บทที่ 131 นิ้วเลือดแข็งตัว

อู๋เป่ยตกตะลึง "ศิษย์พี่สองคนของฉันเก่งมากเลยเหรอ?"

สวี่จี้เฟยพยักหน้า "ฉันไม่รู้รายละเอียดมากนัก แต่พวกเขาน่าจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์ชั้นเทพหรืออาจจะเป็นถึงผู้ฝึกยุทธ์ชั้นราชันย์"

ดวงตาของอู๋เป่ยเป็นประกาย "ผู้ฝึกยุทธ์ชั้นเทพ? น่าสนใจ ดูเหมือนว่าจะพอมีเวลา ฉันคงต้องติดต่อกับศิษย์พี่ทั้งสองให้มากหน่อย"

สวี่จี้เฟยหัวเราะ "ฮ่าฮ่า" และพูดว่า "น้องชาย คุณจะเหนือกว่าพวกเขาไม่ช้าก็เร็ว! ในเวลาเพียงไม่กี่วัน คุณก็เป็นปรมาจารย์ชั้นเทพแล้ว คุณน่าทึ่งมาก!"

อู๋เป่ยโบกมือ "ฉันยังห่างจากพี่สามมากนัก"

สวี่จี้เฟยเต็มไปด้วยความคิดเกี่ยวกับการฝึกแบบฝึกหัดที่สอนโดยท่านตงฟ๋อที่พูดคุยเพียงสองสามคำแล้วรีบออกไป

ทันทีที่เขาจากไปถังจื่อยี่นั่งถัดจากอู๋เป่ยยิ้มเบา ๆ แล้วพูดว่า "พี่ชาย ขอฉันดื่มกับคุณหน่อย"

ถังหมิงฮุยไม่รู้ว่าไปไหนแล้ว ในห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่มีเพียงอู๋เป่ยและถังจื่อยี่ บรรยากาศแปลกไปเล็กน้อยถังจื่อยี่นั่งถัดจากอู๋เป่ยอย่างใกล้ชิดโดยที่ร่างกายของเธอกดทับแขนของเขา

บนแขนของอู๋เป่ยเขารู้สึกถึงความอ่อนโยนและหัวใจของเขาแกว่งไปแกว่งมา เขาต้องการที่จะเอื้อมมือไปกอดถังจื่อยี่ในขณะนี้ มีเสียงนกหวีดที่ชัดเจนจากลานเล็ก ๆ ในระยะไกลและหงหลิงก็ออกไปแล้ว

อู๋เป่ยลุกขึ้นอย่างรวดเร็วและพูดว่า "ฉันจะไปดู"

เมื่อเมาถึงลานเล็ก ๆ หงหลิงที่เกินออกมา ดูเหมือนเธอจะไม่มีปฏิกิริยาอะไร แต่พลังลมปราณในร่างกายของเธอมีจังหวะแปลก ๆ

ดวงตาของเขาเป็นประกาย "หงหลิง อาจารย์ได้สอนวิธีการหายใจให้เหรอ"

หงหลิงพยักหน้า "ใช่"

จากนั้นเธอก็ตกตะลึง "พี่อู๋เป่ยก็ไหว้อาจารย์ด้วยเหรอ?"

อู๋เป่ยพยักหน้า "อาจารย์ไปแล้ว แต่อาจารย์บอกว่าถึงฉันจะไหว้อาจารย์ทีหลัง แต่ฉันก็แก่กว่า ดังนั้นฉันจะเป็นศิษย์พี่ ส่วนเธอเป็นคือศิษย์น้องหญิงคนเล็กของฉัน"

หงหลิงไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้ เธอพูดว่า "โอ้ ไม่เป็นไร ยังไงคุณก็เป็นพี่ชายของฉันเสมอ"

หงหลิงหิวและวิ่งไปกินข้าว ขณะที่อู๋เป่ยอยู่ในลานเล็กๆ และเริ่มศึกษาหนังสือเล่มเล็กที่อาจารย์ของเขาทิ้งไว้ ซึ่งมีสามศิลปะต้อสู้ที่ยอดเยี่ยม สองพลังอภินิหาริย์และหนึ่งทักษะมหัศจรรย์

เขาได้ศึกษาทักษะพิเศษสามอย่างเป็นครั้งแรก ทักษะพิเศษสามอย่างคือ นิ้วเลือดแข็งตัว ฝ่ามือสายฟ้าและผนึกไร้ชีวิต

เมื่อมองแวบแรกของทักษะพิเศษทั้งสามนี้ มีย่อหน้าหนึ่งตอนต้นว่าทักษะพิเศษทั้งสามนี้เป็นทักษะที่ยากที่สุดในบรรดาศิลปะทั้งหมดในวัดต้าฉานและพวกมันยังเป็นทักษะที่ทรงพลังที่สุดอีกด้วย มันยากที่จะปฏิบัติและไม่สามารถดึงดันได้ หากไม่สามารถทำได้ภายในเจ็ดวัน ต้องเลิกปฏิบัติ เพื่อไม่ให้ตัวเองเกิดความผิดพลาด

"มันเป็นสามทักษะที่ยากที่สุดในวัดต้าฉาน" ดวงตาของอู๋เป่ยเป็นประกายและเขาเริ่มฝึกฝนการแข็งตัวของเลือด

นิ้วเลือดแข็งตัวนี้ค่อนข้างชั่วร้าย หลังจากฝึกแล้ว เพียงชี้นิ้วเดียว สามารถทำให้เลือดของฝ่ายตรงข้ามแข็งตัวได้ จึงเกิดเป็นลิ่มเลือดเป็นบริเวณกว้าง ซึ่งจะทำให้เสียชีวิตหรือพิการได้

อย่างไรก็ตาม การฝึกฝนการแข็งตัวของเลือดนั้นยากมาก ก่อนอื่นมันจำเป็นต้องเปิดเส้นลมปราณของร่างกายทั้งหมด ประการที่สองพลังลมปราณของการฝึกฝนต้องแข็งแกร่ง มิฉะนั้นจะไม่สามารถออกแรงได้

อู๋เป่ยบังเอิญมีวิชาเหล่านี้ เขาฝึกฝนจนเช้าตรู่ หมอกสีขาวที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าเริ่มปรากฏขึ้นใกล้ปลายนิ้วของเขา การแสดงที่รุนแรงและการสั่นสะเทือนของอากาศ ทำให้ผู้คนต่างมีความรู้สึกมหัศจรรย์

เพื่อฝึกการแข็งตัวของเลือด เขาจับหนูทดลอง ผ่านด้วยดวงตาวิเศษ เขาค้นพบหลักการของการแข็งตัวของเลือด อันที่จริงมันเป็นการสั่นสะเทือนที่รุนแรง เมื่อการสั่นสะเทือนถึงความถี่ที่สูงมาก มันจะสามารถทำลายเซลล์บางส่วนในเลือด สิ่งนี้นำไปสู่การปลดปล่อยสารจำนวนมาก เช่น ทรอมบิน การรวมตัวของเกล็ดเลือด และการแข็งตัวขนาดใหญ่

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเส้นเลือดดำ เลือดเสียขนาดเล็กสามารถจับตัวเป็นก้อนได้ในครึ่งนาที หนูที่เขาชี้ไปนั้นนอนนิ่งภายในไม่กี่นาที ดวงตาของมันแดงก่ำ ร่างกายของมันกระตุกและมันก็ตายหลังจากนั้นไม่นาน

“ซีดด! นิ้วเลือดแข็งตัวนี่มันร้ายกาจเกินไปแล้ว!” เขาพึมพำ

เนื่องจากเขาดื่มไวน์มากเกินไป เขาจึงเกิดอาการเลือดแข็งตัวและกลับไปบ้านเพื่อพักผ่อนจนถึงเช้าวันรุ่งขึ้น

เขายังคงหลับอยู่ เมื่อเขารู้สึกว่ามีมือที่นุ่มนวล วางบนใบหน้าของเขาเบา ๆ เขาคว้ามัน ลืมตาขึ้นและเห็นว่าเป็นถังจื่อยี่

เธอหน้าแดงเล็กน้อยและพูดโดยไม่ดึงมือออก "พี่ชาย ตื่นได้แล้ว ฉันให้คนเตรียมอาหารเช้า ลองไปชิมดูหน่อย