บทที่ 129 ท่านตงฟ๋อ

แสงของดาบราวกับมังกร คุณเฉียวไม่ขยับ มือขวาของเขาแกว่งไปมา ดาบของหงหลิงดูเหมือนจะถูกควบคุมและเธอก็เอียงออก เธอเดินโซเซและเกือบจะล้มลง

คุณเฉียวยิ้มเล็กน้อย "ดาบของคุณเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า แต่น่าเสียดายที่มันขาดความว่องไวและการเปลี่ยนแปลง"

หงหลิงมองเขาด้วยความประหลาดใจและถามว่า "คุณมีพลังมาก คุณคือผู้ฝึกยุทธ์ชั้นราชันย์เหรอ?"

คุณเฉียวพูดด้วยรอยยิ้ม "อืม การฝึกพลังยุทธของฉันแตกต่างจากของพวกเขาเล็กน้อย เด็กน้อย คุณเต็มใจที่จะไหว้ฉันเป็นครูหรือไม่"

หงหลิงพยักหน้า เธอวางดาบยาวลงและโค้งคำนับ "ศิษย์หงหลิง ข้าขอแสดงความเคารพต่ออาจารย์"

คุณเฉียวมีความสุขมาก เขาช่วยพยุงเธอด้วยมือทั้งสองข้างและพูดว่า "โอเค ฉันชื่อเฉียวปู้เซียน คนในยุทธภพต่างเรียกฉันว่าท่านเฉียวต้า"

ท่านเฉียวต้า? อู๋เป่ยพูดในใจอย่างลับๆ และพูดว่า "คุณเฉียว กรุณานั่งในห้องนั่งเล่น"

เฉียวปู้เซียนพยักหน้าเล็กน้อยและไปที่ห้องนั่งเล่นกับอู๋เป่ย

ถังจื่อยี่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยที่เห็นคนแปลกหน้าเพิ่มเข้ามาในบ้าน เธอมองไปที่อู๋เป่ยหลังจากที่แนะนำสั้น ๆ เห็นเขาบอกว่าเป็นอาจารย์ของหงหลิง

ถังจื่อยี่รีบสั่งให้คนเสิร์ฟชาและเชิญไปที่โต๊ะ

เฉียวปู้เซียนไม่เกรงใจและนั่งลงทันที ดื่มชาเล็กน้อยและพูดว่า "อู๋เป่ยคุณช่วยจัดสวนให้ฉันหน่อย ฉันต้องการสอนพลังภายในให้หงหลิง"

อู๋เป่ยรีบพูดว่า "ตกลง"

โดยที่เขาไม่พูดอะไรถังจื่อยี่ก็ลงไปจัดการ หลังจากนั้นไม่นานเฉียวปู้เซียนและหงหลิงไปที่ลานเล็กๆ นั้นและไม่รู้ว่าเลยว่าเขากำลังจะสอนอะไร

ถังจื่อยี่ถามด้วยความสงสัย "พี่ชาย คุณเฉียวคนนี้มีที่มาอย่างไร"

อู๋เป่ยส่ายหัว "ฉันไม่รู้ ฉันต้องถามพี่สามของฉัน"

เขาโทรหาสวี่จี้เฟยและรายงานชื่อท่านเฉียวต้าสวี่จี้เฟยที่กำลังดื่มชาทำถ้วยในมือตกแตกดัง "เพล้ง" เขาถามด้วยความประหลาดใจ "ท่านเฉียวต้า!"

หัวใจของอู๋เป่ยเต้นไม่เป็นจังหวะ "พี่สาม ท่านเฉียวต้าผู้นี้ทรงพลังมากหรือ"

สวี่จี้เฟยไม่ตอบ แต่พูดว่า "น้องชาย รอเดี๋ยว ฉันจะไปหาคุณ!"

สวี่จี้เฟยขับรถด้วยตัวเองและมาถึงหยุนติงวิลล่าด้วยความเร็วที่รวดเร็วตลอดทาง ทันทีที่เขามาถึง เขามองซ้ายและขวา "ท่านเฉียวต้าอยู่ที่ไหน"

อู๋เป่ย "สอนศิลปะป้องกันตัวให้หงหลิงที่ลานบ้านเล็กๆ พี่สาม ทำไมถึงรีบร้อนเช่นนี้"

สวี่จี้เฟยหายใจเข้าลึก ๆ บังคับตัวเองให้สงบลงและถามว่า "น้องชาย คุณรู้ไหมว่าท่านเฉียวต้าคือใคร"

อู๋เป่ย"เขาเรียกตัวเองว่าเฉียวปู้เซียนและฉันไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนทันสมัยเพราะเสื้อที่เขาใส่เป็นของสมัยก่อน"

สวี่จี้เฟยพยักหน้า "ท่านเฉียวต้าชื่อของเขาคือตงฟ๋อดังนั้นคนอื่น ๆ จึงเรียกเขาว่าท่านตงฟ๋อท่านตงฟ๋อเป็นปรมาจารย์ระดับสูงของผู้ฝึกยุทธ์ชั้นราชันย์ ตั้งแต่ปลายราชวงศ์ชิง ครั้งหนึ่งเขาเคยช่วยฮ่องเต้กวางซูในการปฏิรูป ต่อมาประธานาธิบดีหยวนต้าเชิญเขาออกมาจากภูเขาเพื่อมาทำหน้าที่ช่วยปกป้องประเทศ แต่เขาปฏิเสธ”

ลูกตาของอู๋เป่ยกำลังจะหลุดออกมา "เขามาจากราชวงศ์ชิง? เขาอายุเท่าไหร่?"

สวี่จี้เฟย"ในช่วงของฮ่องเต้กวางซู เขายังเป็นหนุ่ม น่าจะอย่างน้อยห้าสิบปีไหมนะ ถึงตอนนี้เขาอาจจะอายุประมาณสองร้อยปี"

อู๋เป่ยตกตะลึง อายุสองร้อยปี!

สวี่จี้เฟย"ลองคิดดูสิ หลังจากผ่านไปกว่าร้อยปี ฐานการฝึกของเขามันจะไม่เพิ่มขึ้นเลยเหรอ ตอนนี้นี้ ท่านตงฟ๋อฉันเกรงว่าเขาจะเป็นสิ่งมีชีวิตระดับเทพแล้ว!"

อู๋เป่ยกระพริบตาและพูดว่า "พี่สาม คุณมาที่นี่เพื่อเยี่ยมท่านตงฟ๋อเหรอ"

สวี่จี้เฟยยิ้มและพูดว่า "น้องชาย คุณไม่รู้อะไร ท่านตงฟ๋อมีความสัมพันธ์ที่ดีและชอบที่จะสนับสนุนรุ่นน้อง มีคนมากมายในโลกนี้ที่ได้รับความเมตตาจากเขา ฉันมาที่นี่เพื่อลองโชคของฉัน"

อู๋เป่ยพยักหน้า "อีกสักครู่ ฉันจะช่วยคุณ"

สวี่จี้เฟยมีความสุขมาก "น้องชายที่ดี! ถ้าฉันได้อะไรดีๆ ฉันจะมอบชาดีๆ กับคุณ 250 กรัม"

อู๋เป่ยยิ้มและพูดว่า "พี่สาม ไม่แปลกใจเลยที่พี่สี่บอกว่าคุณขี้เหนียว ส่งชาให้ฉันแค่ครึ่งของครึ่งกิโลกรัมเองเหรอ"