บทที่ 141 เวลาเพียงชั่วโมงเดียวก็ตามฆ่าถึงเจียงเป่ย

อู๋เป่ยโทรหาเพื่อนที่พอร์ตข่าวกรองและขอให้เขาตรวจสอบหมายเลขโทรศัพท์มือถือ

ประสิทธิภาพการตรวจสอบสูงมาก สถานการณ์ของเจ้าของโทรศัพท์ก็ถูกส่งถึงเขาอย่างรวดเร็วในรูปแบบของข้อความ

เขาคือคนที่ชื่อเจิ้งซิน อายุ 35 ปี เป็นนักศึกษาจบใหม่ มีบัตรโทรศัพท์สามใบภายใต้ชื่อของเขา เขากดหมายเลขโทรศัพท์อีกหมายเลขทันที และโทรศัพท์ก็ดังขึ้นสองสามครั้งก่อนรับสาย มีชายคนหนึ่งพูดว่า "ฮัลโหล?"

อู๋เป่ยถาม "คุณคือเจิ้งซินใช่ไหม"

อีกฝ่าย "ใช่ คุณเป็นใคร"

อู๋เป่ย"คุณรู้จักผู้หญิงแซ่โจวไหม เธอใช้เบอร์โทรศัพท์ของคุณ"

เมื่ออีกฝ่ายได้ยิน เขาก็วางสายและหยุดคุยกับเขา

อู๋เป่ยยิ้มเย็นชาและขอให้เพื่อนของเขาที่พอร์ตข่าวกรองตรวจสอบการโทรและค้นหาผู้ใช้

ในเวลาเพียงไม่กี่นาทีตำแหน่งของอีกฝ่ายก็ส่งที่อยู่ในที่เรียกว่า "ไนท์คลับต้าเฟิงเป่า" ในเมืองเจียงเป่ย

เมืองเจียงเป่ยตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเมือง ไนท์คลับต้าเฟิงเป่า K โดยมีแม่น้ำคั่นกลาง

เมื่อเห็นว่าอู๋เป่ยรู้สึกกระวนกระวายใจ จูชิงเหยียนจึงถามว่า "เกิดอะไรขึ้นกับเพื่อนคุณรึเปล่า?"

อู๋เป่ยพยักหน้า "ชิงเหยียน ฉันจะไปเจียงเป่ย ฉันจะไปตอนนี้เลย คุณไปพักผ่อนเถอะ"

จูชิงเหยียน"ฉันจะไปกับคุณ"

อู๋เป่ยส่ายหัว "ไม่ต้องหรอก ฉันจัดการได้"

หลังจากบอกลาจูชิงเหยียนเขาขับรถรถบีเอ็มดับเบิลยูแอมแปดที่เพิ่งซ่อมแซมใหม่ไปที่เจียงเป่ย

ไนท์คลับต้าเฟิงเป่าตั้งอยู่ในเมืองจิ่วหลง เมืองหลวงของเมืองเจียงเป่ย

แม้ว่าเศรษฐกิจของเมืองจิ่วหลงจะไม่ดีเท่าเมืองหยุนจิงแต่ก็ไม่ต่างกันมาก เป็นเมืองสุดยอดที่สร้างโดยเมืองเจียงเป่ยมีประชากร 15 ล้านคน

สี่ทุ่มกว่าแล้ว บนทางหลวงมีรถไม่มากนัก ดังนั้นอู๋เป่ยจึงขับรถจนถึงขีดจำกัดด้วยความเร็ว 200 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

เขาวิ่งด้วยความเร็วสูง 200 กิโลเมตรและถึงที่หมายในเวลาเพียงชั่วโมงเศษๆ รถแล่นเข้าสู่เมืองจิ่วหลง

เมืองจิ่วหลงนั้นใหญ่โตมาก มีเขตปกครอง 5 อำเภอและอีก 2 เมือง สถานที่ที่เขากำลังจะไปนั้นอยู่ในอำเภอฉุนหรานของเมืองจิ่วหลง

อำเภอฉุนหรานเป็นอำเภอที่มีประชากร 2 ล้านคน มีพรมแดนติดกับแม่น้ำต้าเจียงทางตอนใต้และหวงหลงหลิงทางตอนเหนือ

เมื่อเขามาถึงอำเภอฉุนหราน อู๋เป่ยรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าผู้คนที่นี่ค่อนข้างมีอำนาจ รถบนถนนมีไม่กี่คันที่ปฏิบัติตามกฎ มีบางคันแซงกันมีและหลายคันไม่มีป้ายทะเบียนด้วยซ้ำ บ้างก็ฝ่าไฟแดง

นี่มันห้าทุ่มแล้ว ถ้าเป็นตอนกลางวันไม่วุ่นวายกว่านี้เหรอ?

ในที่สุดก็มาถึงไนท์คลับต้าเฟิงเป่า เวลานี้เป็นช่วงเวลาที่คนพลุกพล่านที่สุดของไนท์คลับ ที่จอดรถด้านหน้าประตูเต็มไปด้วยรถยนต์

รถของเขาเข้ามา พนักงานรักษาความปลอดภัยนำทางเขา เขาจอดรถและเดินตรงเข้าไปในไนท์คลับต้าเฟิงเป่า

ที่ประตูไนต์คลับ มีผู้หญิงขายาวยืนเรียงกันเป็นแถว เมื่อเห็นแขกมาก็ทักทายทีละคน

“คุณผู้ชาย เล่นไหมคะ”

อู๋เป่ยตกตะลึง คนเจียงเป่ยตรงไปตรงมาเหรอ?

เขาไม่สนใจผู้หญิงคนนั้นและตรงเข้าไปในไนต์คลับ บริกรทักทายเขาด้วยรอยยิ้ม "คุณครับ กี่ท่านครับ"

อู๋เป่ย"5 คน ฉันจะจองห้องส่วนตัวก่อน อ๋อใช่ เจิ้งซินเป็นเพื่อนของฉัน เขาอยู่ที่นี่ไหม"

บริกรยิ้มและพูดว่า "ที่แท้ก็เป็นเพื่อนของพี่ซิน พี่ซินอยู่นี่ ให้ฉันโทรหาเรียกมาให้ไหม"

อู๋เป่ยพยักหน้า "เปิดห้องส่วนตัวก่อนแล้วค่อยเรียกเจิ้งซิน"

“ครับ กรุณารอสักครู่นะ”

บริกรเปิดห้องส่วนตัวให้อู๋เป่ยแล้วไปเรียกเจิ้งซิน

อู๋เป่ยเป็นคนเดียวที่อยู่ในห้องส่วนตัวขนาดใหญ่ เขาเปิดขวดวิสกี้และดื่มในขณะที่รอ

ประมาณห้านาทีต่อมา มีชายในวัยสามสิบก็เข้ามาพร้อมเสื้อเชิ้ตสีดำ ผมเกรียนและบุหรี่คีบอยู่ที่ปาก เมื่อเขาเข้ามาเห็นอู๋เป่ย เขาก็ผงะไปครู่หนึ่งและถามว่า "คุณกำลังตามหาอยู่หรือเปล่า"