายวิญญาณไท่หยิน’ ในสมัยโบราณ เยี่ยมมาก ได้ของล้ำค่าแล้ว ! ”

เธอโบกมือและสวมเสื้อผ้าบนร่างกายของเธอ จ้องมองที่อู๋เป่ยด้วยดวงตาที่สวยงามของเธอ

เมื่อตงหวงเห็นชายคนนั้น น้ำตาทั้งสองข้างก็ไหลลงมา มันวิ่งไปถูเท้าของเธอ

ผู้หญิงคนนั้นยิ้มเล็กน้อย และแตะหัวสุนัข : “เสี่ยวหวง ทิ้งให้นายอยู่ตามลำพังในโลกเบื่องล่างตลอดหลายปีที่ผ่านมา ลำบากนายแล้ว”

ตงหวงส่ายหัว แล้วพยักหน้าไปทางอู๋เป่ย

อู๋เป่ยคิดไม่ถึงว่า จะมีร่างของผู้หญิงในหินก้อนนี้ แต่บุคคลผู้สูงศักดิ์นี้จะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงกันล่ะ ?