บทที่ 178 ขั้นหยางบริสุทธิ์

ผลของการปรุงยาโสมคางคกนั้นน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก และด้วยการฝังเข็มเทพต้านี่ข้อต่อที่แข็งทื่อนั้นก็คลายออกในทันที

"บูม!"

เพียงการกระแทกครั้งเดียว ปากทางนั้นก็เปิดออก

"ฟึ่บ!"

ด้วยการกระแทกครั้งที่สอง ปากทางนั้นก็เปิดกว้าง จิตใจของจ้าวหวังซุนก็สั่นคลอน และเขาก็เปิดใจให้สงบเพื่อดูดซับเอายันต์หยางพลังงานบริสุทธิ์

การดูดซับยันต์นี้ต้องใช้พลังอมตะจำนวนมาก ซึ่งเขาไม่สามารถทำได้ด้วยพื้นฐานการฝึกฝนของเขา ยังไม่เพียงพอ แต่พิษร้ายและพลังเซียนเหล่านั้นพุ่งเข้ามาพร้อมกันเป็นพลังอันมากมาย

ยันต์หยางบริสุทธิ์นั้นบริสุทธิ์ โดยปกติหยางมีผลของการทำให้บริสุทธิ์ด เมื่อพิษร้ายเข้ามาก็จะกลายเป็นพลังหยางบริสุทธิ์ในทันที

กระบวนการนี้เสร็จสิ้นในเวลาเพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้นสำหรับจ้าวหวังซุน แต่ในความเป็นจริงอู๋เป่ยและ เย่เทียนจงรออยู่ข้างนอกเป็นเวลาห้าชั่วโมงเต็มแล้ว!

ในเวลานี้เป็นเวลาบ่ายของวันถัดไปแล้ว อู๋เป่ยได้ฟื้นคืนพลังของเขาแล้ว เขาเฝ้าดูความคืบหน้าของการฝึกฝนของจ้าวหวังซุน เมื่อเห็นยันต์หยางบริสุทธิ์รวมตัวกันแล้นั้น ในที่สุดเขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนจะยิ้มเล็กน้อยให้เย่เทียนจง แล้วพูดว่า "สำเร็จแล้ว!"

"บูม!"

วิญญาณของทั้งสองคนในตอนนี้นั้นราวกับพายุสึนามิที่กำลังโหมกระหน่ำ ร่างกายของพวกเขาแข็งทื่อและเคลื่อนไหวไม่ได้ในทันที

จ้าวหวังซุนเปิดตาของเขา เขามองขึ้นไปบนท้องฟ้าและหัวเราะและพูดว่า "ฉันไม่เคยคิดเลยว่าฉัน จ้าวหวังซุนจะสามารถทะลวงผ่านขั้นหยางบริสุทธิ์ได้ในชีวิตนี้!"

เขายืนขึ้นและคำนับอย่างสุดซึ้งต่ออู๋เป่ย

จิตวิญญาณของอู๋เป่ยยังคงสั่นคลอน อย่างไม่สามารถควบคุมได้ เขาทำได้เพียงยอมรับความเคารพครั้งนี้

หลังจากเคารพอู๋เป่ยแล้ว จ้าวหวังซุนก็มองเขาด้วยรอยยิ้มและพูดว่า "พี่อู๋ ขอบคุณสำหรับความเมตตาของพี่มากนะ เราไปดื่มกันสักหน่อยเถอะ"

เย่เทียนจงดีใจ : "ขอแสดงความยินดีรุ่นพี่ ผมขอแสดงความยินดีด้วย! หน้าบ้านผมมีไวน์ชั้นยอดอยู่ เราไปที่เชิญรุ่นพี่ไปดื่มที่นั่นกันเถอะ!"

จ้าวหวังซุนพยักหน้า: "เอาสิ รบกวนด้วยนะ"

เขาจับมือของอู๋เป่ย และเดินออกไปที่ประตูโดยไม่คำนึงถึงสีหน้าตกใจของผู้คนที่อยู่ข้างนอกเลย ก่อนที่เขาขึ้นรถและขับไปยังที่พักของเย่เทียนจงในทันที

ภายในรถ เย่เทียนจงส่งข้อความถึงหยางมู่ไป๋: รุ่นพี่จ้าวจะไปดื่มที่บ้านฉัน รียบหาเครื่องดื่มมาเตรียมไว้เร็วๆนะ!

หยางมู่ไป่อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงไปครู่หนึ่งเมื่อเขาได้รับข้อความ จากนั้นจึงอุทานว่า: "น้องชายคนเล็กรักษาจ้าวหวังซุนให้หายแล้วอย่างนั้นเหรอ?"

เขารีบไปที่ห้องเก็บไวน์ ก่อนจะหยิบเอาไวน์ชั้นดี และขับรถไปที่ที่พักของเย่เทียนจงทันที

สถานที่ที่เย่เทียนจงอาศัยอยู่ตั้งอยู่บนเนินเขาในเขตชานเมืองทางตะวันตก บ้านของเขาสร้างบนเนินเขาและสำนักงานใหญ่กรมศิลปะการต่อสู้ขั้นเทพก็ตั้งอยู่ที่นี่เช่นกัน

รถขับเข้าไปในลานบ้าน ทุกคนต่างลงจากรถ จากนั้นเย่เทียนจงก็สั่งให้ลูกน้องเตรียมอาหาร

เขาเชิญจ้าวหวังซุนไปที่ล็อบบี้และพูดคุย เมื่ออู๋เป่ยพูดถึงการฆ่าโอดะ ยูคาริจนตาย ดวงตาของ จ้าวหวังซุนก็เป็นประกายขึ้นมาทันที ก่อนจะเขาพูดด้วยรอยยิ้มว่า "คนอย่างอู๋นี่ถูกใจฉันจริงๆ เลย ฆ่าได้สมู๊ทมาก แต่เรื่องนี้ฟังดูแปลกๆ นะ พลังชั่วร้ายนั้นลดลงกว่าหนึ่งในสามเลยเหรอ”

อู๋เป่ยไม่ได้ปกปิดมันแต่อย่างใด เขาพูดขึ้น "ฉันใช้มันเพื่อปรับแต่งชุดเครื่องมือวิเศษน่ะ"

จ้าวหวังซุนพูดด้วยรอยยิ้ม: "แกกำลังมาผิดทางรึเปล่า แกสูญเสียพลังชั่วร้ายไปหนึ่งในสาม แต่พลังชั่วร้ายของโอดะ ยูคาริไม่สามารถพัฒนาได้นี่"

อู๋เป่ยยิ้ม: "รุ่นพี่จะบอกว่าโอดะ ยูคาริไม่สามารถบรรลุขั้นเง็กเซียนได้อย่างนั้นเหรอ"

จ้าวหวังซุนพยักหน้า: "เพราะว่าขั้นเง็กเซียนนั้นยากมากที่จะบรรลุ ตอนนั้นหากฉันไม่พบเจอเรื่องราวมากมาย ฉันคงไม่คิดที่จะบรรลุขั้นเง็กเซียนหรอก โอดะ ยูคาริมีพลังชั่วร้ายไม่เพียงพอ ดังนั้นเขาจึงพัฒนาต่อไปในขั้นต่อไปไม่ได้อย่างไรล่ะ"

อู๋เป่ยใช้โอกาสนี้ถามเขาว่า: "นอกจากคุณแล้ว มีอมตะขั้นอื่นอีกหรือไม่"

จ้าวหวังซุนพูดด้วยรอยยิ้ม: "แน่นอนว่ามี เมื่อแกขั้นเง็กเซียนแล้วคุณจะเห็นสิ่งต่าง ๆ ที่แตกต่างออกไป นั่นคืออีกอาณาจักรหนึ่ง ถ้าจะพูดให้ชัดเจนก็คือ แม้ว่าจะมีผู้แข็งแกร่งขั้นเง็กเซียนอยู่รอบตัว แกก็จะไม่มีทางรู้ เรื่องของโลกนี้น่ะนะ ตราบเท่าที่ไม่มีส่วนได้ส่วนเสียที่สำคัญเกี่ยวข้องกับกิจการของพวกเขา พวกเขาจะไม่เข้าไปยุ่งแน่นอน"

อู๋เป่ย: "แต่ก่อนหน้านี้รุ่นพี่ก็ได้ฆ่านินจาตงอิ๋งด้วยกระบี่ไปไม่น้อยไม่ใช่เหรอ"

จ้าวหวังซุนพยักหน้า: "นี่คือสิ่งที่ฉันเลือก อีกอย่างตอนนั้นฉันคิดว่าฉันไม่สามารถบรรลุขั้นต่อไปได้แล้ว ก็เลยเดินทางมายังในโลกและฝึกฝน มีคุณก็ต้องตอบแทน แต่เมื่อมีแค้นก็ต้องล้างแค้นให้สาสม"

ในเวลานี้ หยางมู่ไป๋ก็เดินมาพร้อมกับไวน์ และทั้งสี่คนก็นั่งลง ดื่มไวน์พร้อมกับคุยกันอย่างสนุกสนาน

หลังจากถูกคุมขังเกือบร้อยปี จ้าวหวังซุนนั้นขาดความเข้าใจในโลกปัจจุบันและมองเห็นทุกสิ่งใหม่ เขาเห็นว่าโทรศัพท์มือถือของอู๋เป่ยนั้นน่าสนใจมาก ดังนั้นเขาจึงอยากจะมาลองเล่นดูบ้าง