บทที่ 1434 บรรพบุรุษซวนตู

พระราชวังที่ทำจากกระดาษกลายเป็นพระราชวังขนาดใหญ่ มันตั้งอยู่บนภูเขาหลิงเจี้ยน จากนั้นฝนเซียนก็ตกลงมา มีต้นไม้และหญ้าเซียนจำนวนนับไม่ถ้วนเกิดขึ้นบนภูเขา พร้อมด้วยเสียงนกร้องและดอกไม้ที่ปล่อยกลิ่นหอม

และนี่ก็คือฝีมือของต้าลัวเต้าจวิน จากความปรารถนาสู่ความเป็นจริง เพียงแค่คิดก็เกิดขึ้นได้!

ในขณะเดียวกัน เพียวเมี่ยวเทียนจุนก็โบกมือหยกของเขา เส้นเลือดแห่งจิตวิญญาณ ดวงตาแห่งจิตวิญญาณและรากแห่งจิตวิญญาณที่ อยู่รอบรอบ 30 ล้านลี้ก็ค่อย ๆ พุ่งออกจากพื้นดินและรวมตัวกันที่ภูเขาหลิงเจียน ทําให้สำนักดาบกลายเป็นฮวงจุ้ยดวงตาในรอบรัศมี 30 ล้านลี้!

เมื่อมีฮวงจุ้ยดวงตานี้ ไม่เพียงแต่รัศมีของสำนักดาบจะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ แต่มันจะทำให้โชคแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ อีกด้วย!

โดยทั่วไปแล้วคงไม่มีใครกล้าเล่นใหญ่ขนาดนี้ เพราะถึงยังไงการทำให้เส้นเลือดแห่งจิตวิญญาณสามสิบล้านลี้เป็นของตัวเองเป็นเรื่องที่ร้ายแรงมากและจะต้องมีกองกำลังที่ทรงพลังมากมายมาหยุดไว้อย่างแน่นอน

แต่คราวนี้ไม่มีใครกล้าพูดอะไรที่ไม่ดีต่อเพียวเมี่ยวเทียนจุน! เพียวเมี่ยวเทียนจุนคือใคร?ต้าหลัวเจี้ยนจุนตัวจริงคือสิ่งมีชีวิตที่มีพลังล้นเหลือจนน่ากลัว ใครกันล่ะจะกล้ารุกรานเธอ?

ไม่เพียงแต่เท่านั้น เพียวเมี่ยวเทียนจุนยังนำชุดดาบที่เรียกว่า "ค่ายกลสังหารแรงบันดาลใจแห่งสวรรค์" ที่อาจารย์เธอมอบให้มาจัดไว้รอบๆ สำนักดาบ

ค่ายกลดาบนี้สามารถสัมผัสได้ถึงหัวใจของสิ่งมีชีวิต หากมีคนคิดร้ายกับสำนักดาบหรือว่าอู๋เป่ย ค่ายกลดาบนี้ก็จะถูกกระตุ้น จนทำให้อีกฝ่ายถูกโจมตีถึงชีวิต!

หลังจากค่ายกลดาบถูกสร้างขึ้น ในบริเวณหมื่นลี้นี้ จะมีพลังงานดาบที่น่าสะพรึงกลัวอาศัยอยู่ ทันทีที่ถูกกระตุ้น พลังงานดาบเหล่านี้จะควบแน่นเป็นแสงดาบที่เก่งกาจและสังหารศัตรูทันที!

ในการสร้างสำนักดาบ ไม่อาจขาดผู้อาวุโสและศิษย์กลุ่มหนึ่งมาเป็นรากฐาน ดังนั้นเพียวเมี่ยวเทียนจุนจึงส่งผู้อาวุโสสิบสองคน ศิษย์ยี่สิบสี่คนและคนรับใช้มากกว่าห้าร้อยคนมา

ในวันที่สำนักดาบถูกสร้าง ทั้งโลกต่างก็ตกตะลึง มหาอำนาจทั้งสามได้แก่เทียนเต้าเหมิน แคว้นหลงกั๋วและตำหนักมังกรทะเลจีนตะวันออกต่างก็ส่งคนที่มีฐานะสูง ๆ เพื่อมาแสดงความยินดีด้วยตนเอง

ต่อมาก็เป็นกองกำลังระดับกลาง โดยทั่วไปจะเป็นเจ้าสำนักที่มาแสดงความยินดีด้วยตัวเอง

ในฐานะที่อู๋เป่นเป็นเจ้าสำนัก เขาจึงต้องออกไปด้วยตัวเอง ซึ่งนั่นทำให้คนที่มาแสดงความยินดีได้เห็นหน้าเขาและรู้ว่าเขาคือลูกศิษย์โดยตรงของเพียวเมี่ยวเต้าจวินและเป็นอัจฉริยะของสำนักดาบไท้ชิง!

หลังจากที่แขกแยกย้ายกันไปแล้ว อู๋เป่ยนับของขวัญและพบว่าสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นของมีค่ามาก มันเป็นของที่ในโลกนี้หาได้ยาก แต่ละชิ้นต่างก็มีมูลค่ามหาศาล!

“ท่านอาจารย์ คนพวกนี้ใจกว้างกันจัง” เขายิ้ม

เพียวเมี่ยวเทียนจุนพูดว่า: "ซวนเป่ย คนอื่นมาส่งของขวัญถึงหน้าประตู นี่นับว่าเป็นน้ำใจพวกเราต้องตอบแทนของขวัญพวกนี้"

อู๋เป่ย: "ท่านอาจารย์ เราจะตอบแทนยังไง?"

เพียวเมี่ยวเทียนจุน: "เจ้ารู้วิธีการกลั้นยาไม่ใช่เหรอ? ถ้ายังงั้นก็กลั่นยาที่พวกเขาไม่มีสิ ถ้าอย่างนั้นก็ขัดเกลาน้ำอมฤตบางอย่างที่พวกเขาไม่มีสิ แล้วพวกเราค่อยมาเลือกวันจัดพิธีดาบยา"

อู๋เป่ยเกาหัว: "ที่สามารถเชิญมาได้ก็ต้องเป็นคนใหญ่คนโต ยาธรรมดาเกรงว่าจะทำให้พวกเขารู้สึกเฉย ๆ งั้นเอาอย่างนี้ดีกว่า ผมจะกลั่นยาอายุวัฒนะที่สามารถช่วยให้อัจฉริยะบรรลุประตูมังกรสามรูปแบบได้ อย่างงี้เป็นไง?"

เพียวเมี่ยวเทียนจุนรู้สึกตกใจ: "ยังมียาแบบนี้อีกเหรอ?"

อู๋เป่ยพยักหน้า: "ศิษย์สามารถสกัดมันออกมาได้และตั้งชื่อมันว่าประตูมังกรสามรูปแบบ! และแน่นอนว่านี่มันคือยาเม็ดที่จะเกิดขึ้นขั้นสุดท้าย ก่อนหน้านี้มันจะถูกต้องกลั่นก่อนไม่เช่นนั้นมันจะอ่อนแอเกินไป"

เพียวเมี่ยวเทียนจุน: "ยานี่ ไม่สามารถบอกกับคนอื่นได้ว่านี่เป็นยาที่เจ้ากลั่นออกมา ให้บอกไปว่ามันถูกกลั่นจากอาจารย์ทวดซวนหวง"

อู๋เป่ย: "ท่านอาจารย์ ยาอายุวัฒนะประตูมังกรสามรูปแบบสามารถสร้างอัจฉริยะจำนวนมากให้กับสำนักดาบไท้ชิงของเราได้และนี่คือสิ่งที่ต้าเทียนจุนต้องการเห็น" จากนั้นเขาก็เอาเรื่องทกลั่นยาที่เขาตกลงกับต้าเทียนจุนมาพูด

เพียวเมี่ยวเทียนจุนถอนหายใจเบา ๆ: "พวกเราก็คาดไว้แล้วแหละว่าจะต้องมีวันนี้ เพียงแต่ไม่คิดว่ามันจะมาเร็วถึงขนาดนี้"

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เขาก็พูดต่อว่า: "หากมีข่าวเกี่ยวกับยาอายุวัฒนะประตูมังกรสามรูปแบบปล่อยออกไป มันจะต้องดึงดูดปรมาจารย์มานับไม่ถ้วนอย่างแน่นอน ศิษย์เอ๋ย ข้าขอสั่งให้เจ้ารักษายาอายุวัฒนะประตูมังกรสามรูปแบบไว้ให้ดี อย่าให้คนนอกเอามันไปได้!"

อู๋เป่ยยิ้ม: "ศิษย์เข้าใจแลัว! ท่านอาจารย์ อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันแต่งงานของศิษย์แล้ว ไม่ทราบว่าข้าพอจะเชิญท่านอาจารย์ไปเป็นประธานในงานแต่งงานได้หรือไม่?"